rĕ-volvo Copy link Outline I. Lit.A. In gen.b. Mid., to come or go back, to revolve ...B. In partic., to unroll, turn over, read over ...II. Trop.A. In gen.b. Mid., to return to any thing; with ...B. In partic., to relate again, repeat; to brood ... ⓘrĕvolve: pres imperat act 2nd sg • rĕ-volvo, volvi, vŏlūtum, 3, v. a., to roll back; to unroll, unwind; to revolve, return (class.; esp. freq. since the Aug. per.). I. Lit. A. In gen.: Draco revolvens Sese, Cic. poët. N. D. 2, 42, 106: (pelagus) gelidum ab imo fluctum revolvit in partem superiorem, Col. 8, 17, 1: fluctus (hibernus auster), Tac. A. 6, 33: retro Aestum (ventus), Sen. Agam. 487: retro sua fila (Sorores), id. Herc. Fur. 182; cf.: inmites scis nulla revolvere Parcas Stamina, Stat. Th. 7, 774: lapidem, Vulg. Matt. 28, 2. — Poet.: (pontus) aestu revoluta resorbens Saxa, i. e. from which the waves are rolled back, Verg. A. 11, 627: addiderat Civilis obliquam in Rhenum molem, cujus objectu revolutus amnis adjacentibus superfunderetur, Tac. H. 5, 14: rursus perplexum iter omne revolvens Fallacis silvae, going over again, Verg. A. 9, 391: revoluta aequora, id. ib. 10, 660 Wagn. — b. Mid., to come or go back, to revolve, return, etc. (syn. revertor): itaque revolvor identidem in Tusculanum, Cic. Att. 13, 26, 1: ter sese attollens cubitoque annixa levavit: Ter revoluta toro est, fell back, sank back, Verg. A. 4, 691: spissā jacuit revolutus harenā, id. ib. 5, 336: revoluta rursus eodem est, Ov. M. 10, 63 (a little before: relapsa est).— Poet., of returning time: dies, Verg. A. 10, 256: saecula, Ov. F. 4, 29; cf.: centesimā revolvente se lunā, Plin. 18, 25, 57, § 217: saecula revolvuntur, Claud. Phoen. 104.— B. In partic., to unroll, turn over, read over, repeat (not ante-Aug.; syn. verso): tuas adversus te Origines revolvam, Liv. 34, 5: taedium illud et scripta et lecta saepius revolvendi, Quint. 11, 2, 41: cum loca jam recitata revolvimus irrevocati, Hor. Ep. 2, 1, 223: antiqua, Sil. 8, 49; Mart. 6, 64, 15; 11, 1, 4.— II. Trop. A. In gen.: in iis, quae denominata sunt, summa paupertas in eadem nos frequentissime revolvit, leads back, Quint. 12, 10, 34: iterum revolvere casus Iliacos, to go through again, to undergo or experience again, Verg. A. 10, 61.— b. Mid., to return to any thing; with in: in eandem vitam te revolutum denuo Video esse, Ter. Hec. 4, 4, 69; cf.: in luxuriam, Just. 30, 1, 7: in metus, Sen. Thyest. 418: in ista, Ov. M. 10, 335: animus in sollicitudinem revolutus est, Curt. 4, 10, 31: iterum in pejora revolvi, Sil. 14, 174: rursus in veterem fato revoluta figuram, Verg. A. 6, 449.— With ad: omnia necessario a tempore atque homine ad communes rerum et generum summas revolventur, Cic. de Or 2, 31, 135: ad patris revolvor sententiam, id. Ac. 2, 48, 148: ad ejus causae seposita argumenta revolvi nos oportet, id. de Or 2, 30, 130: ad illa elementa, id. Rep. 1, 24, 38: ad dispensationem annonae, Liv. 4, 12 fin.: ad vana et totiens irrisa, Tac. A. 4, 9: ad memoriam conjugii et infantiam liberorum, id. ib. 11, 34: ad vitia, id. ib. 16, 18: ad irritum (labor et victoria), id. H. 3, 26: rursus ad superstitionem, Curt. 7, 7, 8.— With adv.: primum eodem revolveris, Cic. Div. 2, 5, 13: eo, quo minime volt, revolvitur, id. Ac. 2, 6, 18: cum majore periculo eodem revolvuntur, Cels. 7, 26, 2; cf.: eo revolvi rem, ut, etc., Liv. 5, 11.— B. In partic., to relate again, repeat; to brood or reflect upon (not anteAug.): sed quid ego haec nequicquam ingrata revolvo? Verg. A. 2, 101: facta, Claud. Laud. Stil. 1, 35: dicta factaque ejus secum, Tac. Agr. 46: iras in animo, id. A. 4, 21; 3, 18: visa, Ov. F. 4, 667 (with secum jussa refert): curas (animus), Sen. Oedip. 764 (with repetit metus).
