sē-cūrus Copy link Outline I. Lit.A. In a good sense ; constr. ...b. Of inanim. things.(a). Free from care, untroubled, tranquil ...(b). Poet., that frees from care or anxiety ...B. In a bad sense, careless, reckless, ...II. Transf., object., of a thing or place, ...A. sē-cūrē.1. Carelessly, heedlessly ...2. Safely, securely, Plin. ...B. sēcūrĭter , Aug. in Joan. Ep. ad Parth. Tr. 10, 8 ... ⓘsēcūrē: adverbialsēcūre: masc/neut voc sg • sē-cūrus, a, um, adj. [se = sine and cura], i. q. non or nibil curans, free from care, careless, unconcerned, untroubled, fearless, quiet, easy, composed. I. Lit. A. In a good sense (class.; cf. tutus); constr. absol., with de, ab, gen., or a rel.-clause: ut, meis ab tergo tutis, securus bellum Nabidi inferam, Liv. 31, 25: securus solutusque, id. 25, 39; (with otiosus), Quint. 5, 13, 59: securus Hermippus Temnum proficiscitur, Cic. Fl. 20, 46: sine militis usu Mollia securae peragebant otia gentes, Ov. M. 1, 100; 11, 423; 12, 129: non secura quidem, fausto tamen omine laeta Mater abit templo, id. ib. 9, 784; cf.: a non securo Eumene, Liv. 45, 19: Ceres natā secura receptā, easy now that she had found, Ov. M. 5, 572; cf. Tib. 1, 1, 77 (v. infra, b.): de linguā Latinā securi es animi, Cic. Att. 12, 52 fin.: de bello Romano, Liv. 36, 41: de facilitate credentis, Tac. A. 16, 2: securos vos ab hac parte reddemus, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 24, 8; Curt. 9, 6, 24; so, ab hac parte, Suet. Tib. 11.—Comp.: securior ab Samnitibus, Liv. 9, 22: Romani securi pro salute de gloriā certabant, Tac. Agr. 26: aut pro vobis sollicitior, aut pro me securior, id. H. 4, 58.— With gen. (poet. and in post-Aug. prose): ne sis secura futuri, Ov. M. 6, 137; so, suis (gen. of sus), id. ib. 7, 435: extremi sepulcri, Stat. Th. 12, 781: pelagi atque mei, unconcerned about, Verg. A. 7, 304: amorum germanae, id. ib. 1, 350; 10, 326: poenae, Hor. Ep. 2, 2, 17: tam parvae observationis (Cicero), Quint. 8, 3, 51: odii, Tac. Agr. 43: potentiae, id. A. 3, 28: nec securam incrementi sui patiebatur esse Italiam, Vell. 2, 109, 4: qui (motus) Campaniam numquam securam hujus mali...vastavit, Sen. Q. N. 6, 1, 2: quem (rogum) uxoria pietas mortis secura conscendit, Val. Max. 2, 6, ext. 14: his persuadet, ut securo fugae suae Eumeni superveniant, Just. 13, 8, 5: periculi, Curt. 5, 10, 15: discurrunt securi casus ejus, qui supervenit ignaris, id. 9, 9, 8 (v. infra, b.). —With rel.-clause: gestit nummum in loculos demittere, post hoc Securus, cadat an recto stet fabula talo, Hor. Ep. 2, 1, 176; id. S. 2, 4, 50 (opp. laboret); id. C. 1, 26, 6.— With ne and subj.: ne quis etiam errore labatur vestrum quoque, non sum securus, Liv. 39, 16, 6.— b. Of inanim. things. α. Free from care, untroubled, tranquil, serene, cheerful, bright (poet. and in post-Aug. prose): deos securum agere aevum, Lucr. 5, 82; 6, 58; Hor. S. 1, 5, 101: quies (leti), Lucr. 3, 211; 3, 939: otia, Verg. G. 3, 376: dies, Tib. 3, 4, 54: merum, id. 2, 1, 46: mensa, id. 3, 6, 30: convivia, Sen. Clem. 1, 26: artus (Herculis), Ov. M. 9, 240: gaudia nato recepto, id. ib. 7, 455: summa malorum, careless, id. ib. 14, 490: olus, i.e. of the careless idler, Hor. S. 2, 7, 30 et saep.; Quint. 10, 5, 8: causae, id. 11, 3, 151: vox securae claritatis, id. 11, 3, 64: tempus securius, more free from care, id. 12, 1, 20; cf.: securior materia, Tac. H. 1, 1 et saep.: securos ab eo metu somnos, Plin. 28, 9, 42, § 149. —With gen.: vota secura repulsae, safe against, Ov. M. 12, 199.— β. Poet., that frees from care or anxiety: latices, Verg. A. 6, 715 (securos ab effectu, Serv. ad l. l.).— B. In a bad sense, careless, reckless, heedless, negligent (post-Aug. and very rare): reus, Quint. 6, 1, 14; cf. id. 4, 2, 55; 11, 3, 3.—Of abstract things: castrensis jurisdictio, easy, off-hand (shortly after, opp. gravis, intentus), Tac. Agr. 9: luxus, id. A. 3, 54.— II. Transf., object., of a thing or place, free from danger, safe, secure (not till after the Aug. period, and rare for the class. tutus): hostis levis et velox et repentinus, qui nullum usquam tempus, nullum locum quietum aut securum esse sineret, Liv. 39, 1: domus, Plin. Pan. 62, 7: Tripolim securissimam reddidit, Spart. Sev. 18: securiorem, Tac. Or. 3: quorum (hominum) ea natura est, ut secura velint, safety, security, id. ib. 37 fin.—With gen.: subitā inundatione Tiberis non modo jacentia et plana urbis loca sed secura ejusmodi casuum implevit, secure from such accidents, Tac. H. 1, 86.—Adv., in two forms, A. sē-cūrē. 1. (Acc. to I.) