dēlĭcātus Copy link Outline I. That gives pleasure, i. e. alluring, charming, delightful; luxurious, voluptuous ...A. Prop.(b). As a flattering appellationB. Transf., soft, tender, delicateII. Addicted to pleasure; luxurious, voluptuous; ...A. Prop.B. Transf.1. Spoiled with indulgence, delicate, dainty, effeminate ...2. Fastidious, scrupulous1. Delicately, luxuriously2. At one's ease, tardily, slowly ⓘdēlĭcātē: adverbialdēlĭcāte: masc/neut voc sg • dēlĭcātus, a, um, adj. [deliciae]. I. That gives pleasure, i. e. alluring, charming, delightful; luxurious, voluptuous. A. Prop. (class.): in illo delicatissimo litore, Cic. Verr. 2, 5, 40: navigia, Suet. Vit. 10: delicatior cultus, id. Aug. 65: delicati hortuli, Phaedr. 4, 5, 26; and so often of places: muliebri et delicato ancillarum puerorumque comitatu, Cic. Mil. 10, 28: convivium, id. Att. 2, 14: voluptates (with molles and obscenae), id. N. D. 1, 40, 111 and 113; cf.: molliores et delicatiores in cantu flexiones, id. de Or. 3, 25, 98: sermo, id. Off. 1, 40, 144: omnes hominis libidines delicatissimis versibus exprimere, id. Pis. 29, 70: versiculos scribens, Cat. 50, 3.— β. As a flattering appellation: ubi tu es delicata? Plaut. Rud. 2, 5, 8.— B. Transf., soft, tender, delicate (poet. and in post-Aug. prose): capella, Cat. 20, 10; cf.: puella tenellulo delicatior haedo, id. 17, 15: oves, Plin. Ep. 2, 11 fin.: Anio delicatissimus amnium, id. ib. 8, 17, 3; cf.: ad aquam, Curt. 5, 2, 9: delicatior teneriorque cauliculus, Plin. 19, 8, 41, § 137; Vulg. 1 Par. 22, 5.— II. Addicted to pleasure; luxurious, voluptuous; and subst., a voluptuary, a wanton. A. Prop.: adolescens, Cic. Brut. 53: pueri, id. N. D. 1, 36 fin.: juventus, id. Mur. 35, 74; cf.: odia libidinosae et delicatae juventutis, id. Att. 1, 19, 8 et saep.: quosdam e gratissimis delicatorum, i. e. of the paramours, παιδικῶν, Suet. Tit. 7; cf. in the fem.: Flavia Domitilla, Statilii Capellae delicata, id. Vesp. 3; et luxuriosus, Vulg. Deut. 28, 54; in inscriptions, delicatus and delicata simply mean favorite slave (cf. our terms valet and chamber-maid), Inscr. Orell. 2801-2805 and 4650.— B. Transf. 1. Spoiled with indulgence, delicate, dainty, effeminate: nimium ego te habui delicatam (I have spoiled you), Plaut. Men. 1, 2, 10: equorum cursum delicati minutis passibus frangunt, Quint. 9, 9, 4; 113; id. 11, 3, 132.— 2. Fastidious, scrupulous: aures, Quint. 3, 1, 3; vah delicatus! Plaut. Mil. 4, 1, 37.—Hence, adv.: dēlĭcātē. 1. Delicately, luxuriously: delicate ac molliter vivere, Cic. Off. 1, 30, 106; cf. recubans (coupled with molliter), id. de Or. 3, 17, 63; and in the comp.: tractare iracundos (with mollius), Sen. de Ira, 3, 9: odiosa multa delicate jocoseque fecit, Nep. Alcib. 2 fin.; Vulg. Prov. 29, 21.— 2. At one's ease, tardily, slowly: conficere iter (coupled with segniter), Suet. Calig. 43: spargit se vitis, Plin. 17, 22, 35, § 179.
