Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (28 entries · 38 senses)
L&S Lewis & Short (6)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

mōrē: adverbial

mōre: masc/neut voc sg · masc voc sg

• mōrus, a, um, adj., = μωρός, foolish, silly (Plautin.).
  1. I. Adj.: amor mores hominum moros et morosos facit, Plaut. Trin. 3, 2, 43: ut hoc utimur more moro molestoque, id. Men. 4, 2, 1.—
  2. II. Subst.
    1. A. mōrus, i, m., a fool, simpleton: morus es, Plaut. Mil. 3, 1, 78.—
    2. B. mōra, ae, f., a foolish woman, Plaut. Mil. 2, 4, 17.— Hence, adv.: mōrē, foolishly (Plautin.): more hoc fit atque stulte, Plaut. Stich. 5, 1, 1.
mōrum Copy link
ⓘ

mōre: neut voc sg

• mōrum, i, n., = μῶρον and μόρον, a mulberry; a blackberry: nigra mora, Hor. S. 2, 4, 22; cf. Plin. 15, 24, 27, § 96: in duris haerentia mora rubetis, Ov. M. 1, 105; cf. Plin. 24, 13, 73, § 117.
mōrus Copy link
ⓘ

mōre: masc voc sg · fem voc sg

• mōrus, i, f., = μῶρα or μορέα, a mulberry-tree: arbor ibi, niveis uberrima pomis, Ardua morus erat, Ov. M. 4, 89; cf. Plin. 16, 18, 30, § 74.
ⓘ

