Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (9 entries · 53 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

sustŭlerim: perf subj act 1st sg

• suf-fĕro (subf-), sustŭli, sublātum, sufferre, v. a.
  1. I. To carry under, to put or lay under (very rare; syn. subicio): corium, Plaut. Poen. 4, 2, 33: tergum, id. Fragm. ap. Non. 397, 1.—
  2. II. In gen.
    1. A. To offer, proffer: neque mater potest sufferre lac, Varr. R. R. 2, 4, 19.—T. t. in jurid. Lat.: litis aestimationem, to tender, Dig. 30, 1, 69 fin.; 21, 2, 21.—
    2. B. To hold up, bear, support, sustain (very rare; syn. sustineo): an axis eum (mundum) sustineat an ipse se potius vi propriā sufferat, Arn. 2, 83: comitiali morbo vexatus, ut stare, colligere semet ac sufferre vix posset, hold himself upright, Suet. Calig. 50.—
      1. 2. Trop., to take upon one's self, undergo, bear, endure, suffer an evil or grievance (class.; syn.: patior, tolero): plagas, Plaut. As. 3, 2, 11: vulnera, Lucr. 5, 1304: poenas, Att. ap. Non. 396, 33: poenam sui sceleris, Cic. Cat. 2, 13, 28: at Apollodorus poenas sustulit, id. N. D. 3, 33, 82: imperii poenas sufferre, id. Font. 21, 49: quam multam si sufferre voluissent, id. Caecin. 33, 98; cf.: pro alicujus peccatis supplicium sufferre, Ter. And. 5, 3, 17; in Plautus (like dare poenas alicui) with dat.: deinde illi actutum sufferet suos servos poenas Sosia, Plaut. Am. 3, 4, 19: ut vobis victi Poeni poenas sufferant, id. Cist. 1, 3, 54: sumptus, Ter. Heaut. 3, 1, 44: laborem, solem, sitim, Plaut. Merc. 5, 2, 20: labores, Varr. R. R. 2, 8, 5: (vites) valenter sufferunt ventos et imbres, Col. 3, 2, 15: nisi hoc pejus sit, haec sufferre et perpeti, Sulp. in Cic. Fam. 4, 5, 3: nec claustra nec ipsi Custodes sufferre valent, Verg. A. 2, 492: quod (iter) superest, sufferte pedes, Prop. 3 (4), 21, 21.et saep.—Absol.: Syre, vix suffero, Ter. Heaut. 2, 4, 20.—Ellipt.: si magis me instabunt, ad praetorem sufferam (sc. me rapi), Plaut. Curc. 3, 6.
ⓘ

