crassus Copy link Outline I. Lit.B. Esp., of the atmosphere, thick, dense, heavy ...II. Trop.1. Lit.2. Grossly, rudely ⓘcrassē: adverbialcrasse: masc/neut voc sgCrasse: masc voc sg • crassus, a, um, adj. [Sanscr. kart-, to spin; cf.: crates, cartilago, etc.]; as opp. to flowing, thin, lean, delicate, etc., solid, thick, dense, fat, gross, etc. (freq. and class. in prose and poetry). I. Lit.: semina (opp. liquida), Lucr. 4, 1259; cf.: crassius semen, id. 4, 1244: corpus, id. 6, 857: unguentum, Hor. A. P. 375: paludes, Verg. G. 2, 110: cruor, id. A. 5, 469: aquae, greatly swollen, Ov. Am. 3, 6, 8: ager, Varr. R. R. 1, 24, 1; Cic. Fl. 29, 71; cf.: terga (agri), Verg. G. 2, 236: homo, Ter. Hec. 3, 4, 26: turdi, Mart. 2, 40: toga, Hor. S. 1, 3, 15; cf. filum, Cic. Fam. 9, 12, 2; Ov. H. 9, 77: restis, Plaut. Pers. 5, 2, 38: digiti crassi tres, as a measure, Cato, R. R. 40, 4.— B. Esp., of the atmosphere, thick, dense, heavy: aër crassus et concretus, Cic. Tusc. 1, 18, 42; cf.: crassissimus aër, id. N. D. 2, 6, 17: caelum Thebis (opp. tenue Athenis), id. Fat. 4, 7: Baeotum in crasso jurares aëre natum, Hor. Ep. 2, 1, 244; Juv. 10, 50: caligo nubis, Lucr. 6, 461; cf.: caliginis aër Crassior, id. 4, 350 al.: vitrum crassiore visu, less transparent, Plin. 36, 26, 67, § 196.— II. Trop. (rare; not in Cic.): crassum infortunium, i. e. a sound beating, Plaut. Rud. 3, 5, 53: senes, stupid, dull, Varr. ap. Non. p. 86, 24: Ofellus Rusticus abnormis sapiens crassāque Minervā, i. e. dull, stolid, Hor. S. 2, 2, 3; cf.: crassiore ut vocant Musa, Quint. 1, 10, 28: turba, uncultivated, Mart. 9, 23: neglegentia, stupid, clumsy, Dig. 22, 6, 6: crassiora nomina, more rude or barbarous, Mart. 12, 18, 12; cf. Gell. 13, 20, 15.—Hence, adv.: crassē (rare; not in Cic.), thickly. 1. Lit.: picare vasa, Col. 12, 44, 5; cf. oblinere, Scrib. Comp. 46.— 2. Grossly, rudely: crasse illepideve compositum poëma (the figure taken from a coarse web), Hor. Ep. 2, 1, 76.—Of precious stones, not clearly, dimly (comp.), Plin. 37, 7, 31, § 106; 37, 8, 36, § 114.—Hence of the indistinct understanding of any thing, not clearly, confusedly: crasse et summatim et obscure intellegere aliquid, Sen. Ep. 121, 11.