mōre: masc abl sg

• mos, mōris, m. [etym. dub.; perh. root ma-, measure; cf.: maturus, matutinus; prop., a measuring or guiding rule of life; hence], manner, custom, way, usage, practice, fashion, wont, as determined not by the laws, but by men's will and pleasure, humor, self-will, caprice (class.; cf.: consuetudo, usus).
  1. I. Lit.: opsequens oboediensque'st mori atque imperiis patris, Plaut. Bacch. 3, 3, 54: huncine erat aequum ex illius more, an illum ex hujus vivere? Ter. Heaut. 1, 2, 24: alieno more vivendum est mihi, according to the will or humor of another, id. And. 1, 1, 125: nonne fuit levius dominae pervincere mores, Prop. 1, 17, 15: morem alicui gerere, to do the will of a person, to humor, gratify, obey him: sic decet morem geras, Plaut. Most. 3, 2, 35; Cic. Tusc. 1, 9, 17: animo morem gessero, Ter. And. 4, 1, 17: adulescenti morem gestum oportuit, id. Ad. 2, 2, 6; v. gero.—
  2. II. The will as a rule for action, custom, usage, practice, wont, habit: leges mori serviunt, usage, custom, Plaut. Trin. 4, 3, 36: legi morique parendum est, Cic. Univ. 11: ibam forte Viā Sacrā, sicut meus est mos, custom, wont, Hor. S. 1, 9, 1: contra morem consuetudinemque civilem, Cic. Off. 1, 41, 148: quae vero more agentur institutisque civilibus, according to usage, according to custom, id. ib.: mos est hominum, ut nolint eundem pluribus rebus excellere, id. Brut. 21, 84: ut mos est, Juv. 6, 392; moris erat quondam servare, etc., id. 11, 83: more sinistro, by a perverted custom, id. 2, 87.— So with ut: morem traditum a patribus, ut, etc., Liv. 27, 11, 10: hunc morem servare, ut, etc., id. 32, 34, 5: virginibus Tyriis mos est gestare pharetram, it is the custom, they are accustomed, Verg. A. 1, 336: qui istic mos est? Ter. Heaut. 3, 3, 1: mos ita rogandi, Cic. Fam. 12, 17, 1: ut mos fuit Bithyniae regibus, Cic. Verr. 2, 5, 11, § 27: moris est, it is the custom: negavit, moris esse Graecorum, ut, etc., id. ib. 2, 1, 26, § 66; Vell. 2, 37, 5: quae moris Graecorum non sint, Liv. 36, 28, 4; cf.: (aliquid) satis ex more Graecorum factum, id. 36, 28, 5: ut Domitiano moris erat, Tac. Agr. 39.—Plur.: id quoque morum Tiberii erat, Tac. A. 1, 80: praeter civium morem, contrary to custom, to usage, Ter. And. 5, 3, 9: sine more, unwonted, unparalleled: facinus sine more, Stat. Th. 1, 238; so, nullo more, id. ib. 7, 135: supra morem: terra supra morem densa, unusually, Verg. G. 2, 227 (cf.: supra modum): perducere aliquid in morem, to make into a custom, make customary, Cic. Inv. 2, 54, 162: quod jam in morem venerat, ut, etc., had become customary, Liv. 42, 21, 7.—
    1. B. In partic., in a moral point of view, conduct, behavior; in plur., manners, morals, character; in a good or bad sense: est ita temperatis moderatisque moribus, ut summa severitas summā cum humanitate jungatur, manners, Cic. Fam. 12, 27, 1: suavissimi mores, id. Att. 16, 16, A, 6: boni, id. Fragm. ap. Non. 254, 8.—Prov.: corrumpunt mores bonos colloquia mala, Vulg. 1 Cor. 15, 33: justi, Cic. de Or. 2, 43, 184: severi et pudici, Plin. 28, 8, 27, § 106: sanctissimi, Plin. Ep. 10, 20, 3: feri immanisque natura, Cic. Rosc. Am. 13, 38: totam vitam, naturam moresque alicujus cognoscere, character, id. ib. 38, 109: eos esse M'. Curii mores, eamque probitatem, ut, etc., id. Fam. 13, 17, 3; id. de Or. 2, 43, 182: mores disciplinamque alicujus imitari, id. Deiot. 10, 28: perditi, id. Fam. 2, 5, 2: praefectura morum, the supervision of the public morals, Suet. Caes. 76: moribus et caelum patuit, to good morals, virtue, Prop. 4 (5), 11, 101. amator meretricis mores sibi emit auro et purpurā, polite behavior, complaisance, Plaut. Most. 1, 3, 128: propitiis, si per mores nostros liceret, diis, i. e. our evil way of life, Tac. H. 3, 72: morum quoque filius, like his father in character, Juv. 14, 52: ne te ignarum fuisse dicas meorum morum, leno ego sum, i. e. my trade, Ter. Ad. 2, 1, 6: in publicis moribus, Suet. Tib. 33; 42.—
  3. III. Transf.
    1. A. Quality, nature, manner; mode, fashion: haec meretrix fecit, ut mos est meretricius, Plaut. Men. 5, 4, 8: mores siderum, qualities, properties, Plin. 18, 24, 56, § 206: caeli, Verg. G. 1, 51: Carneadeo more et modo disputare, manner, Cic. Univ. 1: si humano modo, si usitato more peccāsset, in the usual manner, Cic. Verr. 2, 2, 3, § 9: Graeco more bibere, id. ib. 1, 26, 66: apis Matinae More modoque, after the manner of, like, Hor. C. 4, 2, 27: Dardanius torrentis aquae vel turbinis atri More furens, Verg. A. 10, 604: more novalium, Col. 3, 13, 4: caeli et anni mores, Col. 1, Praef. 23: omnium more, Cic. Fam. 12, 17, 3; so, ad morem actionum, Quint. 4, 1, 43: elabitur anguis in morem fluminis, like, Verg. G. 1, 245: in hunc operis morem, Hor. S. 2, 1, 63: pecudum in morem, Flor. 3, 8, 6: morem vestis tenere, mode, fashion, Just. 1, 2, 3.—
    2. B. A precept, law, rule (poet. and postAug.): moresque viris et moenia ponet, precepts, laws, Verg. A. 1, 264; cf.: pacis inponere morem, id. ib. 6, 852: quod moribus eorum interdici non poterat, Nep. Ham. 3: quid ferri duritiā pugnacius? sed cedit, et patitur mores, submits to laws, obeys, is tamed, Plin. 36, 16, 25, § 127: ut leo mores Accepit, Stat. Ach. 2, 183: in morem tonsa coma, = ex more ludi, Verg. A. 5, 556.
ⓘ

mŏre: pres imperat act 2nd sg (dep)

• mŏrĭor, mortŭus, 3 (fut. part. moriturus, a, um, Cic. Arch. 12, 30; id. Div. 2, 25, 54; 2, 47, 99; Liv. 21, 12, 4; Verg. A. 4, 308; id. ib. 2, 511 et saep.; old forms acc. to the fourth conj.: si vivimu' sive morīmur, Enn. ap. Prisc. p. 830 P.; Ann. v. 384 Vahl.; inf. moriri, Plaut. As. 1, 1, 108; id. Capt. 3, 5, 54; id. Rud. 3, 3, 12; id. Ps. 4, 7, 124 Ritschl N. cr.; Ov. M. 14, 215), v. dep. [Sanscr. root mar-, die; Gr. μορ- (μρο-, βρο-), μαρ; βροτός, μαραίνω; cf.: morbus, marceo], to die (cf.: pereo, intereo, occĭdo, occumbo, obeo, exspiro; class.).
  1. I. Lit.: vivam an moriar, Enn. ap. Paul. ex Fest. s. v. metus, p. 123 Müll. (Trag. v. 179 Vahl.): ego cum genui, tum morituros scivi, Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 13, 28 (Trag. v. 361 Vahl.): mori, Plaut. Bacch. 3, 4, 24: atque eundem (L. Tarquinium) ... accepimus mortuum esse, cum duodequadraginta regnavisset annos, Cic. Rep. 2, 20, 36: moriendum certe est, id. Sen. 20, 74: desiderio, of desire, id. Att. 1, 3, 1: ut fame senatores quinque morerentur, id. ib. 6, 1, 6: me esse homines mortuom dicant fame, Plaut. Stich. 4, 2, 57; so, fame, Sen. Contr. 1, 1, 3; 1, 7, 8: fame et siti, Liv. 7, 35, 8: siti, id. 4, 30, 8; Petr. 10; Pomp. ap. Gell. 10, 24, 5: vigilando, Juv. 3, 232: ex vulnere, of a wound, Pollio ap. Cic. Fam. 10, 33, 4: in tormentis, Liv. 40, 23: alterius amore, Ov. Am. 2, 7, 10: curis, Tib. 2, 7, 33 (6, 51): fame, Petr. 10: inediā, Plin. 14, 13, 14, § 89: significabat interruptis atque morientibus vocibus, dying accents, the accents of a dying man, Cic. Cael. 24, 59: mori videbamus in studio dimetiundi paene caeli atque terrae C. Galum, spend his whole life in, id. Sen. 14, 49: cum te complexā morientem, Galle, puellā Vidimus, desperately in love, dying for love, Prop. 1, 10, 5: ei mihi, si quis, Acrius ut moriar, venerit alter amor, id. 2, 4, 1 sq.: moriar, si, may I die, if, etc., Cic. Att. 8, 6, 4.—
  2. II. Transf., of things, to die away, decay, to wither away, pass away, to vanish, lose its strength, etc.; of members of the body: id quod supra vinculum est, moritur, loses its vitality, Cels. 7, 14.—Of plants: rutam et hederas illico mori, die away, perish, Plin. 28, 7, 23, § 78: moriturque ad sibila campus, Stat. Th. 5, 528.—Of fire: flammas vidi nullo concutiente mori, die out, go out, Ov. Am. 1, 2, 11; of comets: donec in exiguum moriens vanesceret ignem, Claud. B. Get. 248: unguenta moriuntur, lose their strength, Plin. 13, 3, 4, § 20.—To end, close: dies quidem jam ad umbilicum est dimidiatus mortuus, Plaut. Men. 1, 2, 45.