prosper Copy link Outline I. agreeable to one's wishes, favorable ...(b). With gen.II. Subst., in plur.A. pro-spĕrē, agreeably to one's wishes ...B. prospĕ-rĭter, favorably, fortunately ... ⓘprōsper: masc nom/voc sg • prosper, and more freq. prospĕrus, a. um, adj. [pro-spero, answering to hope; cf. spes], I. agreeable to one's wishes, favorable, fortunate, prosperous (freq. and class.; cf.: faustus, propitius): sperem veteres pro spem dixerunt, unde et prospere dicimus, hoc est, pro spe, Non. 171, 25: auspicium prosperum, Naev. 4, 2; cf. in sup.: prosperrimum augurium, Plin. 10, 8, 9, § 21: prospera adversaque fortuna, Cic. N. D. 3, 37, 89: magnis autem viris prosperae semper omnes res, id. ib. 2, 66, 167: prosperae res, id. Brut. 3, 12: non jam id ago, ut prosperos exitus consequar, id. Att. 9, 7, 1: successus, Liv. praef. fin.: prosperrimo rerum eventu, Vell. 2, 122, 2.—Comp.: prosperior civium amor, Tac. A. 6, 51: mox cecinit laudes prosperiore lyrā, Ov. A. A. 3, 50: prosperius fatum, id. F. 3, 614: nomina, of good omen, Plin. 28, 2, 5, § 22; so, verba, Ov. P. 4, 4, 38.—In nom. sing.: prosper dicendi successus, Auct. ap. Prisc. p. 693 P.; Anthol. Lat. 5, 132: deinde est hominum generi prosperus et salutaris ille fulgor, qui dicitur Jovis, propitious, favorable, Cic. Rep. 6, 17, 17 (cited in Prisc. p. 693 P.): immoriens magnis non prosperus ausis, Sil. 10, 202: prosperus in Africam transitus, Val. Max. 3, 7, 1.—With evenio (cf. prospere): omnia quae prospera tibi evenere, Liv. 28, 42, 15: si cetera prospera evenissent, id. 21, 21, 9: quod bellum ... ut id prosperum eveniret, id. 42, 28, 7; 37, 47, 4.— β. With gen. (poet.): noctilucam. Prosperam frugum, beneficial to fruits, Hor. C. 4, 6, 39.— II. Subst., in plur.: prospĕra, ōrum, n., favorable circumstances, good fortune, prosperity (postAug.): prospera belli, Luc. 5, 782: rerum, id. 7, 107: tam mala Pompeii quam prospera mundus adoret, id. 7, 708: Germani prosperis feroces, Tac. H. 5, 15; Plin. Pan. 7.—Hence, adv., in two forms. A. pro-spĕrē, agreeably to one's wishes, favorably, luckily, fortunately, prosperously (class.): omnia profluenter, prospere, Cic. Tusc. 5, 18, 53: procedere, id. Fam. 12, 9, 2: cedere alicui, Nep. Dat. 1, 2: succedere, id. ib. 6, 1: cui ut omnia prospere evenirent, Liv. 23, 27, 12: cadere, Tac. A. 2, 46.— Comp.: aves quae prosperius evolant, with better augury, Gell. 6, 6, 8: res eventura prosperius, id. 1, 13, 1; Col. 4, 32, 1.—Sup.: prosperrĭme geruntur omnia. Vell. 2, 97, 1: dimicare, Suet. Caes. 36.—* B. prospĕ-rĭter, favorably, fortunately, Enn. ap. Prisc. p. 1010 P.
prospĕr Copy link Outline 1 qui répond aux espérances, heureux, prospère : la bonne et la mauvaise ...2 [poét.] la lune propice sous le rapport des moissons, pour les moissons. ... ⓘprōsper: masc nom/voc sg • 1 prospĕr, mieux prospĕrus, a, um (pro, spero ?), 1. qui répond aux espérances, heureux, prospère : prospera adversaque fortuna Cic. Nat. 3, 89, la bonne et la mauvaise fortune ; prosperæ res Cic. Br. 12, le bonheur, la prospérité ; prosperus et salutaris fulgor Cic. Rep. 6, 17, lumière propice et bienfaisante ; prosperior civium amor Tac. Ann. 6, 51, une affection plus propice venant des citoyens ; prosperius fatum Ov. F. 3, 614, destin plus favorable ; prosperrimus rerum eventus Vell. 2, 122, 2, la plus heureuse issue || n. pl. prospera, les circonstances heureuses, prospérité : Tac. H. 5, 15 || [rempl. un adv.] : prospera omnia cedunt Sall. C. 52, 29, tout arrive heureusement, a une heureuse issue ; omnia quæ prospera tibi evenere Liv. 28, 42, 15, tous tes succès, cf. Liv. 21, 21, 9 ; 37, 47, 4 ; 42, 28, 7 2. [poét.] Noctiluca prospera frugum Hor. O. 4, 6, 39, la lune propice sous le rapport des moissons, pour les moissons.
prosper Copy link ⓘprōsper: masc nom/voc sg PROSPER, et PROSPERVS era, erum. Adi. [εὐήμερος, ὄριος] Felix, secundus, tum passiue de his, quibus bene succedit, tum de ipsis quae succedunt, tum denique de DIS felicitatis auctoribus. […] 🗁 Page Scan
prosper Copy link Outline I. Trans.1. sĕcundo, 1 (poet.)2. prospĕro, 1 (poet. or late)3. fortūno, 1 (to crown with good fortuneII. Intrans. • prosper: I. Trans.: 1. sĕcundo, 1 (poet.): Virg. Aen. 7, 259 (di nostra incepta secundent): Lucan. 2. prospĕro, 1 (poet. or late): Tac. H. 4, 53 (deos precatus, uti coepta prosperarent): Hor. 3. fortūno, 1 (to crown with good fortune: archaic): the gods will p. your schemes, di fortunabunt vostra consilia, Pl. Trin. 2, 4, 175: Cic. Fam. 2, 2 and 15, 7, in both which cases the language partakes of the archaism of forms of prayer. Phr.: to p. the attempt at so great a work, orsis tanti operis successus prosperos dare, Liv. pref. extr. (Or expr. by, opibus, divitiis aliquem augere: according as God p.s you, *prout unumquemque vestrum Deus opibus auxerit.) II. Intrans.: Phr.: prospera fortuna uti; successus prosperos habere; etc.: v. to succeed.
PROSPER Copy link • PROSPERIntransitively, uti prospera fortuna (to be prosperous): bene or prospere succedere; successum, prosperos successus habere (to succeed well). Transitively, fortunare aliquem or aliquid (to give good fortune to): prosperare aliquid (to cause to succeed: ☞ secundare is poetic): prosperare alicui aliquid (to cause one to succeed in anything): augere aliquem aliqua re (to furnish copiously or abundantly with anything).