Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (7 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
• crĕo (old form cerĕo, in Varr. L. L. 6, § 81 Müll.), āvi, ātum, 1, v. a. [kindred with Sanscr. kar, kri, to make], to bring forth, produce, make, create, beget (very freq. in every period and species of composition).
  1. I. Lit.
    1. A. In gen.: rerum primordia pandam, Unde omnes natura creet res auctet alatque, Lucr. 1, 51: animalia, id. 2, 1152: genus humanum, id. 5, 820: mortalia saecla, id. 5, 789: fruges, id. 2, 170: ignem, id. 1, 799; cf.: ignes e lignis, id. 1, 910 et saep.: (Silvius) Aenean Silvium creat, Liv. 1, 3, 7; cf.: fortes creantur fortibus et bonis, Hor. C. 4, 4, 29.—Also of woman: pueris beata creandis Uxor, Hor. Ep. 1, 2, 44; Pall. Febr. 26, 2.—Hence, in poets freq. in part. perf.: crĕātus, a, with abl. (masc. or fem.), sprung from, begotten by, born of; or subst., an offspring, a child, Ov. M. 5, 145; 11, 295; 11, 303 al.—Subst.: crĕāta, ōrum, n., things made: servare, Lucr. 2, 572.—
    2. B. In partic., publicist. t. t. (cf. facio), to make or create for any jurisdiction or office, i. e. to choose, elect (freq.): qui comitiatu creare consules rite possint, Cic. Leg. 3, 3, 9; so, consules, Caes. B. C. 3, 1; Liv. 4, 7, 2; 4, 7, 7; 4, 7, 10: duo ex unā familiā magistratus, Caes. B. G. 7, 33: Patres, Liv. 1, 8, 7: dictatorem, id. 2, 18 (five times): magistrum equitum, id. 2, 18, 5; 4, 57, 6: interregem, id. 4, 7, 7; 5, 31, 8: tribunum, id. 2, 33, 3: tribuniciam potestatem, id. 5, 2, 8: censores, Suet. Aug. 37: Imperatorem (with eligere), id. Vesp. 6: ducem gerendo bello, Liv. 1, 23, 8. curatorem reipublicae, Dig. 50, 8, 3.—
      1. 2. Of the officer who appoints or superintends an election: quos (consules) cum Ti. Gracchus consul iterum crearet, Cic. N. D. 2, 4, 10.—
      2. 3. In eccl. Lat. of the exercise of divine power in creation, to create, call into being, endow with existence, etc.: caelum et terram, Vulg. Gen. 1, 1: hominem, id. ib. 5, 1: omnia, id. Eph. 3, 9.—
        1. b. Meton.: cor mundum in me, Vulg. Psa. 50, 11 al.—
  2. II. Trop., to produce, prepare, cause, occasion: voluptatem meis inimicis, Plaut. Cas. 2, 7, 3: commoditatem mihi, id. Poen. 4, 2, 94: lites, id. ib. 3, 2, 9: omnis has aerumnas, id. Mil. 1, 1, 33: capitalem fraudem tuis cruribus capitique, id. ib. 2, 3, 23: moram dictis, id. Ps. 1, 3, 174: errorem (similitudo), Cic. Div. 2, 26, 55: luxuriam, id. Rosc. Am. 27, 75: seditionem, Vell. 2, 20: taedium ac satietatem ex similitudine, Quint. 9, 4, 143: vomitum dissolutionemque stomachi, Plin. 9, 48, 72, § 155 et saep.