emergency Copy link Outline 1. tempus, ŏris, n. (critical time)2. nĕcessĭtas (pressing circumstances)3. discrīmen, ĭnis, n.4. cāsus, ūs • emergency: 1. tempus, ŏris, n. (critical time): to form one's plans according to the e., ad tempus consilium capere, Cic. Fam. 10, 9, fin.: in this e. no state helped the Athenians, hoc in t. nulla civitas auxilio Atheniensibus fuit, Nep. Milt. 5: in such a (dire) e., in tali t., Lucr. 1, 94: Liv.: in trying and formidable e.s, in dubiis formidolosisque t., Cic. Verr. 5, 1, 1: v. crisis, occasion. 2. nĕcessĭtas (pressing circumstances): I know not whether your e. is not greater, etc., nescio an majores vobis necessitates, etc., Liv. 21, 43: if any e. should arise in a commonwealth, sin quae n. alicui reipublicae obvenerit, Cic. Off. 2, 21, 74: v. necessity. 3. discrīmen, ĭnis, n.: v. crisis. 4. cāsus, ūs: to adapt one's plans to new e.s,., ad novos temporum c. rationes accommodare, Cic.: v. chance, accident. Phr.: to take one's counsel according to the e., e re nata (= ad tempus) consilium capere, Apul. (pro re nata, in Cic., signifies under existing circumstances, Att. 14, 6, ad init.).
EMERGENCY Copy link • EMERGENCYcase of sudden necessity, etc.), casus subitus: subita necessitas casus ultimus (case of extreme necessity). In a case of emergency, si opus or usus fuerit: si usus veniat: si quis usus venerit. To reserve anything for cases of emergency, ad ultimos casus aliquid servare; ad subitos casus aliquid recondere.