Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (6 entries · 22 senses)
L&S Lewis & Short (3)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

vulgō: pres ind act 1st sg

• vulgo (volg-), āvi, ātum, 1, v. a. [vulgus], to spread among the multitude; to make general, common, or universal; to put forth to the world, publish (cf. publico).
  1. I. In gen.: morbos, Liv. 3, 6, 3: contagium in alios, Curt. 9, 10, 1: rem, i. e. to let all share in, Liv. 2, 29, 7: librum, to publish, Quint. 1, prooem. § 7; Suet. Gram. 8.— Mid.: vulgari cum privatis, i. e. to confound one's self with, put one's self on a level with, Liv. 3, 35, 6.—
  2. II. In partic.
    1. A. To make known to all by words, to spread abroad, publish, divulge (cf. promulgo): jurgare coepit dicens, quae facis atque in vulgus vulgat, Varr. ap. Non. p. 230, 31: vulgare aliquem vulgo, Plaut. Mil. 4, 2, 44: non quod ego vulgari facinus per omnes velim, Liv. 28, 27, 10: vulgatur rumor duas deesse tabulas, id. 3, 34, 7: dolorem verbis, Verg. A. 10, 64: haec atque talia vulgantibus, Tac. A. 13, 7.—
    2. B. In mal. part., to make common, mingle, confound, to prostitute: ut ferarum prope ritu vulgentur concubitus plebis patrumque, Liv. 4, 2, 6: vulgato corpore, id. 1, 4, 7: pretio corpus, Aur. Vict. Orig. Gent. Rom. 21.—
    3. C. To name, call (poet.): bosporon hinc veteres errantis nomine divae Vulgavere, Val. Fl. 4, 420.—Hence, vulgātus (volg-), a, um, P. d., general, ordinary, usual, common.
    4. A. In gen.: vulgatissimi sensus, Quint. 2, 4, 28.—
    5. B. In partic.
      1. 1. Commonly or generally known, notorious: vulgatior fama est, Liv. 1, 7, 2: amores, Ov. M. 4, 276: αὐλητρὶς illa vulgata, Quint. 7, 9, 4: illud vulgatum, etc., id. 5, 10, 70; cf. id. 1, 5, 11.—
      2. 2. In mal. part., common, public: vulgatissimae meretrices, Suet. Dom. 22; cf.: quis navis umquam in flumine publico tam volgata omnibus quam istius aetas fuit? Cic. Har. Resp. 27, 59.—vulgātē (volg-), notoriously; comp., Amm. 15, 3, 6, and id. 31, 3, 2 init.
vulgō Copy link
ⓘ

vulgō: (adverb)

• vulgō (volg-), adv., v. vulgus fin.
ⓘ

vulgō: neut abl/dat sg · masc abl/dat sg (rare)

• vulgus (volg-), i, n. (masc., Att., Sisenn., and Varr. ap. Non. p. 230, 27 sq.; Verg. A. 2, 99; Phaedr. 4, 14; Liv. 6, 34, 5; 24, 32, 1; Lucr. 2, 920 et saep.) [Sanscr. várga, a group], the great mass, the multitude, the people, public (class.; cf.: plebs, turba).
  1. I. In gen.: non est consilium in vulgo, non ratio, etc., Cic. Planc. 4, 9; Sall. J. 66, 2; Verg. A. 2, 39: quod in vulgus gratum esse sentimus, with the people, with the public, generally, Cic. Att. 2, 22, 3: in vulgus notus, id. ib. 9, 5, 2; Liv. 22, 3, 14; Tac. H. 1, 71; 2, 26 fin.; 2, 93 al.: apio gratia in vulgo est, Plin. 20, 11, 44, § 112.—
  2. II. In partic.
    1. A. A mass, crowd, throng, multitude of persons or animals: vulgus servorum, Ter. And. 3, 4, 4: mulierum, id. Hec. 4, 2, 24: patronorum, Cic. Brut. 97, 332: insipientium, id. Tusc. 2, 26, 63: densum (umbrarum), Hor. C. 2, 13, 32: inane (animarum), Ov. F. 2, 554: femineum, Luc. 7, 39: incautum (ovium), Verg. G. 3, 469: aequoreum, of sea-monsters, Sen. Hippol. 957.—
    2. B. With an accessory idea of contempt, the crowd, the vulgar, mob, rabble, populace: sapientis judicium a judicio vulgi discrepat, Cic. Brut. 53, 198: ceteri omnes strenui, boni, nobiles atque ignobiles, vulgus fuimus sine gratiā, sine auctoritate, Sall. C. 20, 7: gratiam ad vulgum quaesierat, Liv. 6, 34, 5: quid oportet Nos facere, a vulgo longe lateque remotos? Hor. S. 1, 6, 18: odi profanum vulgus et arceo, id. C. 3, 1, 1: malignum Spernere vulgus, id. ib. 2, 16, 40: infidum, id. ib. 1, 35, 25: mobile, Stat. S. 2, 2, 123: fani pulchritudo et vetustas Praenestinarum etiam nunc retinet sortium nomen: atque id in vulgus; quis enim magistratus aut quis vir illustrior utitur sortibus? among the common people, among the populace, Cic. Div. 2, 41, 86: spargere voces In volgum ambiguas, Verg. A. 2, 99: alio pane procerum, alio volgi, Plin. 19, 4, 19, § 53: vulgus proceresque gemunt, Ov. M. 8, 526.—
    3. C. Militari gratiora vulgo, the common soldiery, Curt. 3, 6, 19: vulgo militum acceptior, id. 7, 2, 33.— Hence, vulgō (volg-), abl. adv., prop. among the multitude; hence, in gen., before every body, before all the world, generally, universally, everywhere, all over, commonly, openly, publicly (syn.: palam, publice, aperte): num locum ad spectandum dare? aut ad prandium invitare? Minime, sed vulgo, passim. Quid est vulgo? Universos, Cic. Mur. 35, 73: ejusmodi tempus erat, ut homines vulgo impune occiderentur, id. Rosc. Am. 29, 80: vulgo totis castris testamenta obsignabantur, Caes. B. G. 1, 39: accidit, ut vulgo milites ab signis discederent, id. ib. 5, 33: vulgo nascetur amomum, everywhere, Verg. E. 4, 25: vituli volgo moriuntur in herbis, id. G. 3, 494: vulgo loquebantur, Antonium mansurum esse Casilini, generally, Cic. Att. 16, 10, 1: aliquid vulgo ostendere ac proferre, before all the world, openly, Cic. Verr. 2, 4, 28, § 64; cf.: quas (litteras) vulgo ad te mitto, id. Q. Fr. 3, 1, 6, § 21: verum illud verbum est, vulgo quod dici solet, Omnes, etc., usually, Ter. And. 2, 5, 15; cf.: ut vulgo uti solemus, Quint. 9, 2, 8: hoc quod vulgo sententias vocamus, id. 12, 10, 48: victum vulgo quaerere, i. e. by prostitution, Ter. Heaut. 3, 1, 38; so, vulgo concepti, Dig. 1, 5, 23.
GAF Gaffiot (3)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
vulgō Copy link
ⓘ

