Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (14 entries · 31 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

prīvāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

prīvātē: adverbial

• prīvo, āvi, ātum, 1, v. a. [privus]. To bereave, deprive, rob, strip of any thing (class.; cf.: orbo, viduo).
          1. α. With abl.: haec meretrix meum erum ... privavit bonis, luce, honore, Plaut. Truc. 2, 7, 20: donis privatus sum, id. ib. 2, 7, 56: aliquem approbatione, Cic. Ac. 2, 19, 61: praepositio in privat verbum eā vi, quam haberet, si in praepositum non fuisset, id. Top. 11, 48: aliquem somno, id. Att. 9, 10, 1: se oculis, id. Fin. 5, 29, 87: aliquem vitā, id. Phil. 9, 4, 8: aliquem communi luce, id. Quint. 23, 74: patriam aspectu suo, id. Fam. 4, 9, 3: cibo, Lucr. 1, 1038: lumine, Ov. P. 1, 1, 53: fide, Stat. Th. 2, 695.—
          2. β. With gen. (anteclass.): me cum privares tui, Afran. ap. Non. 498, 17 (Com. Rel. p. 156 Rib.).—
          3. γ. With acc. (ante-class.): quod res vis hunc privari pulcras quas uti solet? Nov. ap. Non. 500, 16 (l. l. p. 224 Rib.).—
  1. II. To free, release, deliver from any thing; with abl.: aliquem injuriā, Cic. Agr. 1, 4, 13: exsilio, id. Att. 1, 16, 9: molestiā, id. ib. 12, 26, 2: dolore, id. Fin. 1, 11, 37: dolore, Lucr. 1, 60: dominis superbis, id. 2, 1091: formidine, Hor. S. 2, 7, 77.—Hence,
    1. A. prīvantĭa, ĭum, n., privatives, a transl. of the Gr. στερητικά: sunt enim alia contraria, quae privantia licet appellemus Latine, Graece appellantur στερητικά, Cic. Top. 11, 48.—
    2. B. prīvātus, a, um, P. a.
  2. I. Apart from the State, peculiar to one's self, of or belonging to an individual, private (opp. publicus or communis; cf. domesticus; class.): nihil privati ac separati agri, Caes. B. G. 4, 1: utatur privatis ut suis, Cic. Off. 1, 7, 20: privatus illis census erat brevis, Commune magnum, Hor. C. 2, 15, 13: vestem mutare privato consensu, opp. publico consilio, Cic. Sest. 12, 27: de communi quicquid poterat, ad se in privatam domum sevocabat, id. Quint. 3, 13: res quae ipsius erant privatae, private property, id. ib. 4, 15: privatae feriae vocantur sacrorum propriorum, velut dies natales, Fest. p. 242 Müll.—
    1. B. Esp., of persons, not in public or official life, private, deprived of office: cum projectis fascibus et deposito imperio, privatus et captus ipse in alienam venisset potestatem, Caes. B. C. 2, 32; Liv. 3, 41: vir privatus, a private individual, one who is not a magistrate, or in any public office: privato viro imperium extra ordinem dare, Cic. Phil. 11, 10, 25: Bibulus ex iis, qui privati sunt, id. Fam. 1, 1, 3: privatus an cum potestate, id. Inv. 1, 25, 35: privati, opp. reges, id. Div. 1, 40, 89.—
    2. C. Of things: aedificia, isolated, apart from the villages, Caes. B. G. 1, 5: vita privata et quieta, a private life, withdrawn from State affairs, Cic. Sen. 7, 22.—
    3. D. Neutr. absol. in the phrases in privato, in private, opp. in publico, in public, Liv. 39, 18: in privatum, for private use: tabernas vendidit in privatum, id. 40, 51: ex privato, from one's private property: tributum ex privato conferre, id. 30, 44.—
    4. E. Subst.: prīvātus, i, m. (sc. homo), a man in private life, citizen (opp. magistratus): hic qualis imperator nunc privatus est, Plaut. Capt. 1, 2, 63: an vero P. Scipio pontifex maximus Ti. Gracchum privatus interfecit; Catilinam nos consules perferemus? Cic. Cat. 1, 1, 3.—Plur., Cic. Leg. 3, 19, 43: consilium dedimus Sullae, privatus ut altum Dormiret, Juv. 1, 16.—
  3. II. In the time of the emperors, private, i. e. not imperial, not belonging to the emperor or to the imperial family: id sibi (Domitiano) maxime formidolosum, privati hominis (i. e. Agricolae) nomen supra principis attolli, Tac. Agr. 39: ut summum fastigium privati hominis impleret, cum principis noluisset, Plin. Ep. 2, 1, 2: spectacula, not given by the emperor, Suet. Ner. 21.—Adv.: prīvā-tō, at home (very rare for the class. privatim, q. v.): privato nos tenuissemus, Liv. Fragm. ap. Prisc. p. 1009 P.
prīvātus Copy link
ⓘ