crĕo Copy link Outline I. Lit.A. In gen.B. In partic., publicist. t. t. , ...2. Of the officer who appoints or superintends an election3. In eccl. Lat. of the exercise of divine power in creation, ...b. Meton.II. Trop., to produce, prepare, cause, occasion ... ⓘcrāsse: perf inf act (contr) • crĕo (old form cerĕo, in Varr. L. L. 6, § 81 Müll.), āvi, ātum, 1, v. a. [kindred with Sanscr. kar, kri, to make], to bring forth, produce, make, create, beget (very freq. in every period and species of composition). I. Lit. A. In gen.: rerum primordia pandam, Unde omnes natura creet res auctet alatque, Lucr. 1, 51: animalia, id. 2, 1152: genus humanum, id. 5, 820: mortalia saecla, id. 5, 789: fruges, id. 2, 170: ignem, id. 1, 799; cf.: ignes e lignis, id. 1, 910 et saep.: (Silvius) Aenean Silvium creat, Liv. 1, 3, 7; cf.: fortes creantur fortibus et bonis, Hor. C. 4, 4, 29.—Also of woman: pueris beata creandis Uxor, Hor. Ep. 1, 2, 44; Pall. Febr. 26, 2.—Hence, in poets freq. in part. perf.: crĕātus, a, with abl. (masc. or fem.), sprung from, begotten by, born of; or subst., an offspring, a child, Ov. M. 5, 145; 11, 295; 11, 303 al.—Subst.: crĕāta, ōrum, n., things made: servare, Lucr. 2, 572.— B. In partic., publicist. t. t. (cf. facio), to make or create for any jurisdiction or office, i. e. to choose, elect (freq.): qui comitiatu creare consules rite possint, Cic. Leg. 3, 3, 9; so, consules, Caes. B. C. 3, 1; Liv. 4, 7, 2; 4, 7, 7; 4, 7, 10: duo ex unā familiā magistratus, Caes. B. G. 7, 33: Patres, Liv. 1, 8, 7: dictatorem, id. 2, 18 (five times): magistrum equitum, id. 2, 18, 5; 4, 57, 6: interregem, id. 4, 7, 7; 5, 31, 8: tribunum, id. 2, 33, 3: tribuniciam potestatem, id. 5, 2, 8: censores, Suet. Aug. 37: Imperatorem (with eligere), id. Vesp. 6: ducem gerendo bello, Liv. 1, 23, 8. curatorem reipublicae, Dig. 50, 8, 3.— 2. Of the officer who appoints or superintends an election: quos (consules) cum Ti. Gracchus consul iterum crearet, Cic. N. D. 2, 4, 10.— 3. In eccl. Lat. of the exercise of divine power in creation, to create, call into being, endow with existence, etc.: caelum et terram, Vulg. Gen. 1, 1: hominem, id. ib. 5, 1: omnia, id. Eph. 3, 9.— b. Meton.: cor mundum in me, Vulg. Psa. 50, 11 al.— II. Trop., to produce, prepare, cause, occasion: voluptatem meis inimicis, Plaut. Cas. 2, 7, 3: commoditatem mihi, id. Poen. 4, 2, 94: lites, id. ib. 3, 2, 9: omnis has aerumnas, id. Mil. 1, 1, 33: capitalem fraudem tuis cruribus capitique, id. ib. 2, 3, 23: moram dictis, id. Ps. 1, 3, 174: errorem (similitudo), Cic. Div. 2, 26, 55: luxuriam, id. Rosc. Am. 27, 75: seditionem, Vell. 2, 20: taedium ac satietatem ex similitudine, Quint. 9, 4, 143: vomitum dissolutionemque stomachi, Plin. 9, 48, 72, § 155 et saep.
Crassus Copy link Outline I. L. Licinius Crassus, a celebrated orator, a contemporary of Cicero ...II. M. Licinius Crassus, the triumvir.—Hence, ... ⓘCrasse: masc voc sg • Crassus, i, m., a family name in the gens Licinia. The most distinguished were, I. L. Licinius Crassus, a celebrated orator, a contemporary of Cicero, Cic. Brut. 38, 143; id. Off. 1, 30, 108 et saep.; cf. id. Brut. prol. pp. 68-77 Ellendt.— II. M. Licinius Crassus, the triumvir.—Hence, Crassĭānus, a, um, adj., of or belonging to the triumvir Crassus: exercitūs clades (in the war with the Parthians), Vell. 2, 82, 2; cf.: Crassiana clades, Plin. 6, 16, 18, § 47; Flor. 4, 9, 7.
crassē Copy link Outline 1 d'une manière épaisse : enduire d'une, couche épaisse, cf.2 grossièrement : poème sans art || confusément : || d'une manière terne ... • crassē (crassus), 1. d'une manière épaisse : crasse linere Col. Rust. 12, 46, 2, enduire d'une, couche épaisse, cf. 12, 44, 5 2. grossièrement : crasse compositum carmen Hor. Ep. 2, 1, 76, poème sans art || confusément : Sen. Ep. 121, 12 || d'une manière terne : crassius gemmæ nitent Plin. 37, 106, les pierres ont moins d'éclat.