vulgō: pres ind act 1st sg · (adverb)

• 1 vulgō (volgō), abl. de vulgus pris advt, en foule, indistinctement : Cæs. G. 1, 39, 5 ; 5, 33, 6 ; Cic. Mur. 73 ; Amer. 80 || en public, ouvertement : aliquid vulgo ostendere Cic. Verr. 2, 4, 64, montrer qqch. publiquement || couramment, communément : vulgo loquebantur Cic. Att. 16, 10, 1, on disait couramment, cf. Ter. Andr. 426 ; Quint. 9, 2, 8 ; litteræ quas vulgo ad te mitto Cic. Q. 3, 1, 21, les lettres que je t'envoie couramment || partout, en tous lieux : Virg. B. 4, 25.
ⓘ

vulgō: pres ind act 1st sg · (adverb)

• 2 vulgō (volgō), āvī, ātum, āre (vulgus), tr.,
1. répandre dans le public, propager : [une maladie] in alios Curt. 9, 10, 1, chez d'autres, cf. Liv. 3, 6, 3 ; [fig.] in omnem exercitum vulgari Liv. 28, 27, 6, se répandre dans (à travers) toute l'armée || publier un livre : Quint. 1, pr. 7 || [pass. à sens réfl.] vulgari cum privatis Liv. 3, 35, 6, se commettre (frayer) avec de simples particuliers
2. divulguer, répandre [un bruit, une nouvelle, etc.] : Cic. Fl. 65 ; Liv. 3, 34, 7 ; Tac. Ann. 13, 7
3. offrir à tout le monde : navis vulgata omnibus Cic. Har. 59, navire accessible à tout le monde || [en part.] prostituer : Liv. 1, 4, 7 ; 4, 2, 6 || [rare] aliquem volgo volgare Pl. Mil. 1035, faire connaître qqn à tout venant || [rare] attribuer (étendre) à une foule : non quod ego vulgari facinus per omnes velim Liv. 28, 27, 10, non que je veuille que ce crime soit attribué à tous.
ⓘ

vulgō: neut abl/dat sg · masc abl/dat sg (rare)

• vulgus (volgus), ī, n.,
1. le commun des hommes, la foule : non est consilium in vulgo Cic. Planc. 9, la foule n'a pas de réflexion ; sapientis judicium a judicio vulgi non discrepat Cic. Br. 198, entre le jugement du connaisseur et celui de la foule, il n'y a pas désaccord ; volgus fuimus Sall. C. 20, 7, nous avons été la foule, le commun, la masse obscure [cf. nos numerus sumus Hor. Ep. 1, 2, 27], cf. Hor. O. 2, 16, 37 ; 3, 1, 1 ; S. 1, 6, 18 ; Sen. Ep. 5, 6 ; in vulgus, pour la foule, dans la foule : Cic. Ac. 2, 140 ; Tusc. 5, 103 ; Div. 2, 86 ; Rep. 1, 21 ; in vulgus ignotus Cic. Att. 9, 5, 2, ignoré dans la foule = du commun des hommes
2. multitude, masse [avec idée de foule commune, de généralité] : vulgus militum Cæs. G. 1, 46, 4, la foule des soldats ; numerari in vulgo patronorum Cic. Br. 332, être compté dans la foule commune des avocats = ne pas se distinguer || la masse du troupeau : Virg. G. 3, 469. ➳ vulgus m. arch. :
  1. a) Acc., Sisenna Hist. 48 ; Varr. d. Non. 230, 27 ;
  2. b) dans l'expr. in vulgum Cæs. G. 6, 14, 4 ; Virg. En. 2, 99 ;
  3. c) et à l'acc. vulgum Lucr. 2, 921 ; Sall. J. 69, 2 ; 73, 5 ; Nep. Alc. 8, 6 ; Liv. 6, 34, 5 ; 24, 32, 1 ; Sen. Vita b. 2, 2, etc.