unusual Copy link Outline 1. insŏlĭtus (gen. term)2. insŏlens, ntis3. insuētus4. ĭnūsĭtātus5. ĭnaudītus (of speech, etc.)6. nŏvus7. rārus8. ēgrĕgius9. singŭlāris10. ēnormis (of shape and size)11. extraordĭnārius • unusual: 1. insŏlĭtus (gen. term): a talkativeness u. to me, i. mihi loquacitas, Cic. de Or. 2, 88, 361: an u. word, i. verbum, id. Balb. 16, 36: with subj.: Join: it is quite u. to consider, rarum ac prope insolitum est ut putet, Plin. Pan. 60: u. toil, i. labor, Ov. Met. 10, 554: to venture on an u. thing, insolitum sibi audere, Tac. Hist. 4, 23: v. strange, unwonted. 2. insŏlens, ntis: an u. word, i. verbum, Cic. Or. 8, 25. 3. insuētus: u. desertedness, i. solitudo, Liv. 3, 52: an u. journey, i. iter, Virg. Aen. 6, 16. 4. ĭnūsĭtātus: u. size, i. magnitudo, Cic. Off. 3, 9, 38: Join: novus et inusitatus, Caes. B. C. 3, 47: or expr. by neg. with usitatus (meaning not in use). 5. ĭnaudītus (of speech, etc.): I will say nothing u., nihil i. dicam, Cic. de Or. 1, 31, 137: also of things (strong term): v. unheard [of]. 6. nŏvus: v. new. 7. rārus: v. scarce. 8. ēgrĕgius: v. uncommon, distinguished. 9. singŭlāris: v. unique, singular. 10. ēnormis (of shape and size): v. enormous. 11. extraordĭnārius: v. extraordinary. Phr.: anything u. happens, praeter consuetudinem accidit aliquid, Cic. Div. 2, 28, 60: it is u. for me to render ..., non est meae consuetudinis ... reddere ..., id. Rab. 1, 1. They had attracted u. attention, plus solito converterant in se animos, Liv. 24, 9.