dē-lĭquo Copy link Outline I. to clear off a turbid liquid, to clarify, to strain ...II. Trop., to clear up by speaking, to explain ... ⓘdēlĭcāte: perf part pass masc/neut voc sg (orth) · pres imperat act 2nd pl (orth)dēlĭcātē: adverbial (orth) • dē-lĭquo and (in the trop. signif.) dē-lĭco, āre, v. a. [liquo], I. to clear off a turbid liquid, to clarify, to strain: turbi da quae sunt deliquantur ut liquida flant, Varr. L. L. 7, § 106 Müll.; Cels. 5, 20, 5: passum in alia vasa, Col. 12, 39, 2.— II. Trop., to clear up by speaking, to explain: explanare, indicare, aperire, Non. (anteclass.): quid istic sibi vult sermo, mater, delica, Titin. ap. Non. 98, 10, and 277, 25 (v. 92, 102 Rib.); so Att. ib.; Caecil. ib. 277, 29: ut tu ipse me dixisse delices (sc. apud erum), Plaut. Mil. 3, 2, 31.
dēlĭcātē Copy link • dēlĭcātē (delicatus), délicatement, voluptueusement : Cic. Off. 1, 106 ; de Or. 3, 63 || avec douceur, délicatesse : delicatius Sen. Ira 3, 9, 1, avec quelque délicatesse || nonchalamment, mollement : Suet. Cal. 43.
dēlĭquō Copy link ⓘdēlĭcāte: perf part pass masc/neut voc sg (orth) · pres imperat act 2nd pl (orth)dēlĭcātē: adverbial (orth) • dēlĭquō et dēlĭcō, āre, tr., décanter, transvaser : Varro L. 7, 106 ; Col. Rust. 12, 39, 2 || [fig.] éclaircir, expliquer clairement : Pl. Mil. 844 ; Titin., Acc., Cæcil. d. Non. 277, 25 et 29.
dēlĭcātus Copy link Outline 1 qui charme les sens, attrayant, délicieux, voluptueux, délicat, élégant : sur ce ...2 [poét.] doux, tendre, fin, délicat : une jeune femme plus délicate qu'un ...3 habitué aux douceurs (aux jouissances, aux raffinements), voluptueux, efféminé : jeunesse efféminée ... ⓘdēlĭcātē: adverbialdēlĭcāte: masc/neut voc sg • 1 dēlĭcātus, a, um (deliciæ), 1. qui charme les sens, attrayant, délicieux, voluptueux, délicat, élégant : in illo delicatissimo litore Cic. Verr. 2, 5, 104, sur ce rivage si délicieux ; molliores et delicatiores in cantu flexiones Cic. de Or. 3, 98, modulations dans le chant plus souples et plus délicates ; delicatus sermo Cic. Off. 1, 144, propos légers ; libidines alicujus delicatissimis versibus exprimere Cic. Pis. 70, exprimer les passions de qqn en vers d'une exquise élégance 2. [poét.] doux, tendre, fin, délicat : puella tenellulo delicatior hædo Catul. 17, 15, une jeune femme plus délicate qu'un tendre chevreau, cf. Plin. 19, 187 ; Plin. Min. Ep. 2, 11, 25 ; Anio delicatissimus amnium Plin. Min. Ep. 8, 17, 3, l'Anio le plus doux des cours d'eau 3. habitué aux douceurs (aux jouissances, aux raffinements), voluptueux, efféminé : delicata juventus Cic. Att. 1, 19, 8, jeunesse efféminée (Mur. 74); qui tam delicati esse non possumus Cic. Verr. 2, 4, 126, nous qui ne pouvons pas vivre au milieu des mêmes jouissances || choyé, gâté : Pl. Mil. 984 ; Cic. Br. 197 ; Nat. 103 || de goût difficile, exigeant : Cic. Fin. 1, 5 ; Quint. 3, 1, 3.
dēlĭcātus Copy link ⓘdēlĭcātē: adverbialdēlĭcāte: masc/neut voc sg • 2 dēlĭcātus, ī, m., favori, mignon : Suet. Tit. 7.
deliquo Copy link ⓘdēlĭcāte: perf part pass masc/neut voc sg (orth) · pres imperat act 2nd pl (orth)dēlĭcātē: adverbial (orth) DELIQVO âre. [ἐκχέω] a Liquore formatum, significat Effundere. […] 🗁 Page Scan
delicatus Copy link ⓘdēlĭcātē: adverbialdēlĭcāte: masc/neut voc sg DELICATVS a, um. Adi. [τρυφερὸς, ἀβρὸς] Cum hominis epitheton est, mollem, deliciis deditum, nihil duri aut molesti expertum notat: cum rerum, eas notat, quae delicatos homines iuuant et voluptatem pariunt. […] 🗁 Page Scan
DĒLĬQUO Copy link ⓘdēlĭcāte: perf part pass masc/neut voc sg (orth) · pres imperat act 2nd pl (orth)dēlĭcātē: adverbial (orth) DĒLĬQUO ↗Open in new tab (deliquo)
DĒLĬCĀTUS Copy link ⓘdēlĭcātē: adverbialdēlĭcāte: masc/neut voc sg DĒLĬCĀTUS ↗Open in new tab (delicatus)
delicate (adj.) Copy link Outline I. Of fine texture; fine, soft, etc.1. subtīlis, tĕnuis2. tĕner, ĕra, ĕrum; dimin. tĕnellŭlus, Cat.3. dēlĭcātusII. Having fineness of perception or judgment1. subtīlis, e2. ăcūtus3. tĕres, ĕtis (fig.4. ēlĕgans, ntis5. fastīdiōsus (over-d.)6. urbānus (of politeness)III. Agreeable to the taste1. suāvis2. exquīsītus3. dēlĭcātusIV. Of health1. infirmus2. tĕnuis, eV. Difficult to deal with • delicate (adj.): I. Of fine texture; fine, soft, etc.: 1. subtīlis, tĕnuis: v. thin, fine. 2. tĕner, ĕra, ĕrum; dimin. tĕnellŭlus, Cat.: v. tender. 3. dēlĭcātus: a girl more d. than a tender little kid, puella tenellulo delicatior haedo, Cat. II. Having fineness of perception or judgment: 1. subtīlis, e: a d. palate, s. palatum, Hor.: Cic.: v. subtle, precise. 2. ăcūtus: v. keen. 3. tĕres, ĕtis (fig.: prop. smooth, well-turned): d. and scrupulous ears, aures t. et religiosae, Cic. 4. ēlĕgans, ntis: v. nice, refined: a person of the most d. taste (with reference to works of art), homo in omni judicio elegantissimus, Cic. Fam. 7, 27, ad init. 5. fastīdiōsus (over-d.): v. fastidious. 6. urbānus (of politeness): v. polite, refined. III. Agreeable to the taste: 1. suāvis: Hor.: v. delicious. 2. exquīsītus: v. choice (adj.). 3. dēlĭcātus: Plin. IV. Of health: not good: 1. infirmus: d. health, inf. valetudo, Cic. 2. tĕnuis, e: a person of very d. health, tenui [aut potius nulla] valetudine (homo), Cic. de Sen. 11, 35: Caes.: v. weak, feeble. V. Difficult to deal with: lubricus (lit. slippery): a d. matter to handle (in speaking), anceps et l. locus, Plin. Ep.: a very difficult and d. mode of conducting the defence, perdifficilis et l. defensionis ratio, Cic. Plan. 2, 5: a d. business, res difficillima tractatu, Liv.
DELICATE Copy link • DELICATE(A) Of persons; (a) tender, soft, tener: mollis: delicatus (mostly in a bad sense; over-nice, luxurious): (b) not easily satisfied, delicati fastidii (fastidious, whether in eating, or in any other respect): *subtilis palati (nice in his eating, ☞ Hor., Sat., 2, a, 38): lautitiarum studiosus: (c) Weak, imbecillus: infirmus (Vid: under B): (B) Of things; (a) Agreeable, suavis (agreeable to the taste): delicatus (mostly in a bad sense, of what is too luxurious): (b) Soft, fine, etc. (PROP., and IMPROP.): tener (tender): mollis (soft). (The words are found in this connection and order.) tener et mollis: tenuis (fine, thin): subtilis (acute; of judgement, taste, etc.): teres, fastidiosus (of delicate taste in style, etc.; fastidiosus, mostly of what is over-delicate): elegans (easily distinguishing differences; therefore, nice in selection, etc): delicate feeling, verecundia. A delicate ear, aures teretes, elegantes [Vid: DELICACY]: a delicate taste, judicium subtile: a person of the most delicate taste, homo in omni judicio elegantissimus (Cic.): (c) Difficult to manage, difficilis: lubricus: anceps et lubricus (☞ Plin., Ep., 1, 8, 6). Weak (in health), imbecillus: infirmus: parum firmus. Delicate health, tenuis valetudo (Cic.): valetudo imbecilla or infirma: to be in delicate health, tenui esse valetudine: imbecilliorem esse valetudine: in very delicate health, tenui, aut nulla potius esse valetudine. Endowed with quickness of feeling, *facile sentiens. The eye is a very delicate organ, oculi facillime laeduntur.