Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (15 entries · 35 senses)
L&S Lewis & Short (3)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

dēlĭcātē: adverbial

dēlĭcāte: masc/neut voc sg

• dēlĭcātus, a, um, adj. [deliciae].
  1. I. That gives pleasure, i. e. alluring, charming, delightful; luxurious, voluptuous.
    1. A. Prop. (class.): in illo delicatissimo litore, Cic. Verr. 2, 5, 40: navigia, Suet. Vit. 10: delicatior cultus, id. Aug. 65: delicati hortuli, Phaedr. 4, 5, 26; and so often of places: muliebri et delicato ancillarum puerorumque comitatu, Cic. Mil. 10, 28: convivium, id. Att. 2, 14: voluptates (with molles and obscenae), id. N. D. 1, 40, 111 and 113; cf.: molliores et delicatiores in cantu flexiones, id. de Or. 3, 25, 98: sermo, id. Off. 1, 40, 144: omnes hominis libidines delicatissimis versibus exprimere, id. Pis. 29, 70: versiculos scribens, Cat. 50, 3.—
          1. β. As a flattering appellation: ubi tu es delicata? Plaut. Rud. 2, 5, 8.—
    2. B. Transf., soft, tender, delicate (poet. and in post-Aug. prose): capella, Cat. 20, 10; cf.: puella tenellulo delicatior haedo, id. 17, 15: oves, Plin. Ep. 2, 11 fin.: Anio delicatissimus amnium, id. ib. 8, 17, 3; cf.: ad aquam, Curt. 5, 2, 9: delicatior teneriorque cauliculus, Plin. 19, 8, 41, § 137; Vulg. 1 Par. 22, 5.—
  2. II. Addicted to pleasure; luxurious, voluptuous; and subst., a voluptuary, a wanton.
    1. A. Prop.: adolescens, Cic. Brut. 53: pueri, id. N. D. 1, 36 fin.: juventus, id. Mur. 35, 74; cf.: odia libidinosae et delicatae juventutis, id. Att. 1, 19, 8 et saep.: quosdam e gratissimis delicatorum, i. e. of the paramours, παιδικῶν, Suet. Tit. 7; cf. in the fem.: Flavia Domitilla, Statilii Capellae delicata, id. Vesp. 3; et luxuriosus, Vulg. Deut. 28, 54; in inscriptions, delicatus and delicata simply mean favorite slave (cf. our terms valet and chamber-maid), Inscr. Orell. 2801-2805 and 4650.—
    2. B. Transf.
      1. 1. Spoiled with indulgence, delicate, dainty, effeminate: nimium ego te habui delicatam (I have spoiled you), Plaut. Men. 1, 2, 10: equorum cursum delicati minutis passibus frangunt, Quint. 9, 9, 4; 113; id. 11, 3, 132.—
      2. 2. Fastidious, scrupulous: aures, Quint. 3, 1, 3; vah delicatus! Plaut. Mil. 4, 1, 37.—Hence, adv.: dēlĭcātē.
      3. 1. Delicately, luxuriously: delicate ac molliter vivere, Cic. Off. 1, 30, 106; cf. recubans (coupled with molliter), id. de Or. 3, 17, 63; and in the comp.: tractare iracundos (with mollius), Sen. de Ira, 3, 9: odiosa multa delicate jocoseque fecit, Nep. Alcib. 2 fin.; Vulg. Prov. 29, 21.—
      4. 2. At one's ease, tardily, slowly: conficere iter (coupled with segniter), Suet. Calig. 43: spargit se vitis, Plin. 17, 22, 35, § 179.
ⓘ

dēlĭcāte: perf part pass masc/neut voc sg (orth) · pres imperat act 2nd pl (orth)

dēlĭcātē: adverbial (orth)