—Comic.: vae illis virgis miseris, quae hodie in tergo morientur meo, will find their death, be destroyed, broken, Plaut. Capt. 3, 4, 117: ut iste interpositus sermo deliciarum desidiaeque moreretur, Cic. Cael. 31, 76: ne suavissimi hominis memoria moreretur, id. Pis. 38, 93: cum multa cotidie ab antiquis ficta moriantur, fall into disuse, become obsolete, Quint. 8, 6, 32: gratia, Ov. P. 3, 2, 27. —Esp. (in eccl. Lat.), of the loss of moral or spiritual vitality, to die, to lose virtue and divine guidance: in Adam omnes moriuntur, Vulg. 1 Cor. 15, 22: confirma cetera quae moritura erant, id. Apoc. 3, 2; cf. id. Johan. 11, 26; id. Rom. 7, 9.—Hence, mŏrtŭus, a, um, P. a., dead (class.).
    1. A. Adj.
      1. 1. Lit.: sanguine tauri poto mortuus concidit, Cic. Brut. 11, 43.—Prov.: mortuum esse alicui, to be dead to one, to wish to have nothing further to do with him, Plaut. Cist. 3, 15.—
      2. 2. Transf.
        1. a. Of persons, faint, overwhelmed: cum tu, quod tibi succederetur, exsanguis et mortuus concidisti, Cic. Pis. 36, 88.—
        2. b. Of things concr. and abstr., dead, decayed, withered, passed away, etc.: lacerti, Cic. Sen. 9, 27: flores, Plin. 11, 8, 8, § 18: et antiquae leges, Cic. Verr. 2, 5, 18, § 45: plausus, id. Att. 2, 19, 3: mortuā re verba nunc facis. Stultus es, rem actam agis, dead, done with, Plaut. Ps. 1, 3, 27.—
        3. c. Mare mortuum.
          1. α. The North Sea of Europe, Plin. 4, 13, 27, § 94.—
          2. β. The Dead Sea of Judea, Just. 36, 3.—
    2. B. Subst.: mŏrtŭus, i, m., a dead person, dead man: mortuum in domum inferre, Cic. Mil. 27, 75: a mortuis excitare, to awake from the dead, id. de Or 1, 57, 242: amandare aliquem infra mortuos, even below the dead, id. Quint. 15, 49: ut multis mortuus unus sufficeret, Juv. 15, 79: ossa mortuorum, Vulg. Matt. 23, 27.—Prov.: mortuo verba facere, to talk to a dead man, i. e. in vain, Plaut. Poen. 4, 2, 18; Ter. Phorm. 5, 9, 26.—Esp. (eccl. Lat.), dead, without spiritual life: nomen habes quod vivas et mortuus es, Vulg. Apoc. 3, 1: fides sine operibus mortua est, id. Jac. 2, 26; cf. id. Eph. 2, 1; 5, 14.—Also, dead to any thing, not alive to it, not open to its influence, etc.: peccato, Vulg. Rom. 6, 2: peccatis, id. 1 Pet. 2, 24: legi, id. Gal. 2, 19; cf.: mortui cum Christo ab elementis hujus mundi, id. Col. 2, 20: mortui estis, et vita vestra est abscondita cum Christo in Deo, id. ib. 3, 3.
GAF Gaffiot (6)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
mōrē Copy link
• mōrē (μωρῶς), sottement, bêtement : Pl. St. 641.
mōrum Copy link
ⓘ

