mischief Copy link Outline I. Harm, lossII. Intentional injury • mischief: I. Harm, loss: incommŏdum, damnum, etc.: v. damage, injury. Phr.: to see that (a person) shall do no m. to the state, prospicere ne quid reipublicae nocere possit, Caes. B. G. 5, 7: so of natural causes: if the blight or hail has done any m., si uredo aut grando quippiam nocuit, Cic. N. D. 3, 35, fin.: what m. a double-tongued man often does, quantum homo bilinguis saepe concinnat mali, Phaedr. 2, 4, 25: so conficere aliquid mali, Ter. Heaut. 5, 3, 1; excitare, ib. 5, 3, 11. II. Intentional injury: mălēfĭcium: to refrain from doing any m., ab injuria et m. temperare, Caes. B. G. 1, 7: Liv.: Ter. So, to do m., malefacere (or as two words), Ter. Heaut. 3, 2, extr. Phr.: to contrive m. (destruction) against any one, pestem alicui machinari, Cic. N. D. 3, 26, init.: to do all the m. you can to any one, *quibuscunque possis modis alteri nocere, obesse, damnum s. malum concinnare: (cf. supr. I.; and to injure): see what a piece of m. she sets about, vide quod inceptet facinus, Ter. Heaut. 3, 3, 39: to make m. (sow the seeds of strife), certamina serere, Liv. 21, 6, init.; causam discordiarum serere inter ..., Suet. Cal. 26, ad fin.