Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
Publius Terentius Afer (Terence) · Adelphi

Act 5, Scene 3

Text kindly provided by Perseus

(MICIO. DEMEA.)
MICIO
Parata a nobis sunt, ut dixi, Sostrata,
Ubi vis. Quisnam a me pepulit tam graviter fores?
DEMEA
Hei mihi, quid faciam? quid agam? quid clamem aut querar?
O coelum, O terra, O maria Neptuni!
MICIO
Em tibi:
Rescivit omnem rem; id nunc clamat scilicet:
Paratae lites; succurrendum est.
DEMEA
Eccum adest
Communis corruptela nostrum liberum.
MICIO
Tandem reprime iracundiam, atque ad te redi.
DEMEA
Repressi, redii: mitto maledicta omnia:
Rem ipsam putemus: dictum hoc inter nos fuit,
Ex te adeo est ortum, ne tu curares meum,
Neve ego tuum? responde.
MICIO
Factum est; non nego.
DEMEA
Cur nunc apud te potat? cur recipis meum?
Cur emis amicam Micio? Numqui minus
Mihi idem ius aequum est esse quod mecum est tibi?
Quando ego tuum non euro, ne cura meum.
MICIO
Non aequum dicis; non; nam vetus verbum hoc quidem est;
Communia esse amicorum inter se omnia.
DEMEA
Facete! nunc demum istaec nata oratio est.
MICIO
Ausculta paucis, nisi molestum est, Demea.
Principio, si id te mordet, sumtum filii
Quem faciunt, quaeso facito haec tecum cogites:
Tu illos duos olim pro re tollebas tua,
Quod satis putabas tua bona ambobus fore,
Et me tum uxorem credidisti, scilicet,
Ducturum: eandem illam rationem antiquam obtine:
Conserva, quaere, parce: fac quam plurimum
Illis relinquas: gloriam tu istam obtine.
Mea, quae praeter spem evenere, utantur sine.
De summa nihil decedet: quod hinc accesserit,
Id de lucro putato esse omne. Haec si voles
In animo vere cogitare, Demea,
Et mihi, et tibi, et illis demseris molestiam.
DEMEA
Mitto rem: consuetudinem ipsorum.
MICIO
Mane:
Scio: istuc ibam. Multa in homine, Demea,
Signa insunt ex quibus coniectura facile fit,
Duo quum idem faciunt, saepe ut possis dicere,
Hoc licet impune facere huic, illi non licet;
Non quod dissimilis res sit, sed quod is qui facit:
Quae ego illis inesse video, ut confidam fore
Ita ut volumus: video sapere, intelligere, in loco
Vereri, inter se amare: scires liberum
Ingenium atque animum; quovis illos tu die
Reducas. At enim metuas ne ab re sint tamen
Omissiores paullo. O noster Demea,
Ad omnia alia aetate sapimus rectius:
Solum unum hoc vitium senectus affert hominibus;
Attentiores sumus ad rem omnes quam sat est:
Quod illos sat aetas acuet.
DEMEA
Ne nimium modo
Bonae tuae istae nos rationes, Micio,
Et tuus iste animus aequus, subvertant.
MICIO
Tace:
Non fiet: mitte iam istaec: da te hodie mihi:
Exporge frontem.
DEMEA
Scilicet, ita tempus fert;
Faciendum est: caeterum rus eras cum filio
Cum primo lucu [ibo hinc].
MICIO
Immo de note censeo;
Hodie modo hilarum fac te.
DEMEA
Et istam psaltriam
Una illuc mecum hinc abstraham.
MICIO
Pugnaveris.
Eo pacto prorsum illic alligaris filium:
Modo facito ut illam serves.
DEMEA
Ego istuc videro:
Atque illi favillae plena, funi, ac pollinis,
Coquendo sit faxo, et molendo: praeter haec
Meridie ipso faciam ut stipulam colligat:
Tam excoctam reddam atque atram quam carbo est.
MICIO
Placet:
Nunc mihi videre sapere; atque equidem filium
Tum etiam si nolit cogam ut cum illa una cubet.
DEMEA
Derides? fortunatus qui istoc animo sies.
Ego sentio—
MICIO
Ah, pergisne?
DEMEA
Iam iam desino.
MICIO
I ergo intro, et cui rei est ei rei hunc sumamus diem.

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation