mōrus Copy link Outline I. Adj.II. Subst.A. mōrus, i, m., a fool, simpletonB. mōra, ae, f., a foolish woman, Plaut. ... • mōrus, a, um, adj., = μωρός, foolish, silly (Plautin.). I. Adj.: amor mores hominum moros et morosos facit, Plaut. Trin. 3, 2, 43: ut hoc utimur more moro molestoque, id. Men. 4, 2, 1.— II. Subst. A. mōrus, i, m., a fool, simpleton: morus es, Plaut. Mil. 3, 1, 78.— B. mōra, ae, f., a foolish woman, Plaut. Mil. 2, 4, 17.— Hence, adv.: mōrē, foolishly (Plautin.): more hoc fit atque stulte, Plaut. Stich. 5, 1, 1.