Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (22 entries · 53 senses)
L&S Lewis & Short (4)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

sĕvērē: adverbial

sĕvēre: masc/neut voc sg

Sĕvēre: masc voc sg

• sĕvērus, a, um, adj. [perh. kindr. with serius], serious, grave, strict, austere, stern, severe in aspect, demeanor, conduct, etc. (of persons and things; serius regularly only of things; v. serius; class. and freq.).
  1. I. Of persons: nam te omnes saevom severumque commemorant, Plaut. Trin. 4, 1, 6: quam severus! Ter. Heaut. 5, 3, 21; id. Eun. 2, 1, 21: civis severus et gravis, Cic. Lael. 25, 95; cf.: omnium gravissimus et severissimus, etc., id. de Or. 2, 56, 228: Tubero (Stoicus) vitā severus, id. Brut. 31, 117; cf.: Stoicorum secta severissima, Quint. 1, 10, 15: agricolae, hardended by toil, rugged, Lucr. 5, 1357: Cures, Verg. A. 8, 638: Zethus, Hor. Ep. 1, 18, 42; cf. in comp.: rumores senum severiorum, Cat. 5, 2.—Of those who live a sober and temperate life: at vos hinc abite, lymphae, Vini pernicies et ad severos Migrate, Cat. 27, 6: adimam cantare severis, Hor. Ep. 1, 19, 10; 1, 5, 13: legis custodes, Cic. Div. in Caecil. 5, 18: neque severus esse (potest) in judicando, qui alios in se severos esse judices non vult, id. Imp. Pomp. 13, 38; so, judices severi in eos solos, id. Clu. 20, 56; cf.: severissimos atque integerrimos judices, Cic. Verr. 1, 10, 30: ex familiā ad judicandum severissimā, id. ib.: ubi haec severus te palam laudaveram, Hor. Epod. 11, 19: auctor e severissimis, Plin. 11, 52, 114, § 274: Aristolaus e severissimis pictoribus fuit, id. 35, 11, 40, § 137 (for which, just before: austerior colore).—
    1. B. In a bad sense, harsh, rough, crabbed, rigid, severe (rare): Neptunus saevus severusque, Plaut. Trin. 4, 1, 6: idem acerbe severus in filium, Cic. Off. 3, 31, 112 dub. (a passage bracketed by B. and K.): in me severior quam in vos, Liv. 7, 40, 7; Plin. Ep. 9, 13, 21: Eumenidum turba, Prop. 4 (5), 11, 22. cf. II. B.—
