Villula, quae Sironis eras, et pauper agelle,
uerum illi domino tu quoque diuitiae,
me tibi et hos una mecum, quos semper amaui,
si quid de patria tristius audiero,
commendo, in primisque patrem. tu nunc eris illi,
Mantua quod fuerat quodque Cremona prius.