rĕvolvō Copy link Outline 1 rouler en arrière faire rétrograder en roulant : l'auster refoule les flots, ...2 a) dérouler un manuscrit, feuilleter, consulter un livre :b) dérouler de nouveau, relire :3 [fig.]a) ramener : ramener qqn aux mêmes choses ; tout sera ramené de ...b) [surtout au pass. réfléchi] revenir (par la pensée, par la parole) : ...c) rappeler, dérouler, raconter : || repasser dans son esprit ; [sans secum ... ⓘrĕvolve: pres imperat act 2nd sg • rĕvolvō, volvī, vŏlūtum, ĕre, tr., 1. rouler en arrière faire rétrograder en roulant : auster revolvit fluctus Tac. Ann. 6, 33, l'auster refoule les flots, cf. Tac. H. 5, 14 ; iter Virg. En. 9, 391, refaire un trajet [en sens inverse] ; [poét.] revolutus arena Virg. En. 5, 336, renversé sur le sable || [pass. réfléchi] : revoluta toro est Virg. En. 4, 691, elle retomba sur le lit || [en parl. du temps] : revoluta sæcula Ov. F. 4, 29, les siècles déroulés ; dies revoluta Virg. En. 10, 256, le jour revenu 2. a) dérouler un manuscrit, feuilleter, consulter un livre : Liv. 34, 5, 7 ; b) dérouler de nouveau, relire : Hor. Ep. 2, 1, 223 ; Quint. 11, 2, 41 3. [fig.] a) ramener : in eadem aliquem Quint. 12, 10, 34, ramener qqn aux mêmes choses ; omnia a tempore atque homine ad communes rerum et generum summas revolventur Cic. de Or. 2, 135, tout sera ramené de la considération d'une circonstance et d'un individu particuliers aux généralités d'ensemble qui embrassent les faits et les genres ; b) [surtout au pass. réfléchi] revenir (par la pensée, par la parole) : revolvor identidem in Tusculanum Cic. Att. 13, 26, 1, je reviens à chaque instant à ma villa de Tusculum ; ad alicujus sententiam revolvi Cic. Ac. 2, 148, revenir à l'opinion de qqn, cf. Cic. de Or. 2, 130 ; Rep. 1, 38 ; Div. 2, 13 ; Ac. 2, 18 || en revenir à, en venir à : revolutus ad dispensationem inopiæ Liv. 4, 12, 9, n'ayant d'autre recours que de répartir également les privations, cf. Liv. 5, 11, 2 ; c) rappeler, dérouler, raconter : Virg. En. 2, 101 || secum Tac. Agr. 46, repasser dans son esprit ; [sans secum] Ov. F. 4, 657 ; Tac. Ann. 3, 18 ; in animo revolvente iras Tac. Ann. 4, 21, dans une âme qui revenait sans cesse sur ses ressentiments.
revolvo Copy link ⓘrĕvolve: pres imperat act 2nd sg REVOLVO volui, volûtum, ere. [ἀνελίσσω, ἀνακυλίνδω, ἀνακαλινδέω] Rursum s. retrorsum voluere. […] 🗁 Page Scan .