prīvāte: masc voc sg

• prīvātus, a, um, Part. and P. a., from privo.
GAF Gaffiot (3)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
ⓘ

prīvāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

prīvātē: adverbial

• prīvō, āvī, ātum, āre (privus), tr., mettre à part,
1. écarter de, ôter de : [av. abl.] privari injuria Cic. Agr. 1, 13, n'être pas atteint par l'injustice ; cum privamur dolore Cic. Fin. 1, 37, quand nous sommes hors des prises de la douleur
2. dépouiller, priver : somno Cic. Att. 9, 10, 1, empêcher de dormir ; se oculis Cic. Fin. 5, 87, se crever les yeux ; aliquem vita Cic. Phil. 9, 8, arracher la vie à qqn ; exsilio Cic. Att. 1, 16, 9, enlever à qqn la ressource de l'exil || [avec le gén.] Afran. 156 ; [passif avec acc. de la chose] res vis hunc privari pulchras quas uti solet Nov. Com. 69, tu veux qu'il soit privé des belles choses dont il a l'habitude.
ⓘ

prīvāte: masc voc sg

• prīvātus, a, um, part. p. de privo,
1. adjt, privé, particulier, propre, individuel : privato consilio Cic. Phil. 3, 14, par une mesure d'ordre privé (de son initiative personnelle), cf. Fam. 11, 7, 2 ; ex privato Liv. 30, 44, 11, en prenant sur ses deniers ; in privato Liv. 39, 18, 6, dans le privé : in privatum vendere Liv. 40, 51, 5, vendre à des particuliers (pour l'usage privé); privatus vir Cic. Phil. 11, 25, simple particulier ; vita privata Cic. CM 22, vie privée ; ædificia privata Cæs. G. 1, 5, édifices privés [appartenant à des particuliers] ; in causis privatis Cic. Br. 178, dans les procès civils
2. substt prīvātus, ī, m., simple particulier, simple citoyen : Pl. Capt. 166 ; Cic. Cat. 1, 3 ; Leg. 3, 43 ; Verr. 2, 4, 68.
Prīvātus Copy link
ⓘ

prīvāte: masc voc sg

• Prīvātus, ī, m., et Prīvāta, æ, f., noms d'homme et de femme : Inscr.
GES Gesner (6)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
private Copy link
PRIVÂTE Aliud Adu. Adfertur ex Cic. Att. 7, 7 Illud priuate non adscribis, et tibi gratias egit. At ex vetusto codice legendum, Illud, puto, tu non, etc. Sic Graeu.
privo Copy link
ⓘ

prīvāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

prīvātē: adverbial

PRIVO âre. [στερέω, ἀποστερέω] Adimere et spoliare significat. […]
Page Scan
privatus Copy link
ⓘ

prīvāte: masc voc sg

PRIVATVS [1] etc. vid. PRIVVS.
privatus Copy link
ⓘ

prīvāte: masc voc sg

PRIVÂTVS [1] a, um. Adi. [ἴδιος, ἰδιωτικὸς] Quod vniuscuiusque proprium est, non--publicum aut commune. […]
Page Scan
privatus Copy link
ⓘ

prīvāte: masc voc sg

PRIVATVS [2] ûs. m. Proprietas. Tertul. de Poenit. c. 2 Poenitentia delinquentium priuatus.
privatus Copy link
ⓘ