mōre: neut voc sg

• mōrum, ī, n. (μόρον), mûre, fruit du mûrier : Virg. B. 6, 22 ; Plin. 15, 96 || mûre sauvage : Ov. M. 1, 105.
mōrus Copy link
ⓘ

mōrē: adverbial

mōre: masc/neut voc sg · masc voc sg · fem voc sg

• 1 mōrus, a, um (μωρός), fou, extravagant : Pl. Trin. 669 ; Men. 571.
mōrus Copy link
ⓘ

mōrē: adverbial

mōre: masc/neut voc sg · masc voc sg · fem voc sg

• 2 mōrus, ī, f. (cf. μόρον), mûrier [arbre] : Ov. M. 4, 90 ; Plin. 16, 74.
ⓘ

mōre: masc abl sg

• mōs, mōris, m.,
1. volonté de qqn, désir, caprice : ex alicujus more, alieno more vivere Ter. Haut. 203 ; Andr. 152, vivre à la guise d'un autre ; obœdiens mori atque imperiis patris Pl. Bacch. 459, obéissant à la volonté et aux ordres de son père ; morem alicui gerere Cic. Tusc. 1, 17, exécuter les volontés de qqn, se plier aux désirs de qqn
2. usage, coutume : mos est hominum, ut Cic. Br. 84 ; moris est Græcorum, ut Cic. Verr. 2, 1, 66, c'est la coutume des hommes, des Grecs que ; mos traditur a patribus, ut Liv. 27, 11, 10, la coutume est transmise par nos pères de ; mos est ita rogandi Cic. Fam. 12, 17, 1, l'usage est de faire cette demande ; hic mos erat patrius Academiæ adversari Cic. de Or. 1, 84, c'était une coutume traditionnelle de l'Académie que de contredire... ; perducere aliquid in morem Cic. Inv. 2, 162, introduire qqch. dans l'usage ; contra morem consuetudinemque civilem aliquid facere Cic. Off. 1, 148, faire qqch. de contraire aux coutumes et aux pratiques de ses concitoyens ; more majorum Cic. Verr. 2, 5, 22 ; Gallorum Cæs. G. 5, 56, 2, selon la coutume des ancêtres, des Gaulois ; more Asiatico Cic. Or. 27 ; nostro more Cic. CM 22, suivant l'usage asiatique, suivant nos usages ; more belli Cic. Verr. 2, 4, 116, d'après les usages de la guerre ; more et exemplo populi Romani Cæs. G. 1, 8, 3, d'après les usages et les précédents du peuple romain ; discedere a commune more verborum Cic. Or. 36, s'écarter de l'usage ordinaire de la langue
3. genre de vie, mœurs, caractère : omnium istius modi querelarum in moribus est culpa, non in ætate Cic. CM 7, si toutes ces plaintes se produisent, la faute en est au caractère, non à la vieillesse ; mores disciplinamque alicujus imitari Cic. Dej. 28, imiter les mœurs et les maximes de qqn ; præfectus moribus Cic. Fam. 9, 15, 5, préfet des mœurs ; antiqui mores Cic. Rep. 5, 2, les mœurs d'autrefois ; unis moribus vivunt (Lacedæmonii) Cic. Fl. 63, (les Lacédémoniens) vivent avec les mêmes mœurs || omnem morem Lacedæmoniorum inflammatum esse cupiditate vincendi Cic. Off. 1, 64, [au dire de Platon] c'est un trait général du caractère des Lacédémoniens que d'être enflammés du désir de vaincre ; scænicorum mos tantam habet verecundiam, ut... Cic. Off. 1, 129, c'est une tradition chez les acteurs que d'observer une telle réserve que... || mœurs publiques, traditions (morales et surtout religieuses, v. P. Fest. 157) : Liv. 1, 19, 1 ; mores institutaque majorum Cic. Tusc. 4, 1, les traditions et les institutions des ancêtres ; seu legibus seu moribus Liv. 26, 3, 8, conformément soit aux lois soit à la tradition
4. [mét.] mos cæli Virg. G. 1, 51 ; mores siderum Plin. 18, 206, les caractères d'un climat, des astres || principes, règles, lois : mores viris et mœnia ponet Virg. En. 1, 264, il donnera à ses guerriers des lois et des remparts ; pacis imponere morem Virg. En. 6, 852, imposer les principes de la paix (les règles de l'état de paix) ; in morem Virg. En. 5, 556, régulièrement ; sine more Virg. En. 8, 635, contrairement à la règle ; [ou] Virg. En. 5, 694 ; 7, 377, sans règle = en se déchaînant.
ⓘ

mŏre: pres imperat act 2nd sg (dep)