revolve Copy link Outline I. To move round1. volvo, vi, vŏlūtum, 3 (to turn2. circŭmăgo, ēgi, actum, 3 (constr. like preced.)3. converto, ti, sum, 3 (constr. like preced.)4. circumverto, ti, sum, 3 (constr. as a dep.)5. versor, 1 (to be turned round)6. rŏto, 1 (to turn like a wheel)7. vertīgĭno, 1II. To ponder1. vŏlūto, 1. (freq. of foll.2. volvo, vi, vŏlūtum, 33. rĕvolvo, vi, vŏlūtum, 34. verso, 1 (to turn over)5. rĕpŭto, 1 • revolve: I. To move round: 1. volvo, vi, vŏlūtum, 3 (to turn: as a dep. or with pron. reflect.: to r.): the universe r.s round the earth, mundus volvitur circum terram, Vitr. 9, 1, 2: the courses of the stars r., cursus stellarum volvuntur, Cic. Rep. 6, 17: as the years r., volventibus annis, Virg. Aen. 1, 234. (N.B.--Rĕvolvo is usu. to return: but it is sometimes used by the poets: e. g. id. Aen. 10, 256; Ov.: as is circumvolvo, Virg. Aen. 3, 284 [q. v.].) 2. circŭmăgo, ēgi, actum, 3 (constr. like preced.): the year r d, circumegit se annus, Liv. 9, 18, ad fin.: a dining-room which used to r. like the world, coenatio quae vice mundi circumagebatur, Suet. Ner. 31. 3. converto, ti, sum, 3 (constr. like preced.): to r., c. se, Cic. Tim. 9, ad fin.: the moon r.s in the lowest orbit, in infimo orbe luna convertitur, id. Rep. 6, 17. 4. circumverto, ti, sum, 3 (constr. as a dep.): the wheel r.s round the axle, circumvertitur rota axem, Ov. M. 15, 522: Pl. 5. versor, 1 (to be turned round): they r. in the opposite direction to the heavens, versantur retro contrario motu atque coelum, Cic. Rep. 6, 17; N. D. 1, 20, 52. 6. rŏto, 1 (to turn like a wheel): a r.ing eddy, rotans turbo, Lucr. 1, 294: v. rotate. 7. vertīgĭno, 1: Tert. Phr.: the sun r.s, sol circumfertur, Cic. de Or. 3, 45, 178: to r. in a larger circle, majorem lustrare orbem, id. Tim. 9; majorem circinationem rotae percurrere, Vitr. 9, 1, 10: as the wheel r.s, currente rota, Hor. A. P. 22: to cause machines to r., circumrotare machinas, App. M. 9, p. 222. II. To ponder: 1. vŏlūto, 1. (freq. of foll.: to turn over again and again): to r. anything in the mind, v. aliquid animo, Cic. Rep. 1, 17 (or in animo, Liv.): I r. it silently in my breast, id tacitus mecum ipse voluto, Virg. E. 9, 37; Aen. 6, 185. 2. volvo, vi, vŏlūtum, 3: he was r.ing many things in his mind, multa cum animo suo volvebat, Sall. J. 6: Virg.: Liv.: Tac.: v. meditate, consider. 3. rĕvolvo, vi, vŏlūtum, 3: to r. his words and deeds, dicta ejus factaque r., Tac. Agr. 46. 4. verso, 1 (to turn over): to r. every point in their minds, v. in animis unamquamque rem, Liv. 3, 34. 5. rĕpŭto, 1: v. reflect, ponder.
REVOLVE Copy link • REVOLVETransitively, revolvere: circumagere: circumvertere. To revolve a thing in one’s mind, rem secum animo volvere (Liv.); consilium animo volutare (Curt.); rem in corde versare (Plaut.); cogitare or meditari de aliqua re [Vid :, also, CONSIDER.] Intransitively, se revolvere: revolvi (of stars, seasons, years): circumvolutari (Plin.): circumagi: se circumagere: circumferri: circumverti (of wheels, the heavenly bodies, etc.): in orbem circumagi or se circumvolvere.