reason (v.) Copy link Outline I. To possess r., rationem habeo, Liv. 28, 28II. To discourse, argue1. rătiōcĭnor, 12. rĕpŭto, 13. rationem conclūdo, si, 34. argūmentum concludo5. argumentis dŏceo id. N. D. 3, 4, 9.6. argumenta affĕro7. sermōcĭnor, 18. dispŭto, 19. dissĕro, ui, rtum, 3 • reason (v.): I. To possess r., rationem habeo, Liv. 28, 28: Cic. Leg. 2, 7, 16. II. To discourse, argue: 1. rătiōcĭnor, 1: if we shall rightly r., si recte ratiocinabimur, Cic. Phil. 2, 22, 55: thus they r.'d, sic ratiocinabantur, id. Verr. Act. 1, 7, 20. 2. rĕpŭto, 1: r.ing much with myself, multa mecum ipse reputans, Cic. Post Red. 12, 32: r. with yourselves, reputate cum animis vestris, Sall. Jug. 85, post init. 3. rationem conclūdo, si, 3: Cic. Div. 1, 32, 71. 4. argūmentum concludo: id. Fin. 3, 8, 27. 5. argumentis dŏceo id. N. D. 3, 4, 9. 6. argumenta affĕro: ib. 10. 7. sermōcĭnor, 1: id. Verr. 2, 1, 52, 138. 8. dispŭto, 1: I do not r. on either side, non ullam in partem disputo, ib. 5, 3, 7: the Academic custom of r.ing, Academicorum contra propositum disputandi, id. Fat. 2, 4: they r. closely, enucleate disputant, id. Tusc. 4, 14, 33. 9. dissĕro, ui, rtum, 3: the Socratic method of r.ing, Socratica ratio disserendi, ib. 8: the art of r.ing well (dialectics), ars bene disserendi, id. de Or. 2, 38, 157: to r. in a subtle manner, subtiliter disserere, id. Tusc. 4, 14, 33. Phr.: set yourself to work to r., da te in sermonem, id. Att. 13, 23: r. captiously, căvillor, 1, Liv. 3, 20: v. argue, discourse.