sustŭlerim: perf subj act 1st sg

• tollo, sustŭli, sublātum, 3, v. a. (perf. tollit, Pers. 4, 2: tollisse, Dig. 46, 4, 13) [root Sanscr. tul-, tulajāmi, lift up, weigh; Gr. ταλ-, τελ, in τλῆναι, τάλαντον; cf.: tuli, tlātus (latus), tolerare], to lift or take up, to raise, always with the predom. idea of motion upwards or of removal from a former situation.
  1. I. To lift up, raise up, elevate, exalt, etc. (syn.: effero, elevo).
    1. A. Lit.
      1. 1. In gen.: unus erit quem tu tolles in caerula caeli templa, Enn. ap. Varr. L. L. 7, § 6 Müll. (Ann. v. 66 Vahl.): pileum ad caelum tollit, Plaut. Fragm. ap. Non. 220, 15: fulgor ibi ad caelum se tollit, Lucr. 2, 325; for which also: aliquem tollere in caelum, Cic. Phil. 11, 10, 24: quem (Herculem) in caelum ista ipsa sustulit fortitudo, id. Tusc. 4, 22, 50; id. Rep. 1, 16, 25: tollam ego ted in collum, Plaut. Bacch. 3, 6, 42: Phaëthon optavit, ut in currum patris tolleretur: sublatus est, Cic. Off. 3, 25, 94; cf. id. N. D. 3, 31, 76: aliquem in equum, id. Deiot. 10, 28: quos in crucem sustulit, Cic. Verr. 2, 1, 3, § 7: aliquem in crucem, id. ib. 2, 1, 5, § 13: aquila in sublime sustulit testudinem, Phaedr. 2, 6, 4: in arduos Tollor Sabinos, Hor. C. 3, 4, 22 et saep.: ut me hic jacentem aliquis tollat, Plaut. Ps. 5, 1, 2; so, jacentes, id. Most. 1, 4, 17: mulum suum tollebat Fufius, lifted up, raised up, Varr. ap. Plin. 7, 20, 19, § 83: nequeo caput tollere, Plaut. Truc. 2, 6, 45: sustulimus manus et ego et Balbus, Cic. Fam. 7, 5, 2: manus, Cic. Verr. 2, 4, 3, § 5: gradum, Plaut. Bacch. 3, 6, 6: scorpius caudā sublatā, Lucil. ap. Non. 385, 31: lubrica convolvit sublato pectore terga (coluber), Verg. A. 2, 474: terrā, Ov. M. 15, 192: de terrā, Cic. Caecin. 21, 60: se tollere a terrā, id. Tusc. 5, 13, 37: ignis e speculā sublatus, Cic. Verr. 2, 5, 35, § 93.—
      2. 2. In partic.
        1. a. Tollere liberos, to take up, i. e. to accept, acknowledge; and so, to raise up, bring up, educate as one's own (from the custom of laying new-born children on the ground at the father's feet; cf. suscipio): quod erit natum, tollito, Plaut. Am. 1, 3, 3: puerum, id. Men. prol. 33; Enn. ap. Cic. Div. 1, 21, 42 (Trag. v. 67 Vahl.): natum filium, Quint. 4, 2, 42: nothum, id. 3, 6, 97: puellam, Ter. Heaut. 4, 1, 15; cf. id. And. 1, 3, 14.—Also of the mother: si quod peperissem, id educarem ac tollerem, Plaut. Truc. 2, 4, 45.—
          1. β. Transf., in gen., to get, beget a child: qui ex Fadiā sustulerit liberos, Cic. Phil. 13, 10, 23: decessit morbo aquae intercutis, sublato filio Nerone ex Agrippinā, Suet. Ner. 5 fin. —
        2. b. Nautical t. t.: tollere ancoras, to lift the anchor, weigh anchor; esp. in part. pass.: sublatis ancoris, Caes. B. G. 4, 23; id. B. C. 1, 31; Liv. 22, 19, 6. —
          1. β. Transf. out of the nautical sphere, to break up, proceed: si vultis ancoras tollere, Varr. R. R. 3, 17, 1.—
        3. c. To build, raise, erect: tollam altius tectum, Cic. Har. Resp. 15, 33: si juxta habeas aedificia, eaque jure tuo altius tollas, Dig. 39, 2, 26.—
        4. d. To take on board, carry, of vessels or vehicles: navem, metretas quae trecentas tolleret, parasse, Plaut. Merc. 1, 1, 75: naves, quae equites sustulerant, Caes. B. G. 4, 28: altera navis ducentos ex legione tironum sustulerat, id. B. C. 3, 28; Auct. B. Afr. 54: tollite me, Teucri, Verg. A. 3, 601: ut se sublatum in lembum ad Cotym deveheret, Liv. 45, 6, 2: Maecenas me tollere raedā vellet, Hor. S. 2, 6, 42: Talem te Bacchus ... sustulit in currus, Ov. A. A. 3, 157. —
    2. B. Trop.
      1. 1. To raise, lift, lift up, elevate, set up, etc.: tollitur in caelum clamor exortus utrimque, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 422 Vahl.): clamorem in caelum, Verg. A. 11, 745: clamores ad sidera, id. ib. 2, 222; cf.: clamor magnus se tollit ad auras, rises, id. ib. 11, 455: clamor a vigilibus tollitur, Cic. Verr. 2, 4, 43, § 94: clamorem, Flor. 3, 8, 6: cachinnum, Cic. Fat. 5, 10: risum, Hor. A. P. 381: litterulae meae tui desiderio oblanguerunt: hac tamen epistulā oculos paulum sustulerunt, have opened their eyes again, have reanimated them, Cic. Fam. 16, 10, 2.—Esp. with animos: ne in secunda tollere animos et in mala demittere, to elevate, Lucil. ap. Non. 286, 6: animos, Plaut. Truc. 2, 8, 10; Ter. Hec. 3, 5, 57: animos alicui, to raise, excite, animate, Liv. 3, 67, 6: nec dubium est quin omnis Hispania sublatura animos fuerit, id. 35, 1, 3; opp. abicere animos, Sen. Ben. 3, 28, 7: aliquid dicendo augere et tollere altius (opp. extenuare et abicere), Cic. de Or. 3, 26, 104: ad caelum te tollimus verissimis ac justissimis laudibus, id. Fam. 15, 9, 1: monumentum illud, quod tu tollere laudibus solebas, id. Att. 4, 16, 8 (14): nostras laudes in astra, id. ib. 2, 25, 1: Daphnim tuum ad astra, Verg. E. 5, 51: tergeminis tollere honoribus, Hor. C. 1, 1, 8: vos Tempe tollite laudibus, id. ib. 1, 21, 9 (cf. also Brut. ap. Cic. Fam. 11, 20, 1; v. infra, II. A. 2.): supra modum se tollens oratio, Quint. 4, 2, 61; cf.: se eadem geometria tollit ad rationem usque mundi, id. 1, 10, 46; 1, 2, 26: amicum Tollere (i. q. consolari), to cheer up, console, Hor. S. 2, 8, 61.—
      2. 2. To take on one, assume, bear, endure: providere non solum quid oneris in praesentia tollant, Cic. Verr. 2, 3, 1, § 1: at Apollodorus poenas sustulit, id. N. D. 3, 33, 82. —
  2. II. To take up a thing from its place, to take away, remove, to bear or carry away, make way with, take away with one (syn.: aufero, adimo).
    1. A. Lit.
      1. 1. In gen.: frumentum de areā, Cic. Verr. 2, 3, 14, § 36: solem e mundo tollere videntur, qui amicitiam e vitā tollunt, id. Lael. 13, 47: ut aliquis nos deus ex hac hominum frequentiā tolleret, id. ib. 23, 87: simulacra ex delubris, id. Div. in Caecil. 1, 3; so, pecunias e fano, Caes. B. C. 3, 105: sphaeram ex urbe (Syracusis), Cic. Rep. 1, 14, 21: praedam, Caes. B. G. 7, 14: posita, id. ib. 6, 17: patinam, Hor. S. 1, 3, 80; cf.: his sublatis, id. ib. 2, 8, 10: mensam tolli jubet, Cic. Pis. 27, 67: me per hostes Denso paventem sustulit aëre, Hor. C. 2, 7, 14: jubet sublata reponi Pocula, Verg. A. 8, 175: cuncta, id. ib. 8, 439: tecum me tolle per undas, id. ib. 6, 370: me quoque tolle simul, Ov. M. 11, 441: tollite me, Libyes, comitem poenaeque necisque, Sil. 6, 500.—