  2. II. Of things, grave, serious, severe, austere, etc.: severā fronte curas cogitans, Plaut. Mil. 2, 2, 46: vultus severior et tristior, Cic. de Or. 2, 71, 289; cf. Hor. A. P 107: frons, Ov. Tr. 2, 241: Falernum, rough, sharp, tart (syn. austerum), Hor. C. 1, 27, 9: divaeque (Palladis) severas Fronde ligare comas, Stat. Achill. 1, 288: animus (opp. mitis), Quint. 3, 9, 7: disciplina maxime severa, id. 1, 2, 5: imperia severiora, Cic. Tusc. 4, 19, 43: judicia severa, Cic. Verr. 2, 4, 59, § 133: lex, Ov. P. 3, 3, 57: severiora judicia, Quint. 4, 2, 122: severiores leges, id. 12, 1, 40; cf.: Lycurgus severissimarum justissimarumque legum auctor, Vell. 1, 6, 3: imperii severissimi vir, Liv. 4, 26: quod ego dixi per jocum, Id eventurum esse et severum et serium, Plaut. Poen. 5, 3, 51: linque severa, Hor. C. 3, 8, 28: paulo severior poena, Sall. C. 51, 15.—Of style: sententiae graves et severae, Cic. Brut. 95, 325: triste et severum genus dicendi, id. ib. 30, 113; so Quint. 2, 4, 6; 6, 3, 102; 9, 4, 63 sq.; 10, 1, 131 al.; cf.: severae Musa tragoediae, Hor. C. 2, 1, 9: fidibus voces crevere severis, id. A. P. 216.—
    1. B. Severe, dreadful, gloomy: severus Uncus abest, Hor. C. 1, 35, 19: silentia noctis, Lucr. 4, 460: heims, Quint. Decl. 4, 14: amnem Cocyti metuet, Verg. G. 3, 37; cf. absol.: Si. Accurrite, Ne se interimat ... Me. Hau! voluisti istuc severum facere? this horrible deed, Plaut. Cist. 3, 15 (but in Lucr. 5, 35 the correct read. is pelage sonora; v. Lachm. ad h. l.).—Hence, adv., in three forms, severe (class.), severiter (anteand post-class.), and severum (post-class.).
    2. A. sĕvērē, gravely, seriously, austerely, rigidly, severely, Cic. Fam. 1, 9, 19: graviter et severe voluptatem secernit a bono, id. Fin. 2, 8, 24: vetuit (with graviter), Quint. 11, 3, 148: uti judicio, id. 1, 3, 4: aestimatae lites, Cic. Mur. 20, 42; 25, 51: vindicare Hiempsalis mortem, Sall. J. 15, 3: dicere, Cic. Off. 1, 37, 134; Quint. 6, 3, 101; 8, 3, 40: domesticam disciplinam regere, Suet. Caes. 48.—Comp.: ad aliquem severius scribere, Caes. B. C. 3, 25: adhibere aliquem, Cic. Att. 10, 12, 3: coërcere matrimonia, Just. 3, 3, 8. —Sup.: sunt qui voluptatem severissime contemnant, Cic. Off. 1, 21, 71; so, exacta aetas, id. Rosc. Com. 15, 44: dicere jus, Suet. Caes. 43.—
    3. B. sĕvērĭter, gravely, seriously, severely: sermonem cum aliquo conferre, Titin. ap. Non. 509, 33; and in Prisc. p. 1010 P.; Plaut., acc. to Prisc. 1. 1.; App. M. 2, p. 126, 33.—*
    4. C. sĕvērum, harshly, austerely: nunc severum vivitur, Prud. Cath. 2, 33.
ⓘ

sēvēre: perf ind act 3rd pl (poetic)

• sĕro, sēvi, sătum, 3, v. a. [for seso, root sa-; Gr. σάω, σήθω, to sift], to sow, plant (freq. and class.; syn.: planto, semino, consero).
  1. I. Lit., with acc., either of the plant, seed, etc., sown, or of the land cultivated: ubi tempus erit, effodito seritoque recte ... Quae diligentius seri voles, in calicibus seri oportet, Cato, R. R. 133, 2: serendum viciam, lentem, cicerculam, etc., Varr. R. R. 1, 32, 2: oleam et vitem, Cic. Rep. 3, 9, 16: frumenta, Caes. B. G. 5, 14: ut tantum decumae sit, quantum severis: hoc est, ut quot jugera sint sata, totidem medimna decumae debeantur, Cic. Verr. 2, 3, 47, § 112: agri molliti et oblimati ad serendum, id. N. D. 2, 52, 130: serit arbores, quae alteri saeculo prosint, Caecil. ap. Cic. Tusc. 1, 14, 31; Cic. Sen. 7, 24; 17, 59: nullam sacrā vite prius severis arborem, Hor. C. 1, 18, 1; cf. id. ib. 3, 10, 6: semina, Verg. G. 1, 193: surculos, Auct. ap. Cic. de Or. 2, 69, 278: aliquid in inculto et derelicto solo, Cic. Brut. 4, 16: iste serendus ager, Ov. A. A. 2, 668: sulcos, Tib. 2, 3, 70: vera ratio serendi, Plin. 18, 25, 60, § 224.—Freq. in part. perf.: multa erant inter eum locum manu sata, Caes. B. C. 3, 44: saepe satas alio vidi traducere messes, Verg. E. 8, 99; id. G. 3, 176.—Hence, subst.: săta, ōrum, n., standing corn, crops, Verg. E. 3, 82; id. G. 1, 325; id. A. 2, 306; 12, 454; Ov. M. 1, 286; Plin. 16, 25, 39, § 94; Pall. 1, 43.—Prov.: mihi istic nec seritur nec metitur, i. e. I have no benefit from it, it's nothing to me, Plaut. Ep. 2, 2, 80.—
    1. B. Transf., of persons, to beget, bring forth, produce; only in part. perf. in pass. sense, begotten, sprung forth, born, etc.: Tertullae nollem abortum: tam enim Cassii sunt jam quam Bruti serendi, Cic. Att. 14, 20, 2; id. Leg. 1, 8, 24: non temere nec fortuito sati et creati sumus, id. Tusc. 1, 49, 118; cf. id. ib. 1, 25, 60; id. Univ. 12, 35: hic satus ad pacem, Prop. 3, 9, 19.—With ex: ex Tantalo ortus Pelops, ex Pelope autem satus Atreus, Poët. ap. Quint. 9, 3, 57.— With de: Ilia cum Lauso de Numitore sati, Ov. F. 4, 54.—With ab: largo satos Curetas ab imbri, Ov. M. 4, 282.—With simple abl. (so most freq.): Camertem Magnanimo Volscente satum, Verg. A. 10, 562: sole satus Phaëthon, Ov. M. 1, 751: sata Tiresiā Manto, id. ib. 6, 157 et saep.: sate sanguine divum, sprung from, Verg. A. 6, 125: non sanguine humano sed stirpe divinā satum se esse, Liv. 38, 58, 7: o sate gente deum, Verg. A. 8, 36: matre satos unā, Ov. M. 5, 141; so, matre, id. F. 3, 799; Nereide, id. M. 12, 93; cf.: Bacchum vocant satumque iterum solumque bimatrem, id. ib. 4, 12.— Hence, satus (sata) aliquo, for a son (or daughter) of any one: satus Anchisa, i. e. Æneas, Verg. A. 5, 244; 5, 424; 6, 331; 7, 152: Hammone satus, i. e. Iarbas, id. ib. 4, 198: satae Peliā, Ov. M. 7, 322: sati Curibus, sprung from, natives of Cures, id. ib. 14, 778.—
  2. II. Trop., to sow the seeds of any thing, to found, establish, to scatter, disseminate, propagate, produce, to cause, occasion, excite, etc.: leges, instituta, rem publicam, Cic. Tusc. 1, 14, 31: diuturnam rem publicam, to found, establish, id. Rep. 2, 3, 5: mores, id. Leg. 1, 6, 20: aere vulnera vasta serebant, scattered, Lucr. 5, 1290; so, vulnera pugnantis tergo, Sil. 5, 235: lites, Plaut. Poen. 3, 2, 10: negotium, id. Most. 5, 1, 51; cf.: (Hamilcar) Romanum sevit puerili in pectore bellum, Sil. 1, 80: civiles discordias, Liv. 3, 40, 10: causam discordiarum, Suet. Calig. 26: crimina in senatum apud infimae plebis homines, Liv. 24, 23 fin.: invidiam in alios, Tac. H. 2, 86: rumores, Verg. A. 12, 228; Curt. 8, 9, 1: opinionem, Just. 8, 3, 8: sibi causas sollicitudinum, Sen. Ep. 104, 12.
ⓘ