• dē-lĭquo and (in the trop. signif.) dē-lĭco, āre, v. a. [liquo],
  1. I. to clear off a turbid liquid, to clarify, to strain: turbi da quae sunt deliquantur ut liquida flant, Varr. L. L. 7, § 106 Müll.; Cels. 5, 20, 5: passum in alia vasa, Col. 12, 39, 2.—
  2. II. Trop., to clear up by speaking, to explain: explanare, indicare, aperire, Non. (anteclass.): quid istic sibi vult sermo, mater, delica, Titin. ap. Non. 98, 10, and 277, 25 (v. 92, 102 Rib.); so Att. ib.; Caecil. ib. 277, 29: ut tu ipse me dixisse delices (sc. apud erum), Plaut. Mil. 3, 2, 31.
GAF Gaffiot (4)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
dēlĭcātē Copy link
• dēlĭcātē (delicatus), délicatement, voluptueusement : Cic. Off. 1, 106 ; de Or. 3, 63 || avec douceur, délicatesse : delicatius Sen. Ira 3, 9, 1, avec quelque délicatesse || nonchalamment, mollement : Suet. Cal. 43.
dēlĭquō Copy link
ⓘ

dēlĭcāte: perf part pass masc/neut voc sg (orth) · pres imperat act 2nd pl (orth)

dēlĭcātē: adverbial (orth)

• dēlĭquō et dēlĭcō, āre, tr., décanter, transvaser : Varro L. 7, 106 ; Col. Rust. 12, 39, 2 || [fig.] éclaircir, expliquer clairement : Pl. Mil. 844 ; Titin., Acc., Cæcil. d. Non. 277, 25 et 29.
ⓘ

dēlĭcātē: adverbial

dēlĭcāte: masc/neut voc sg

• 1 dēlĭcātus, a, um (deliciæ),
1. qui charme les sens, attrayant, délicieux, voluptueux, délicat, élégant : in illo delicatissimo litore Cic. Verr. 2, 5, 104, sur ce rivage si délicieux ; molliores et delicatiores in cantu flexiones Cic. de Or. 3, 98, modulations dans le chant plus souples et plus délicates ; delicatus sermo Cic. Off. 1, 144, propos légers ; libidines alicujus delicatissimis versibus exprimere Cic. Pis. 70, exprimer les passions de qqn en vers d'une exquise élégance
2. [poét.] doux, tendre, fin, délicat : puella tenellulo delicatior hædo Catul. 17, 15, une jeune femme plus délicate qu'un tendre chevreau, cf. Plin. 19, 187 ; Plin. Min. Ep. 2, 11, 25 ; Anio delicatissimus amnium Plin. Min. Ep. 8, 17, 3, l'Anio le plus doux des cours d'eau
3. habitué aux douceurs (aux jouissances, aux raffinements), voluptueux, efféminé : delicata juventus Cic. Att. 1, 19, 8, jeunesse efféminée (Mur. 74); qui tam delicati esse non possumus Cic. Verr. 2, 4, 126, nous qui ne pouvons pas vivre au milieu des mêmes jouissances || choyé, gâté : Pl. Mil. 984 ; Cic. Br. 197 ; Nat. 103 || de goût difficile, exigeant : Cic. Fin. 1, 5 ; Quint. 3, 1, 3.
dēlĭcātus Copy link
ⓘ

dēlĭcātē: adverbial

dēlĭcāte: masc/neut voc sg

• 2 dēlĭcātus, ī, m., favori, mignon : Suet. Tit. 7.
GES Gesner (3)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
delicate Copy link
DELICATE Adu. [τρυφερῶς] Delicate coenitare Varr. de R. R. 3, 4. […]
Page Scan
deliquo Copy link
ⓘ

dēlĭcāte: perf part pass masc/neut voc sg (orth) · pres imperat act 2nd pl (orth)

dēlĭcātē: adverbial (orth)