      2. 2. In partic.
        1. a. Pregn., to take off, carry off, make away with, to kill, destroy, ruin, etc.: aliquem de medio, Cic. Rosc. Am. 7, 20: aliquem e medio, Liv. 24, 6, 1: aliquem ferro, veneno, Cic. N. D. 3, 33, 81: Titanas fulmine (Juppiter), Hor. C. 3, 4, 44: quem febris una potuit tollere, Lucil. ap. Non. 406, 25: me truncus illapsus cerebro Sustulerat, nisi, etc., Hor. C. 2, 17, 28: tollet anum vitiato melle cicuta, id. S. 2, 1, 56: sorbitio tollit quem dira cicutae, Pers. 4, 2: majores nostri Carthaginem et Numantiam funditus sustulerunt, laid waste, Cic. Off. 1, 11, 35: ademptus Hector Tradidit fessis leviora tolli Pergama Graiis, Hor. C. 2, 4, 11.—In a play with I. B. supra: te dixisse, laudandum adulescentem (Caesarem), ornandum, tollendum, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 20, 1; cf.: se non esse commissurum, ut tolli posset, id. ib. 11, 20, 1.—
        2. b. Milit. t. t.: tollere signa, to break up for marching, to decamp, Caes. B. C. 2, 20; Auct. B. Alex. 57, 1.—
    2. B. Trop., to do away with, remove; to abolish, annul, abrogate, cancel (very freq., esp. in Cic.; syn.: oblittero, aboleo): rei memoriam tollere ac delere, Cic. Quint. 21, 70; cf. metum, id. Rosc. Am. 2, 6: sublatā benevolentiā amicitiae nomen tollitur, id. Lael. 5, 19; cf.: maximum ornamentum amicitiae tollit, qui ex eā tollit verecundiam, id. ib. 22, 82: dubitationem, id. Rep. 1, 7, 12: errorem, id. ib. 1, 24, 38: librariorum menda, id. Att. 13, 23, 2: ut id nomen ex omnibus libris tollatur, id. ib. 13, 44, 3: legem, id. Leg. 2, 12, 31: veteres leges novis legibus, id. de Or. 1, 58, 247: dictaturam funditus ex re publicā, id. Phil. 1, 1, 3: sublato Areopago, id. Rep. 1, 27, 43: deos, to deny the existence of, id. N. D. 1, 30, 85; id. Ac. 2, 11, 33: diem, to consume in speechmaking, id. Leg. 3, 18, 40; id. Dom. 17, 45: morbus facile tollitur, is removed, Cels. 2, 14; 4, 18; so, dolores et tumores, Plin. 26, 12, 75, § 122: foeditates cicatricum maculasque, id. 33, 6, 35, § 110: muliebrem luctum, Hor. Epod. 16, 39: querelas, id. Ep. 1, 12, 3.—Hence, sublātus, a, um, P. a. (acc. to I. B.), elated, proud, haughty (rare): quo proelio sublati Helvetii, Caes. B. G. 1, 15: hac victoriā, id. ib. 5, 38: quibus omnibus rebus, id. B. C. 2, 37: rebus secundis, Verg. A. 10, 502: gloriā, Tac. A. 13, 11 et saep.: fidens magis et sublatior ardet, Ov. Hal. 54. — Adv.: sublātē, highly, loftily. *
      1. 1. Lit.: Nilus diebus centum sublatius fluens, minuitur postea, higher, Amm. 22, 15, 12. —
      2. 2. Trop.: sublate ampleque dicere (opp. attenuate presseque), loftily, with elevation, Cic. Brut. 55, 201: sublatius dicere, more proudly, id. Dom. 36, 95: sublatius insolescentes, Amm. 15, 12, 1.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
ⓘ