Sĕvēre: masc voc sg

• Sĕvērus, i, m. [1. severus],
  1. I. a proper name.
    1. A. Of several men.
      1. 1. Cornelius Severus, a poet in the Augustan age, Quint. 10, 1, 89; Ov. P. 4, 2, 2 sqq.; 4, 16, 9.—
      2. 2. Septimius Severus, a Roman emperor, A.D. 193-211.—
      3. 3. Alexander Severus, a Roman emperor, A. D. 222-235, Eutr. 8, 10; Spart. Sev. 1 sqq.—
      4. 4. T. Cassius Severus, a Roman orator, in the reigns of Augustus and Tiberius, Quint. 10, 1, 116; Tac. Or. 19.—
      5. 5. Sulpicius Severus, a bishop in Gaul, author of a Historia Sacra, and of the Vita S. Martini, and several smaller works.—
    2. B. Mons Severus, a mountain in the country of the Sabines, Verg. A. 7, 713.
GAF Gaffiot (7)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
sĕvērē Copy link
• sĕvērē (severus), sévèrement, gravement, rigoureusement, durement : Cic. Fin. 2, 24 ; Mur. 42, etc. || severius Cic. Att. 10, 12, 3 ; severissime Cic. Off. 1, 71.
ⓘ

sēvēre: perf ind act 3rd pl (poetic)

• 1 sērō, adv.,
1. tard : Cic. Att. 7, 21, 1 ; Fam. 7, 22 ; Br. 39 || serius Cic. Sest. 67 ; Or. 186 ; serissime Cæs. C. 3, 75, 2
2. trop tard : Pl., Ter.; Cic. Læl. 11 ; Q. 1, 2, 9 ; Verr. 2, 5, 164 ; Att. 7, 5, 5, etc. [ou serius Cic. Rep. 1, 20 ; de Or. 3, 75 ; Br. 330 ; Cat. 1, 5] ; nimis sero Cic. Phil. 2, 47, par trop tard.
ⓘ

sēvēre: perf ind act 3rd pl (poetic)

• 2 sĕrō (ŭī), sertum, ĕre (εἴρω, σειρά), tr., entrelacer, tresser
1. [au pr., seult le part. sertus, a, um] : lorica serta Nep. Iph. 1, 4, cuirasse faite d'un entrelacement de maillons, cotte de mailles || v. serta, ōrum
2. [fig.] joindre, enchaîner, unir, attacher : causa causam serens Cic. Fato 27, une cause unissant une cause = un enchaînement de causes ; bella ex bellis Sall. H. 4, 61, 20, faire succéder une guerre à une autre, cf. Liv. 21, 10 ; fati lege immobilis rerum humanarum ordo seritur Liv. 25, 6, 6, les lois du destin enchaînent d'une façon immuable la succession des choses humaines ; colloquia cum aliquo Liv. 34, 61, 7, nouer des entretiens avec qqn ; sermonem Pl. Curc. 193 ; Mil. 692 ; Cæcil. d. Gell. 2, 23, 10 ; Liv. 3, 17, 10 ; 28, 24, 7 ; Plin. Min. Ep. 9, 10, 2, enchaîner des propos, tenir des propos ; fabulam Liv. 38, 56, 8, bâtir, composer un récit ; serere negotium Pl. Most. 1100, créer une suite d'embarras.
ⓘ

sēvēre: perf ind act 3rd pl (poetic)

• 3 sĕrō, sēvī, sătum, ĕre (cf. semen), tr.,
1. planter, semer : Cic. CM 59 ; Rep. 3, 16 ; Br. 16 ; Cæs. G. 5, 14, 2 ; C. 3, 44, 4 ; v. sata
2. ensemencer : jugera aliquot Cic. Verr. 2, 3, 112, ensemencer un certain nombre d'arpents, cf. Cic. Nat. 2, 130
3. [mét. en parl. des h.] procréer : Cic. Leg. 1, 24 ; Att. 14, 20, 2 ; Tusc. 1, 60 ; 1, 118 || [poét.] : satus Anchisa Virg. En. 5, 244, fils d'Anchise ; de aliquo Ov. F. 4, 54, issu de qqn
4. [fig.] semer, répandre, engendrer, faire naître, etc. : diuturnam rem publicam Cic. Rep. 2, 5, semer les graines d'un état durable ; mores Cic. Leg. 1, 20, implanter des mœurs ; volnera Lucr. 5, 1290, semer des blessures ; discordias Liv. 3, 40, 10, semer des discordes.
ⓘ

