Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (4 entries · 5 senses)
S&H Smith & Hall (2)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
Jump to
• spur:
    1. I. For horses: calcar, āris, n.: to urge on a horse with s.s, calcaribus equum concitare, Liv. 2, 6: incendere, Hirt. B. G. 8, 48: stimulare, Val. Max.: to put s.s to a horse, subdere equo c., Curt. 7, 2: also (in fig. sense), c. uti, Cic. de Or. 3, 9, 36: adhibere, id. Br. 56, 204: calcar addere, Hor. Ep. 2, 1, 217: quasi c. adhibere, Cic. Att. 6, 1, 4. (Stimulus is a stick with an iron point: v. goad.)
    2. II. Fig.: an incitement:
      1. 1. calcar: esp. in sing.: cf. supr.
      2. 2. incĭtāmentum: stĭmŭlus: v. incentive.
    3. III. A projection: esp. from a range of mountains: expr. by prōmĭneo, ēmĭneo: v. to project.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
SPUR Copy link
• SPUR
1. s. calcar (of a boot; also of a fighting-cock: it is only in the poets that it is IMPROP. = incitement, impulse, etc.; though the whole phrase “to set spurs to,” “to need the spur,” etc., is used IMPROP.): radius (of a fighting-cock): stimulus: aculeus: incitamentum (figuratively = an incitement). To set or put spurs to, equo calcaria subdere; equum calcaribus concitare or stimalare (PROP.); alicui calcaria adhibere or admovere (PROP. or figuratively); aliquem stimulare or incitare (figuratively). To require the spur (IMPROP.), egere calcaribus (opposed to egere frenis, Cic.). Anything is a great spur to anything (figuratively), est aliquid maximum alicujus rei incitamentum.
2. v. alicui calcaria subdere: aliquem calcaribus concitare (PROP.): alicui calcaria adhibere or admovere (PROP. or figuratively). To spur a horse on, (equum) calcaribus stimulare: to spur anybody on (figuratively), stimulos subdere alicujus animo; calcaria alicui adhibere or admovere, or addere; calcaribus uti in aliquo; aliquem incitare ad aliquid.
GRG Georges (1)
Source
Source & Attribution
Karl Ernst Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch (8th ed., 1913/1918). Digitized data accessed from latin-dict.github.io and is in the public domain.
Spur Copy link
Spur, vestigium.
indicium (Anzeige, Zeichen); im Plur. verb. indicia et vestigia (z.B. von Vergiftung, veneni).
significatio alcis rei (Andeutung von etwas, z.B. nulla timoris significatio: u. in alqo aliqua significatio virtutis apparet).
die nach allen Seiten hin führenden Spuren, vestigia in omnes ferentia partes: die Spuren, daß etc., vestigia, quibus apparet mit folg. Akk. u. Infin.
eine Sp. machen, zurücklassen, vestigium facere (z.B. vom Fuß): jmds. Sp. nachspüren, aufsuchen, alcis ingressus odorari: auf die Sp. kommen von etwas od. jmd., s. aufspüren. entziffern: der Sp. folgen, conceptum odorem sectari (eig., v. Hunde etc.): der Sp. jmds. folgen, nachgehen, alcis od. alcis rei vestigia sequi, subsequi od. persequi; auch bl. persequi alqm od. alqd: die Sp. nicht verlieren, vestigia tenere: jmds. Sp. finden, vestigia alcis colligere: von diesen Völkern ist jede Sp. verschwunden, bi populi sine vestigiis interierunt (vgl. »spurlos«): von seinen Einrichtungen; von seinen Schriften ist keine Spur mehr übrig, suorum institutorum, suorum librorum nec vola nec vestigium apparet od. exstat: etw. bis auf die letzte Sp. vertilgen, delere tollereque alqd (z.B. nomen P. Scipionis); exstinguere atque delere alqd (z.B. improbitatem): in ihm ist keine Sv. von Edelsinn, von Mäßigung, von Ehrgefühl, nihil apparet in eo ingenuum, nihil moderatum, nihil pudens: die größte Eintracht, keine Sp. von Habsucht, concordia maxima, minima avaritia.