• mŏrĭor, mortŭus sum, mŏrī,
1. mourir : fame Cic. Att. 6, 1, 6, mourir de faim ; a latronibus, cruditate Cic. Fam. 15, 17, 2, mourir sous les coups des voleurs, d'une indigestion ; moriuntur non alter ab altero, sed uterque a patre Sen. Rhet. Contr. 5, 3, ils sont morts non pas sous les coups l'un de l'autre, mais tous les deux sous les coups de leur père ; in aliqua re Cic. CM 49, se consumer dans une chose || moriar si Cic. Att. 8, 6, 4, que je meure si ; potius mori miliens quam Cic. Att. 7, 11, 1, mourir mille fois plutôt que
2. [en parl. des plantes] Plin. 28, 78 ; [du jour] Pl. Men. 155 ; [des verges qui se brisent sur le dos du patient] Pl. Capt. 650 || [du souvenir de qqn] Cic. Pis. 93 ; [des muscles] Cic. CM 27 ; [de lois] Cic. Verr. 2, 5, 45, v. mortuus || part. fut. moriturus. ➳ formes de la 4e conj. : inf. moriri Pl. Capt. 732 ; Ps. 1222 ; Rud. 675 ; Ov. M. 14, 215 ; morīmur Enn. Ann. 392.
GES Gesner (7)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
more Copy link
MORE Adu. Stulte. More hoc fit atque stulte mea sententia Plaut. Stich. 5, 1, 1.
morum Copy link
ⓘ

mōre: neut voc sg

MORVM i. n. [μόρον] Fructus mori arboris. […]
Page Scan
morus Copy link
ⓘ

mōrē: adverbial

mōre: masc/neut voc sg · masc voc sg · fem voc sg

MORVS [1] a, um. [μωρὸς] Latine Fatuus et insipiens dicitur. Plaut. Trinum. 3, 2, 43 Is mores hominum moros et morosos efficit. De amore loquitur. Ego stulta atque Mora multum Id. Mil. 2, 4, 17.
morus Copy link
ⓘ

mōrē: adverbial

mōre: masc/neut voc sg · masc voc sg · fem voc sg

MORVS [2] i. f. [μορέα] Arbor nouissima vrbanarum germinans, nec nisi exacto frigore: ob id dicta sapientissima arborum. […]
Page Scan
mos Copy link
ⓘ

mōre: masc abl sg

MOS moris. m. [ἔθος, ἦθος, τρόπος] Est Vitae institutum consuetudine firmatum. […]
Page Scan
morior Copy link
ⓘ

mŏre: pres imperat act 2nd sg (dep)

MORIOR [1] vid. MORS.
morior Copy link
ⓘ

mŏre: pres imperat act 2nd sg (dep)