crĕō Copy link Outline 1 créer, engendrer, procréer, produire : être produit par l'eau ; que rien ...2 [fig.] causer, faire naître, produire : c'est mon ventre qui est la ... ⓘcrāsse: perf inf act (contr) • 1 crĕō, āvī, ātum, āre (cresco), tr., 1. créer, engendrer, procréer, produire : Lucr. 1, 51 ; Cic. Fin. 5, 38 ; Rep. 1, frg. 2 ; Tim. 47 ; Liv. 1, 3, 7 ; creari ex imbri Lucr. 1, 784, être produit par l'eau ; nil posse creari de nilo Lucr. 1, 156, que rien ne peut être créé de rien, cf. 3, 278 ; seminibus certis quæque creantur Lucr. 1, 169, tous les corps sont créés de germes déterminés, cf. 2, 387 ; nos illorum (majorum) sanguine creatos videtis Cic. Agr. 2, 1, vous voyez que nous sommes issus de leur sang ; humana stirpe creatus Lucr. 1, 733, issu de souche humaine || [poét., creatus av. abl.] né de, fils de : Aquilone creatus Ov. M. 7, 3, fils d'Aquilon, cf. 7, 666 ; 9, 23, etc. || enfanter : Hor. Ep. 1, 2, 44 || [en part.] créer, choisir, nommer [un magistrat, un chef, etc.] : Cic. Leg. 3, 9 ; Cæs. G. 7, 33 ; ducem gerendo bello Liv. 1, 23, 8, nommer un chef de guerre || [en parl. du président de l'assemblée] faire élire : Cic. Nat. 2, 10 ; Agr. 2, 16 ; Att. 9, 9, 3 2. [fig.] causer, faire naître, produire : venter creat omnes hasce ærumnas Pl. Mil. 33, c'est mon ventre qui est la cause de tous ces ennuis ; creare tædium Quint. 9, 4, 143, faire naître le dégoût ; errorem Cic. Div. 2, 55, être une cause d'erreur. ➳ creassit = creaverit Cic. Leg. 3, 9.
Crĕō Copy link ⓘcrāsse: perf inf act (contr) • 2 Crĕō, ōnis, m., Pl. Amph. 194, et Crĕōn, ontis, m., Hor. Epo. 5, 64, Créon [nom de héros grecs].
crassus Copy link Outline 1 épais : arbres plus épais2 dense, gras : marais fangeux ; gros homme ; gros fil ; ...3 [fig.] gros malheur || [en part.] grossier, lourd, stupide : crassi senes ... ⓘcrassē: adverbialcrasse: masc/neut voc sgCrasse: masc voc sg • 1 crassus, a, um, 1. épais : arbores crassiores Cato Agr. 28, 2, arbres plus épais 2. dense, gras : crassæ paludes Virg. G. 2, 110, marais fangeux ; crassus homo Ter. Hec. 440, gros homme ; crassum filum Cic. Fam. 9, 12, 2, gros fil ; crassus aer Cic. Tusc. 1, 42, air épais ; crassus ager Varro R. 1, 24, 1 ; Cic. Fl. 71, terre grasse 3. [fig.] crassum infortunium Pl. Rud. 883, gros malheur || [en part.] grossier, lourd, stupide : crassi senes Varr. d. Non. 86, 24, vieillards stupides ; crassa turba Mart. 9, 22, 2, la foule grossière ; crassiora nomina Mart. 12, 18, 12, noms barbares || crassissimus Cic. Nat. 2, 17. ➳ d. les mss souvent confusion avec grassus, grossus.
Crassus Copy link ⓘcrassē: adverbialcrasse: masc/neut voc sgCrasse: masc voc sg • 2 Crassus, ī, m., surnom de la famille Licinia ; [en part.] L. Licinius Crassus, l'orateur : Cic. Br. 143 || M. Licinius Crassus, le triumvir : Cic. Br. 230.