Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (8 entries · 7 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
crĭsis Copy link
ⓘ

crĭsis: fem nom/gen sg

crĭsīs: fem acc pl

• crĭsis, is, f., = κρίσις, medic. t. t., a decision, crisis, Sen. Ep. 83, 4.
Crīsa Copy link
ⓘ

Crīsīs: fem dat/abl pl

• Crīsa, ae, f., = Κρῖσα, an ancient town of Phocis, on the sea, now Crisso, Plin. 4, 3, 4, § 8.—Hence, adj.: Crīsaeus, a, um, of Crisa: sinus = κόλπος Κρισαῖος, Plin. 4, 3, 4, § 7.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
crĭsis Copy link
ⓘ

crĭsis: fem nom/gen sg

crĭsīs: fem acc pl

• crĭsis, acc. in, pl. es, f. (κρίσις), crise [médec.] : Sen. Ep. 83, 4 ; naturæ conflictus quos Græci crises appellant C. Aur. Acut. 2, 19, 120, les assauts de la nature que les Grecs appellent crises.
Crīsa Copy link
ⓘ

Crīsīs: fem dat/abl pl

• Crīsa, æ, f. (Κρῖσα), ville de Phocide : Plin. 4, 8 || -sæus, a, um, de Crisa : Plin. 4, 8.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
crisis Copy link
ⓘ

crĭsis: fem nom/gen sg

crĭsīs: fem acc pl

CRISIS, is. f. [κρίσις] Latine dici potest Iudicium: vnde dies critici dicti, h. e. Iudiciales et decretorii, de quibus postea. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• crisis:
    1. I. In gen. sense: a critical point of affairs:
      1. 1. discrīmen, ĭnis, n.: he observed that the final c. of the war was at hand, adesse d. ultimum belli animadvertit, Liv.: to come to a c., in extremum d. adduci, venire, devenire, Cic.: at such a c., in tanto d., Liv.
      2. 2. tempus, ŏris, n.: at such a c., in tali t., Cic.: Lucr.: in doubtful and alarming crises, in dubiis formidolosisque t., Cic. Phr.: the greatest c.s are decided by very insignificant things, minimis momentis maximae temporum inclinationes fiunt, Cic. Phil. 5, 10.
    2. II. Specially, of a disease:
      1. 1. crĭsis, is, f. (κρίσις, Hipp.): Sen. Ep. 83.
      2. 2. dies crĭsĭmus [ἡμέρα κρίσιμος): Coel. Aur.
      3. 3. crĭtĭca morbi accessio, Aug.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
CRISIS Copy link
• CRISIS
  • Decisive or turning-point of affairs, discrimen (general term): momentum (the point at which a matter is decided, ῥοπή). A crisis of affairs, inclinatio temporis, rerum, etc. (the change effected by a crisis). In this alarming crisis of our affairs, in ipso discrimine periculi (Liv.); in extremo discrimine ac dimicatione fortunae (Cic.): to be brought to a crisis, (summum) in periculum ac discrimen vocari or venire (of a thing; salus alicujus, Cic.): the crisis of our affairs is come, in summo res est discrimine (Caes.): when the crisis comes, cum in discrimen ventum est; cum ultimi discriminis tempus adventat: the crisis is over, discrimen sublatum est. [Vid: CRITICAL (state)].
  • In medicine, the height of a disorder, when a favorable or unfavorable turn may be expected, dies potens, gravis or quo de aegro judicatur (Cels.; crisis occurs Sen., Ep., 83; eamdem [cum aliquo] crisim habere): dies crisimus (caelius, Aur. Tard.; these expressions = the critical day): [morbi] accessio, quam criticam medici vocant (Aug. Confess., 6, 1, extr., of its occurrence). Vid: CRITICAL (day).