Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (5 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
• prosper, and more freq. prospĕrus, a. um, adj. [pro-spero, answering to hope; cf. spes],
  1. I. agreeable to one's wishes, favorable, fortunate, prosperous (freq. and class.; cf.: faustus, propitius): sperem veteres pro spem dixerunt, unde et prospere dicimus, hoc est, pro spe, Non. 171, 25: auspicium prosperum, Naev. 4, 2; cf. in sup.: prosperrimum augurium, Plin. 10, 8, 9, § 21: prospera adversaque fortuna, Cic. N. D. 3, 37, 89: magnis autem viris prosperae semper omnes res, id. ib. 2, 66, 167: prosperae res, id. Brut. 3, 12: non jam id ago, ut prosperos exitus consequar, id. Att. 9, 7, 1: successus, Liv. praef. fin.: prosperrimo rerum eventu, Vell. 2, 122, 2.—Comp.: prosperior civium amor, Tac. A. 6, 51: mox cecinit laudes prosperiore lyrā, Ov. A. A. 3, 50: prosperius fatum, id. F. 3, 614: nomina, of good omen, Plin. 28, 2, 5, § 22; so, verba, Ov. P. 4, 4, 38.—In nom. sing.: prosper dicendi successus, Auct. ap. Prisc. p. 693 P.; Anthol. Lat. 5, 132: deinde est hominum generi prosperus et salutaris ille fulgor, qui dicitur Jovis, propitious, favorable, Cic. Rep. 6, 17, 17 (cited in Prisc. p. 693 P.): immoriens magnis non prosperus ausis, Sil. 10, 202: prosperus in Africam transitus, Val. Max. 3, 7, 1.—With evenio (cf. prospere): omnia quae prospera tibi evenere, Liv. 28, 42, 15: si cetera prospera evenissent, id. 21, 21, 9: quod bellum ... ut id prosperum eveniret, id. 42, 28, 7; 37, 47, 4.—
          1. β. With gen. (poet.): noctilucam. Prosperam frugum, beneficial to fruits, Hor. C. 4, 6, 39.—
  2. II. Subst., in plur.: prospĕra, ōrum, n., favorable circumstances, good fortune, prosperity (postAug.): prospera belli, Luc. 5, 782: rerum, id. 7, 107: tam mala Pompeii quam prospera mundus adoret, id. 7, 708: Germani prosperis feroces, Tac. H. 5, 15; Plin. Pan. 7.—Hence, adv., in two forms.
    1. A. pro-spĕrē, agreeably to one's wishes, favorably, luckily, fortunately, prosperously (class.): omnia profluenter, prospere, Cic. Tusc. 5, 18, 53: procedere, id. Fam. 12, 9, 2: cedere alicui, Nep. Dat. 1, 2: succedere, id. ib. 6, 1: cui ut omnia prospere evenirent, Liv. 23, 27, 12: cadere, Tac. A. 2, 46.— Comp.: aves quae prosperius evolant, with better augury, Gell. 6, 6, 8: res eventura prosperius, id. 1, 13, 1; Col. 4, 32, 1.—Sup.: prosperrĭme geruntur omnia. Vell. 2, 97, 1: dimicare, Suet. Caes. 36.—*
    2. B. prospĕ-rĭter, favorably, fortunately, Enn. ap. Prisc. p. 1010 P.