prīvāte: masc voc sg

PRIVÂTVS [2] a, um. Partic. [στερηθεὶς] Cui quid est ademtum, inquit Festus. […]
Page Scan
S&H Smith & Hall (2)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
Jump to
• private (adj.):
    1. I. Peculiar to an individual:
      1. 1. prīvātus: no p. property in land, nihil privati [ac separati] agri, Caes. B. G. 4, 1: his own p. property, res quae ipsius erant p., Cic. Quint. 4, 15.
      2. 2. pĕcūliāris, e: Suet.: Dig.: v. own (5). The p. property of a person not sui juris, pĕcūlium: Liv. 2, 41, fin. (p. filii): Suet. Tib. 50 (uxoris): v. Lat. Dict. s. v.
    2. II. Not of a public character: prīvātus: a p. life, vita p. [et quieta], Cic. Sen. 7, 22: in a p. capacity (holding no legal authority), privatus, id. Cat. 1, 1, 3. without subs., in privato (in a p. place, opp. in publico), Liv. 39, 18, med. In p., without public authority, privatim, Caes. B. G. 1, 17: Sall.
    3. III. Retired:
      1. 1. sēcrētus: p. studies, s. studia, Quint. 2, 18, 4: Sen. Ep. 91, 5: Petr.: To make for a p. spot (for an interview), secretum petere, Plin. Ep. 1, 5, 11. Hence adv. secreto, in private: v. privately.
      2. 2. sōlus: v. solitary.
    4. IV. Connected with one's own home: esp. of education.
      1. 1. expr. by dŏmī: whether p. education or school be preferable, utilius domi an scholis (pueri) erudiantur, Quint. 1, 2, lem.: cf. ib. § 1, domi atque intra privatos parietes studere.
      2. 2. dŏmestĭcus: a p. tutor, domesticus praeceptor, ib. § 4: p. and in-doors exercise, d. exercitatio et umbratilis, Cic. de Or. 1, 34, 157: p. lessons, *lectiones d. (Kr.).
      3. 3. umbrātĭlis, umbrātĭcus (to be used with caution): v. in-doors.
    5. V. Confidential: Phr.: he was the king's p. secretary, (rex) eum habuit ad manum scribae loco, Nep. Eum. 1 (cf. paulo infr., omnium consiliorum particeps): Kr. gives phr. scriba cubicularius, Inscr.: *scriba omnium secretorum arbiter, cf. Curt. 3, 12, med.
    6. VI. Milit. term, of the rank and file, not an officer:
      1. 1. grĕgārius (miles), Cic. Pl. 30, 72: Tac.
      2. 2. mănĭpŭlāris, e; esp. as subs., by ellipsis of miles: I have not followed Pompey like a single p. soldier, non Pompeium tanquam unus m. secutus sum, Cic. Att. 9, 10, init.: Tac. (freq.).
private (subs.) Copy link
• private (subs.): v. private, (adj. VI.). Phr.: he was only a p., erat privatus numero militis, Nep. Epam. 7. (Nägels.)
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
PRIVATE Copy link
• PRIVATE
privatus (opposed to publicus; may be used in nearly all the applications of the English word when joined with a substantive, as domus privata, homo privatus, luctus privatus, etc., Krebs): domesticus (that belongs to one’s own affairs or family; opposed to forensis = that belongs to public life, to an office, etc.; or opposed to communis = that concerns all; Vid: Cic., Att., 1, 17, 6; non forenses res, non domesticae, non publicae, non privatae carere diutius tuo suavissimo atque amantissimo consilio ac sermone possunt): to inquire whether one came in a public or private capacity, quaerere privatimne an publice venerit (Cic., Off., 1, 41): to give a private audience, aliquem in secretum recipere (Sen.): to give private lectures, or be a private tutor at a university, *scholas privatas habere (Krebs): to attend private lectures, *scholas privatas audire, privatim doceri or erudiri (Id.): a private person (not in office), privatus; qui ab omni reipublicae administratione vacat: a private secretary (of a prince), quem princeps ad manum habet, scribae loco (Vid: Nep., Eum., 1, 5): scriba principis: scriba cubicularius (general term, Inscript.): private interest, utilitas privata, domestica, or mea, commodum meum; compendium privatum (cupiditas mea = “selfishness”): private interests, necessitates or necessitudines privatae (circumstances arising from one’s private connections: Vid: commentators on Caes., B.C., 1, 8): cupiditas mea (opposed to salus communis, Cic., Off., 1, 19, 63): to neglect one’s private interests, rei familiaris commoda negligere: to sacrifice one’s private interests to anything, utilitates privatas alicui rei remittere (Vid: Tac., Ann., 1, 10, 2): to take care of one’s private interests, suae utilitati, or suis commodis servire; suis rationibus consulere: to consider everything with reference to one’s private interest, omnia ad utilitatem domesticam referre: private life, vita privata (general term): vita otiosa (with reference to the leisure which one enjoys): vita umbratilis (with reference to retirement and obscurity). (The words are found in this connection and order.) vita otiosa et umbratilis; vita privata et quieta (calm, private life): to lead a private life, privatum or in otio vivere: to retire into private life, a negotiis publicis se removere ad otiumque perfugere; privatum fieri; ejurato magistratu se privatum facere (of one who lays down a magistracy): to quit private life, and enter upon public business, ex umbratili et otiosa vita in solem et pulverem procedere: private circumstances, res privatae or domesticae, res familiaris: to give private instruction, aliquem domi et intra privatos parietes instituere: to keep under private tuition, aliquem domi et intra privatos parietes discentem continere; *aliquem privatis praeceptoribus erudiendum tradere: to have as private tutor, institutione alicujus privata uti: private education, *institutio privata or domestica. Private tutor, *praeceptor privatus (opposed to praeceptor publicus, Quint., 1, 2, in.): to put anybody under a private tutor, *aliquem praeceptori privato in disciplinam tradere: for one’s own private use, in privatum (Liv., 40, 51, § 5): private theatre, scena domestica: private theatricals, spectaculum privatum (in time of the emperors, a play which the emperor did not himself order to be exhibited; Vid: Bremi, Suet., Ner., 21).