sĕvērē: adverbial

sĕvēre: masc/neut voc sg

Sĕvēre: masc voc sg

• 1 sĕvērus, a, um,
1. sévère, grave, sérieux, austère : Cic. Læl. 95 ; Br. 117 ; etc.
2. dur, rigoureux : Cic. Off. 3, 112 ; Liv. 7, 40, 7 ; Plin. Min. Ep. 9, 13, 21
3. [en parl. de choses] :
  1. a) judicia severa Cic. Verr. 2, 4, 133, jugements sévères, rigoureux ;
  2. b) triste et severum dicendi genus Cic. Br. 113, éloquence maussade et sévère ; sententiæ graves et severæ Cic. Br. 325, pensées fortes et graves ; severa silentia noctis Lucr. 4, 460, le grave silence de la nuit || severior, severissimus Cic.
Sĕvērus Copy link
ⓘ

sĕvērē: adverbial

sĕvēre: masc/neut voc sg

Sĕvēre: masc voc sg

• 2 Sĕvērus, ī, m., surnom romain : Quint. 10, 1, 89 ; 10, 1, 116.
GES Gesner (7)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
severe Copy link
SEVÊRE Adu. [σεμνῶς] Grauiter, aspere. […]
Page Scan
.
sero Copy link
ⓘ

sēvēre: perf ind act 3rd pl (poetic)

SERO [1] âre. a Sera; Claudere. Laudatur Columel. 6, 38, 3 […]
Page Scan
.
sero Copy link
ⓘ

sēvēre: perf ind act 3rd pl (poetic)

SERO [2] sêui, satum, ere. [σπρίρω, φυτεύω] Seminare et plantare significat. […]
Page Scan
.
sero Copy link
ⓘ

sēvēre: perf ind act 3rd pl (poetic)

SERO [3] serui, sertum, ere. [πλέκω] Texere, connectere, adiungere. […]
Page Scan
.
sero Copy link
ⓘ

sēvēre: perf ind act 3rd pl (poetic)

SERO [4]. Adu.
sero Copy link
ⓘ

sēvēre: perf ind act 3rd pl (poetic)

SERO [5] Adu. [ὀψὲ] Tarde, amissa opportunitate. […]
Page Scan
.
severus Copy link
ⓘ