sustŭlerim: perf subj act 1st sg

• suffĕrō (subferō), sustuli, ferre, tr.
I. porter sous :
  1. 1. placer sous, soumettre, présenter : Pl. d. Non. 397, 1 ; Pl. Pœn. 724
  2. 2. présenter, fournir : neque mater potest sufferre lac Varro R. 2, 4, 19, et la mère ne peut fournir du lait || fournir les dépens d'un procès : Dig. 30, 1, 69.
II. supporter :
  1. 1. se sufferre, se soutenir, se maintenir : Suet. Cal. 50 ; Arn. 2, 58
  2. 2. [fig.]
    1. a) supporter, prendre la charge de, endurer : laborem, solem, sitim Pl. Merc. 861, supporter la fatigue, le soleil, la soif, cf. Lucr. 5, 1304 ; Varro R. 2, 8, 5 ;
    2. b) [en part.] pœnas alicui Pl. Amph. 1002, être châtié par qqn, cf. Pl. Cist. 202 ; pœnas alicujus rei Cic. Fl. 96, être puni de qqch., cf. Cic. Cat. 2, 28 ; pœnas sustulit Cic. Nat. 3, 82, il a été puni ; multam Cic. Cæc. 98, subir une punition ;
    3. c) [abst] vix suffero Ter. Haut. 400, je puis à peine y tenir ; ad prætorem sufferam Pl. Curc. 376, je me laisserai citer devant le préteur.
ⓘ