MORIOR [2] îris vel eris, mortuus sum, mori et morîri. [θνήσκω, τελευτάω, ἀποβιόω] Nimis heu! notum verbum. […]
Page Scan
FOR Forcellini (5)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to
S&H Smith & Hall (3)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
Jump to
• more (adj.):
      1. 1. plus, plūris, n.; pl. plūres, a (the sing. plus is used as subs., esp. with part. gen., the pl., as other adjectt. of number). and what is m., (being) Romans, et quod plus est, Romani, Liv. 9, 24, med.: Cic.: to have m. money, m. strength, etc., plus pecuniae, virium habere, Cic. pass.: the sing. is sometimes used with ref. to numbers: he had no m. than 30 of his friends with him, non plus habuit secum [quam] triginta de suis, Nep. Thras. 2. The pl. occurs in sense of more (as strict compar. to multi, cf. Cic. Man. 7, 19, non possunt ... multi rem atque fortunas amittere, ut non plures secum in eandem calamitatem trahant, i. e. without involving still more, etc.): or more freq. = a considerable number: v. several. Note also the use of neut. pl. plura, pluribus, with ellipsis of verba, verbis though I would fain write m., plura quum scribere vellem, Sall. Cat. 33, fin.: to pursue at m. length, pluribus exsequi, Phaedr. 3, 10, extr. Dimin. plusculus (a little more): to use rather m. salt, plusculo sale uti, Col. 12, 50, med.: Ter. (N.B.--Plus is often an adv. in Latin, where the corresponding word in Eng. is regarded as an adj.: I am aware that a number of colours appear, and that there is really not m. than one, sentio plures videri colores, nec esse plus uno, Cic. Ac. 2, 25, 79: so in phr., plus minusve, more or less = thereabouts: Auct. B. G. 8, 20.)
      2. 2. amplius, indecl. (denoting greater extent of space or time; also number); a space of not m. than 600 ft., spatium, quod est non a. pedum DC, Caes. B. G. 1, 38: for m. than four hours, a. quattuor horis, ib. 4, 37: m. than a hundred Roman citizens knew him, eum a. centum cives Romani cognoverunt, Cic. Verr. 2, 1, 5, 14. (N.B.--Plus, amplius, minus, are often used adverbially with numeral adjectives, without effecting any change in their syntactical construction. L. G. § 349.)
      3. 3. ultra, adv. and prep. (to denote excess above a certain limit): m. than enough, ultra quam satis est, Cic. Inv. 1, 49, init.: rather m. than that number, paulo u. eum numerum, Auct. B. Alex. 21: m. than is right, u. fas, Hor.: v. beyond.
      4. 4. suprā (like preced.; but more freq. as prep.): m. than 20,000 were slain, caesa s. millia viginti, Liv. 30, 35: v. above (prep.). Phr.: with m. eagerness than discretion, avidius quam consultius (L. G. § 549): nay more, immo, immo vēro: cf. Ter. Andr. 4, 1, 31 and 49 (immo etiam ...): cf. id. Eun. 2, 3, 37 (immo enimvero, infeliciter, nay, more than that, unluckily): also Cic. Cat. 1, 1, 2. Vivit?--immo vero etiam in Senatum venit, Lives?--Nay more, he actually appears in the Senate (cf. Dr. Smith's Lat. Dict. s. v. immo): in somewhat similar use, (atque) adeo: v. indeed (I., 2).
• more (adv.):
    1. I. In higher degree: (i.) before adjj. or advv., expr. by compar. degree, or in the case of adjj. in -ius by magis: see the several adjj. M. or less ..., magis minusve (with posit. adj.), Quint. 11, 1, 27. (ii.) before other parts of speech:
      1. 1. măgis (not necessarily implying the applicability of the predicate, in the case with which comparison is made, in any degree at all): they had conquered m. by skill, and strategy than valour, m. ratione et consilio quam virtute vicisse, Caes. B. G. 1, 40, med.: cf. Cic. de Or. 2, 4, 15, magis facilitate quam alia culpa mea: v. rather. Note specially the phrr. magis et (ac) magis, magis magisque, more and more (denoting continual increase): non magis quam, no more than (often = just as little as): I think of Greece m. and m. every day, de Graecia quotidie m. et m. cogito, Cic. Att. 14, 18, fin.. so, quotidie magis magisque minari, id. Phil. 1, 2, 5: Caius would no m. become emperor, than ..., non m. Caium imperaturum, quam ..., Suet. Cal. 19, extr.: Cic.
      2. 2. plus (denoting comparison of the degree to which anything exists or may be predicated): whether letter or spirit should weigh m., verbane plus an sententia valere debeat, Cic. Top. 25, 96: I love Pompey m. and m. every day, Pompeium plus plusque in dies diligo, Cic. Att. 6, 2, 6. Also, in comparison by means of numeral advv.: not m. than once, non plus quam semel, Cic. Off. 3, 15, 61: or without quam, more than a thousand times, plus millies, Ter. Eun. 3, 1, 32.
    2. II. In addition:
      1. 1. amplius: (this) he claims back, nothing m., (hoc) repetit, nihil a., Cic. Verr. 5, 49, init.: Ov.
      2. 2. ultrā: not to look for anything m., nil ultra requirere, Cic. Tim. 3. Also ulterius (poet.): he could bear it no m., non tulit ulterius, Ov. M.
      3. 3. 487. 3. suprā (poet.): I ask the gods for nothing m., nihil s. deos lacesso, Hor. Od. 2, 18, 11.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
MORE Copy link
• MORE
plures, neuter plura; complures, neuter complura (substantive and adjective; plures it always comparative in vespect of a smaller number; complures presents rather one collective idea, so that the comparison is overlooked): plus (substantively, either alone or with a genitive [e.g., plus pecuniae], or adverbially; with a comparative force, and always in respect of quantity; it therefore denotes a greater number, mass, etc., and figuratively, something of greater extent, value, etc.; rarely, and only in certain connections, plus is = magis; e.g., plus amare, diligere): amplius (as a neuter adjective, denotes greater extent, value, etc.; e.g., ego sum aedilis, hoc est, amplius quam privatus: it also denotes addition, without comparison; e.g., what do you want more? quid vultis amplius? As an adverb, amplius denotes excess in duration of time (= longer), or excess of number; e.g., more than six hours, amplius sex horis; more than a hundred men, amplius centum): magis (adverb, refers to the quality of objects compared, and denotes that a property, a relation, etc., exists in a higher degree; e.g., to take anything more as a reproach [than another does], aliquid in contumeliam accipere magis): potius (adverbially, rather, sooner; a subjective word, denoting choice betiveen two objects, actions, etc. With polius one of the objects compared is always actually preferred; magis only attributes a higher degree to one, while both exist; e.g., would he have liked being at Utica more than being at Rome? an ille Uticae potius quam Romae esse maluisset?): ultra, preposition with accusative (denotes excess of measure, relation, etc., e.g., more than half a pint, ultra heminam: more than a woman, ultra feminam). “Than” after more is expressed in Latin after plus and amplius by quam or by the ablative; but with words of numoer quam is usually omitted; quam is always used after magis and potius: more than once, saepius (☞ Krebs says that plus quam semel, plus semel do not occur; but they are sometimes found, although perhaps only in negative sentences; e.g., uterque - non plus quam semel eloquetur, Cic., Off., 3, 16, 51; Lucullus puer apud patrem nunquam lautum convivium vidit in quo plus semel Graecum vinum daretur, Varr.). The English “more,” in connection with a substantive or adjective, is frequently expressed by a comparative; when a second member of comparison follows, this likewise must be in the comparative; e.g., with more attention or care, attentius, diligentius: with more boldness than fortune, fortius quam felicius: with more heat than caution, calidior quam cautior (cf: Grotef., § 165, Zumpt, § 690). After negatives, (a) = further, over and above, amplius, ultra; e.g., I desire nothing more, nihil amplius or ultra flagito = longer, further, jam: no more = longer, non jam (Cic. and Livy do not use amplius in this sense with a negative): = I hope no more, non jam, nihil jam spero: no one will any more say this, hoc jam nemo dicet: PHR., To give more, plus dare (more than another): amplius dare (to give after one has already given): supra addere, or simply addere (to give over and above). To bid more, pluris liceri (more than another): supra adjicere (to add to a former bidding): to be more, plus esse (in number, in value, of things): amplius esse (as to extent, value, dignity, of things): potentiorem esse, plus posse (as to power): altiorem dignitatis gradum tenere (as to rank; these of persons). And what is more (intensive), et, quod plus est; et quod majus est (☞ not et quod magis est): atque adeo (and even): quin etiam (moreover): quid? yet what is still more, immo, immo enim vero: still more, plus etiam (as to quantity): amplius (further): this is no more than right (in assent), recte et merito: by so much more, tanto plus (in quantity, etc.): eo magis (in degree): half as much more, dimidio plus; dimidia parte plus: a little more, paullo plus or amplius: considerably more, aliquanto plus or amplius: much more, multo plus (as to quantity, etc.): multo magis (in degree): nothing more, nihilo plus; nihilo magis: more or less, plus minusve; plus minus (☞ magis aut minus is not class.): more and more, magis magisque; magis et magis; plus plusque.