sĕvērē: adverbial

sĕvēre: masc/neut voc sg

Sĕvēre: masc voc sg

SEVÊRVS a, um. Adi. [σεμνὸς, ἀνένδοτος] Significat excessum aliquem veri, secessionem a vero, sed non ad leuitatem et remissionem, verum ad duritiem et asperitatem: itaque non tantum iocoso, sed interdum etiam humano seuerus opponitur. […]
Page Scan
.
FOR Forcellini (2)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• severe:
    1. I. Characterized by harshness, giving no indulgence:
      1. 1. dūrus (harsh and inflexible): a s. father, d. pater, Ter. Heaut. 3, 1, 30: a somewhat s. judge, judex durior, Cic. Fin. 2, 19, 62. Join: durus atque inexorabilis, Ter.
      2. 2. ācer, cris, cre (denoting an active and energetic quality, as durus denotes rather a passive one); s. masters, domini acres, Lucr. 6, 63: to punish a pernicious citizen with s.r punishments than the bitterest enemy, acrioribus suppliciis civem perniciosum quam acerbissimum hostem coercere, Cic. Cat. 1, 1, 3.
      3. 3. grăvis (in this sense only of things): we have a decree of the Senate against thee, Catiline, urgent and s., habemus Senatus consultum in te, Catilina, vehemens et grave, ib. 1, 1, 3: to inflict a very s. punishment, gravissimum supplicium sumere, Caes. B. G. 1, 31, fin.
      4. 4. sĕvērus (rigorous, strict: also in present sense only of things): a very s. discipline, disciplina maxime s., Quint. 1, 2, 5: Lycurgus the author of very s. and just laws, Lycurgus severissimarum justissimarumque legum auctor, Vell. 1, 6: a rather s. punishment, paulo severior poena, Sall. C. 51, med.
      5. 5. inclēmens (unmerciful): Liv. 8, 32, med. (de Papirio dictatore).
    2. II. Grave, sober, sedate to an extreme:
      1. 1. sĕvērus: a s. and grave citizen, civis s. et gravis, Cic. Am. 25, 95: the gravest and s.st of all men, omnium gravissimus et severissimus, id. de Or. 2, 56, 228. the most s. school of the Stoics, Stoicorum secta severissima, Quint. 1, 10, 15.
      2. 2. austērus: v. austere, stern.
      3. 3. horrĭdus (stern, austere): Hor. Od. 3, 21, 10. Join: [vir] paulo horridior et durior, Plin. Ep. 3, 3, 5.
    3. III. Rigidly exact; as a s. style:
      1. 1. sĕvērus: a harsh and s. style of oratory, triste et s. genus dicendi, Cic. Brut. 30, 113: the muse of s. tragedy, s. musa tragoediae, Hor. Od. 2, 1, 9.
      2. 2. austērus (lit. sour, harsh-flavoured: hence, as opp. to exuberance and lusciousness of style, etc.): a s. style of oratory, oratio a., Quint. 9, 4, 128: that he may have a s. and solid not a luscious and effeminate sweetness of expression, ut suavitatem habeat a. et solidam, non dulcem atque decoctam, Cic. de Or. 3, 26, 103.
      3. 3. grăvis: v. grave, dignified.
    4. IV. Sharp, of a season; distressing, as pain:
      1. 1. grăvis (bad, dangerous): a s. wound, vulnus g., Caes. B. G. 1, 48.
      2. 2. ācer (acute, painful): a s. disease, a. morbus, Pl. Men. 5, 2, 121: s. winter, a. hiems, Hor. Od. 1, 4, 1.
      3. 3. dūrus s. pains, d. dolores, Virg. Aen. 5, 5: s. cold, d. frigus, Pl. Men. 5, 6, 10: s. hunger, fames d., Hor. S. 1, 2, 6.
      4. 4. ăcerbus (extremely painful): a very s. punishment, supplicium acerbissimum, Cic. Cat. 4, 6, 12: the s. cold, frigus a., Hor. Ep. 1, 17, 53.
      5. 5. atrox, ōcis (violent and deadly): a s. storm, a. tempestas, Tac. A. 11, 31, fin.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
SEVERE Copy link
• SEVERE
durus; molestus (troublesome): gravis (oppressive): acer (violent, severe): acerbus (sour, peevish): iniquus (unjust; hence oppressive, hard): austerus (grave): severus (rigid, strict, harsh): very severe, atrox (fierce); saevus (cruel). A severe battle, proelium durum (Liv., 40, 16); certamen acre; pugna or proelium atrox (very severe): there was a severe battle, acriter or acerrimo concursu pugnabatur: severe toil, labor gravis or molestus: a severe disease, morbus durus, gravis, or periculosus: to have a severe complaint or disease, gravi morbo laborare or conflictari; graviter aegrotare or jacere: a severe winter, hiems gravis or acris: very severe, hiems atrox or saeva: a severe government, imperium grave, iniquum, or acerbum; imperii acerbitas: if I should experience a severe stroke (of misfortune, etc.), si mihi aliquid acerbitatis accident; si durior acciderit casus. Vid: also, HARSH, STRICT