2. deliberatus (adopted as a fixed purpose, after deliberation; e.g., mors, Hor., poetically in this sense): consideratus (maturely weighed; e.g., judicium mentis, Cic., ; also IMPROP., of persons who act with deliberation): (The words are found in this connection and order.) (of things) consideratus ac provisus (e.g., via vivendi, Cic.); consideratus ac diligens (e.g., excogitatio faciendi aliquid): circumspectus (e.g., judicium; moderatio animi; perhaps not pre-Augustan, Freund; also, IMPROP., of persons): meditatus or meditatus et praeparatus (e.g., ea [ = those injuries] quae meditata et praeparata inferuntur, Cic., Off., 1, 8, 27): cogitatus (e.g., facinus). (The words are found in this connection and order.) meditatus et cogitatus (e.g., a crime, scelus, Cic.): or diu consideratus et multo ante meditatus (Cic.): It is my deliberate resolution, certum ac deliberatum est; deliberatum et constitutum est; habeo statutum cum animo ac deliberatum (with infinitive; all Cic.): he had no more deliberate purpose, than, etc., neque illi quicquam deliberatius fuit, quam, etc.: to take anything into more deliberate consideration, consideratius consulere alicui rei (Cic.): a deliberate opinion (= decision of the mind) or resolution, consideratum judicium mentis (Cic.): a deliberate resolve (of a moral nature), quaedam inductio animi ac voluntas (Cic., ad Quint., Fr., 1, 11): not by any deliberate and wise choice, but by a sudden impulse, non delectu aliquo aut sapientia, sed impetu et quadam temeritate (e.g., duci, Cic.). ☞ “Deliberate” may often be translated by (“deliberately”) prudens sciensque or sciens only; e.g., to utter a deliberate calumny, calumniari sciens.