DELIQVO âre. [ἐκχέω] a Liquore formatum, significat Effundere. […]
Page Scan
delicatus Copy link
ⓘ

dēlĭcātē: adverbial

dēlĭcāte: masc/neut voc sg

DELICATVS a, um. Adi. [τρυφερὸς, ἀβρὸς] Cum hominis epitheton est, mollem, deliciis deditum, nihil duri aut molesti expertum notat: cum rerum, eas notat, quae delicatos homines iuuant et voluptatem pariunt. […]
Page Scan
FOR Forcellini (3)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• delicate (adj.):
    1. I. Of fine texture; fine, soft, etc.:
      1. 1. subtīlis, tĕnuis: v. thin, fine.
      2. 2. tĕner, ĕra, ĕrum; dimin. tĕnellŭlus, Cat.: v. tender.
      3. 3. dēlĭcātus: a girl more d. than a tender little kid, puella tenellulo delicatior haedo, Cat.
    2. II. Having fineness of perception or judgment:
      1. 1. subtīlis, e: a d. palate, s. palatum, Hor.: Cic.: v. subtle, precise.
      2. 2. ăcūtus: v. keen.
      3. 3. tĕres, ĕtis (fig.: prop. smooth, well-turned): d. and scrupulous ears, aures t. et religiosae, Cic.
      4. 4. ēlĕgans, ntis: v. nice, refined: a person of the most d. taste (with reference to works of art), homo in omni judicio elegantissimus, Cic. Fam. 7, 27, ad init.
      5. 5. fastīdiōsus (over-d.): v. fastidious.
      6. 6. urbānus (of politeness): v. polite, refined.
    3. III. Agreeable to the taste:
      1. 1. suāvis: Hor.: v. delicious.
      2. 2. exquīsītus: v. choice (adj.).
      3. 3. dēlĭcātus: Plin.
    4. IV. Of health: not good:
      1. 1. infirmus: d. health, inf. valetudo, Cic.
      2. 2. tĕnuis, e: a person of very d. health, tenui [aut potius nulla] valetudine (homo), Cic. de Sen. 11, 35: Caes.: v. weak, feeble.
    5. V. Difficult to deal with: lubricus (lit. slippery): a d. matter to handle (in speaking), anceps et l. locus, Plin. Ep.: a very difficult and d. mode of conducting the defence, perdifficilis et l. defensionis ratio, Cic. Plan. 2, 5: a d. business, res difficillima tractatu, Liv.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
DELICATE Copy link
• DELICATE
  • (A) Of persons; (a) tender, soft, tener: mollis: delicatus (mostly in a bad sense; over-nice, luxurious): (b) not easily satisfied, delicati fastidii (fastidious, whether in eating, or in any other respect): *subtilis palati (nice in his eating, ☞ Hor., Sat., 2, a, 38): lautitiarum studiosus: (c) Weak, imbecillus: infirmus (Vid: under B): (B) Of things; (a) Agreeable, suavis (agreeable to the taste): delicatus (mostly in a bad sense, of what is too luxurious): (b) Soft, fine, etc. (PROP., and IMPROP.): tener (tender): mollis (soft). (The words are found in this connection and order.) tener et mollis: tenuis (fine, thin): subtilis (acute; of judgement, taste, etc.): teres, fastidiosus (of delicate taste in style, etc.; fastidiosus, mostly of what is over-delicate): elegans (easily distinguishing differences; therefore, nice in selection, etc): delicate feeling, verecundia. A delicate ear, aures teretes, elegantes [Vid: DELICACY]: a delicate taste, judicium subtile: a person of the most delicate taste, homo in omni judicio elegantissimus (Cic.): (c) Difficult to manage, difficilis: lubricus: anceps et lubricus (☞ Plin., Ep., 1, 8, 6).
  • Weak (in health), imbecillus: infirmus: parum firmus. Delicate health, tenuis valetudo (Cic.): valetudo imbecilla or infirma: to be in delicate health, tenui esse valetudine: imbecilliorem esse valetudine: in very delicate health, tenui, aut nulla potius esse valetudine.
  • Endowed with quickness of feeling, *facile sentiens. The eye is a very delicate organ, oculi facillime laeduntur.