prosper Copy link Outline I. Trans.1. sĕcundo, 1 (poet.)2. prospĕro, 1 (poet. or late)3. fortūno, 1 (to crown with good fortuneII. Intrans. • prosper: I. Trans.: 1. sĕcundo, 1 (poet.): Virg. Aen. 7, 259 (di nostra incepta secundent): Lucan. 2. prospĕro, 1 (poet. or late): Tac. H. 4, 53 (deos precatus, uti coepta prosperarent): Hor. 3. fortūno, 1 (to crown with good fortune: archaic): the gods will p. your schemes, di fortunabunt vostra consilia, Pl. Trin. 2, 4, 175: Cic. Fam. 2, 2 and 15, 7, in both which cases the language partakes of the archaism of forms of prayer. Phr.: to p. the attempt at so great a work, orsis tanti operis successus prosperos dare, Liv. pref. extr. (Or expr. by, opibus, divitiis aliquem augere: according as God p.s you, *prout unumquemque vestrum Deus opibus auxerit.) II. Intrans.: Phr.: prospera fortuna uti; successus prosperos habere; etc.: v. to succeed.