sustŭlerim: perf subj act 1st sg

• tollō, sustŭlī, sublātum, ĕre, tr.
I. soulever, élever :
  1. 1. candelabrum tollere incipiunt, ut referrent Cic. Verr. 2, 4, 65, ils se mettent à soulever le candélabre pour le remporter ; aliquem in cælum Cic. Rep. 1, 25, porter qqn au ciel ; saxa de terra Cic. Cæc. 60, ramasser des pierres par terre ; se tollere a terra Cic. Tusc. 5, 37, s'élever de terre [en parl. de plantes] ; aliquem in equum Cic. Dej. 28 ; in currum Cic. Off. 3, 94, monter qqn sur un cheval, sur un char ; in crucem Cic. Verr. 2, 4, 24, mettre qqn en croix ; manus Cic. Ac. 2, 63, lever les mains au ciel ; manibus sublatis Cic. Verr. 2, 4, 5, au moyen de leurs mains levées en l'air ; ignis e specula sublatus Cic. Verr. 2, 5, 93, feu s'élevant sur une hauteur ; oculos Cic. Fam. 16, 10, 2, lever les yeux
  2. 2. ancoras Cæs. G. 4, 23, 6, lever l'ancre, cf. Cæs. C. 1, 31, 3 ; Liv. 22, 19, 6 ; [fig.] partir : Varro R. 3, 17, 1 || signa Cæs. C. 2, 20, 4, lever de terre les enseignes, se mettre en marche
  3. 3. altius tectum Cic. Har. 33, exhausser une maison
  4. 4. soulever = porter, embarquer : naves quæ equites sustulerant Cæs. G. 4, 28, les navires qui avaient embarqué les cavaliers, cf. Cæs. C. 3, 28, 3 ; Pl. Merc. 75 ; tollite me, Teucri Virg. En. 3, 601, prenez-moi à bord, Troyens, cf. Liv. 45, 6, 2 || prendre avec soi en voiture : Cic. Q. 2, 8, 2 ; Hor. S. 2, 6, 42 ; Ov. Ars 3, 157
  5. 5. [fig.]
    1. a) in cælum aliquem Cic. Arch. 22, porter qqn aux nues ; laudes alicujus in astra Cic. Att. 2, 25, 1, porter aux nues les louanges de qqn ; aliquid laudibus tollere Cic. Att. 4, 16, 8, vanter, célébrer, élever aux nues qqch. ; ou ad cælum laudibus Cic. Fam. 15, 9, 1 ;
    2. b) clamorem in cælum, ad sidera Virg. En. 11, 745 ; 2, 222, pousser des cris vers les cieux ; clamor tollitur Cic. Verr. 2, 4, 94, des cris sont poussés ;
    3. c) cachinnum Cic. Fato 10 ; risum Hor. P. 381, pousser des éclats de rire ;
    4. d) élever, relever qqch. par la parole : Cic. de Or. 3, 104 ; Quint. 8, 6, 11 ; 10, 4, 1 || animos alicui Liv. 3, 67, 6, relever le courage de qqn, cf. Liv. 35, 1, 3 ; Sen. Ben. 3, 28, 6 ; aliquem Hor. S. 2, 8, 61, relever le moral de qqn ; v. sublatus ;
    5. e) soulever = se charger de : providere quid oneris in præsentia tollant Cic. Verr. 2, 3, 1, prévoir de quel fardeau ils se chargent pour le présent ; Apollodorus pœnas sustulit Cic. Nat. 3, 82, Apollodore a subi son châtiment ;
    6. f) [proprt soulever de terre l'enfant, par là le reconnaître et marquer son intention de l'élever, cf. suscipio I § 2 ; d'où, par ext.] élever un enfant : Pl. Amph. 501 ; Men. 33 ; Ter. Andr. 219 ; Quint. 4, 2, 42 || [d'où] ex aliqua liberos tollere Cic. Phil. 13, 23, avoir des enfants d'une femme, cf. Suet. Nero 5 ;
    7. g) divulguer, répandre qqch. : Pl. Mil. 293.
II. lever, enlever :
  1. 1. e fano aliquid Cic. Verr. 2, 4, 103, enlever un objet d'un temple ; frumentum de area Cic. Verr. 2, 3, 36, enlever le blé de l'aire ; amicitiam e vita Cic. Læl. 47, enlever l'amitié de l'existence ; aliquid alicui Cic. Nat. 1, 121, enlever qqch. à qqn ; prædam Cæs. G. 7, 14, 9, emporter du butin
  2. 2. enlever d'une table les plats, les mets, etc. : Hor. S. 1, 3, 80 ; 2, 8, 10 ; Virg. En. 8, 175 || enlever la table elle-même : Cic. Pis. 67
  3. 3. enlever = supprimer, faire disparaître : aliquem de medio Cic. Amer. 20, ou e medio Liv. 24, 6, 1, faire disparaître qqn ; aliquem veneno Cic. Nat. 3, 81, supprimer qqn par le poison ; Carthaginem funditus Cic. Off. 1, 35, détruire Carthage de fond en comble || [jeu de mots avec élever, faire monter dans les honneurs] : Cic. Fam. 11, 20, 1 || enlever qqch., écarter, supprimer : dictaturam funditus ex re publica (de Cic. Sest. 30) Cic. Phil. 1, 3, supprimer radicalement de l'État la dictature ; nomen ex libris (de Cic. Tusc. 3, 44) Cic. Att. 13, 44, 3, rayer un nom d'un livre ; cf. Cic. Læl. 82 ; sublata benevolentia amicitiæ nomen tollitur Cic. Læl. 19, supprimer le dévouement, c'est supprimer le nom même de l'amitié ; errorem Cic. Rep. 1, 38, écarter l'erreur ; veteres leges novis legibus sublatæ Cic. de Or. 1, 247, anciennes lois abolies par des lois nouvelles ; deos Cic. Nat. 1, 85, supprimer les dieux = en nier l'existence, cf. Cic. Ac. 2, 33 ; diem Cic. Leg. 3, 40, faire perdre une journée [en gardant la parole pendant toute une séance au sénat, ou Cic. Domo 45, en prenant les auspices ou en alléguant dés excuses]. ➳ formes de pf. de la décad. : tollerunt Gloss. Scal. 5, 612, 17 ; tollisset Salv. Gub. 4, 15, 74 ; tollisse Ulp. Dig. 46, 4, 13 || pf. tuli dans l'expr. filium (liberos) ex aliqua tollere : Suet. Aug. 63 ; Cal. 7 ; Claud. 1 ; 27, etc.; tulerat Suet. Tib. 47 ; Dom. 3.
GES Gesner (3)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
suffero Copy link
ⓘ

sustŭlerim: perf subj act 1st sg

SVFFERO suffers, sustuli, sublâtum, sufferre. […]
Page Scan
.
tollo Copy link
ⓘ

sustŭlerim: perf subj act 1st sg

TOLLO [1], ônis. vel TOLLÔNVS i. m. Idem quod Tolleno. Plaut. Rud. 2, 5, 23 […]
Page Scan
.
tollo Copy link
ⓘ

sustŭlerim: perf subj act 1st sg

TOLLO [2] tollis, tuli vel sustuli, et apud antiquos tolli, tetuli, sublâtum vel lâtum, tollere. […]
Page Scan
.
FOR Forcellini (2)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to