Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
T. Maccius Plautus · Stichus

Act 4, Scene 2

Text kindly provided by Perseus

Gelasimvs
Sed ita ut occepi narrare vobis: quom hic non adfui,
cúm amicis deliberavi iam et cum cognatis meis.
ita mi auctores fuere, ut egomet me hodie iugularem fame.
sed videone ego Pamphilippum cum fratre Epignomo? atque is est.
adgrediar hominem. o sperate Pamphilippe, o spes mea,
o mea vita, o mea voluptas, salve. salvom gaudeo
peregre te in patriam rediisse.
Pamphilippvs
Salvo salve, Gelasime.
Gelasimvs
Valuistin bene?
Pamphilippvs
Sustentatumst sedulo.
Gelasimvs
Edepol gaudeo.
edepol ne ego nunc mihi medimnum mille esse argenti velim.
Epignomvs
Quid eo tibi opust?
Gelasimvs
Hunc hercle ad cenam ut vocem, te non vocem.
Epignomvs
Advorsum te fabulare.
Gelasimvs
Illud quidem, ambos ut vocem;
et equidem simitu hau maligne vos invitassem domum
ad me, sed mihi ipsi domi meae nihil est. atque hoc scitis vos.
Epignomvs
Edepol te vocem lubenter, si superfiat locus.
Gelasimvs
Quin tum stans obstrusero aliquid strenue.
Epignomvs
Immo unum hoc potest.
Gelasimvs
Quid?
Epignomvs
Vbi convivae abierint, tum venias.
Gelasimvs
Vae aetati tuae.
Epignomvs
Vasa lautum, non ad cenam dico.
Gelasimvs
Di te perduint.
quid ais, Pamphilippe?
Pamphilippvs
Ad cenam hercle alio promisi foras.
Gelasimvs
Quid, foras?
Pamphilippvs
Foras hércle vero.
Gelasimvs
Qui malum tíbi lasso libet
foris cenare?
Pamphilippvs
Vtrum tu censes?
Gelasimvs
Iuben domi cenam coqui
atque ad illúm renuntiari?
Pamphilippvs
Solus cenabo domi?
Gelasimvs
Non enim sólus: me vocato.
Pamphilippvs
At ille ne suscenseat,
mea qui causa sumptum fecit.
Gelasimvs
Facile excusari potest.
mihi modo ausculta, iube cénam domi coqui.
Epignomvs
Non me quidem
faciet auctore, hodie ut illum decipiat.
Gelasimvs
Non tu hinc abis?
nisi me non perspicere censes quid agas. cave sis tu tibi,
nam illic homó tuam hereditatem inhiát, quasi esuriens lupus.
non tu scis, quam éfflictentur homines noctu hic in via?
Pamphilippvs
Tanto pluris qui defendant ire advorsum iussero.
Epignomvs
Non it, non it, quia tanto opere suades ne ebitat.
Gelasimvs
domi mi tibique tuaeque uxori celeriter cenam coqui.
si hercle faxis, non opinor dices deceptum fore.
Pamphilippvs
Per hanc tibi cenam incenato, Gelasime, esse hodie licet.
Gelasimvs
Ibisne ad cenam foras?
Pamphilippvs
Apud frátrem ceno in proxumo.
Gelasimvs
Certumnest?
Pamphilippvs
Certum.
Gelasimvs
Edepol te hodie lapide percussum velim.
Pamphilippvs
Non metuo: per hortúm transibo, non prodibo in publicum.
Epignomvs
Quid ais, Gelasime?
Gelasimvs
Oratores tu accipis, habeas tibi.
Epignomvs
Tua pol refert.
Gelasimvs
Enim, si quidem meá refert, opera utere.
Epignomvs
Posse edepol tibi opinor etiam uni locum condi [gap]
ubi accubes.
Pamphilippvs
Sane faciundum censeo.
Gelasimvs
O lux oppidi.
Epignomvs
Si arte poteris accubare.
Gelasimvs
Vél inter cuneos ferreos;
tantillum loculi, ubi catellus cubet, id mi satis est loci.
Epignomvs
Exorabo aliquo modo. veni.
Gelasimvs
Hucine?
Epignomvs
Immo in carcerem;
nam hic quidem genium meliorem tuom non facies. eamus, tu.
Pamphilippvs
Deos salutabo modo, poste ad te continuo transeo.—
Gelasimvs
Quid igitur?
Epignomvs
Dixi equidem, in carcerem ires.
Gelasimvs
Quin si iusseris,
eo quoque ibo.
Epignomvs
Di immortales, hic quidem pól summam in crucem
cena aut prandio perduci potest.
Gelasimvs
Ita ingenium meumst:
quicumvis depugno multo facilius quam cum fame.
Epignomvs
Dum parasitus mi atque fratri fuisti, rem confregimus.
Gelasimvs
Non nego ista ápud te.
Epignomvs
Satis spectatast mihi iam tua felicitas;
nunc ego nolo ex Gelasimo mihi fieri te Catagelasimum.—
Gelasimvs
Iamne abiisti? Gelasime, vide quíd es capturus consili.
egone? tune. mihine? tibine. viden ut annonast gravis?
viden, benignitates hominum ut periere et prothymiae?
viden ridiculos nihili fieri, atque ipsos parasitarier?
numquam edepol me vivom quisquam in crastinum inspiciet diem;
nam mihi iam intus potione iuncea onerabo gulam,
neque ego hoc committam, ut me esse homines mortuom dicant fame.—

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation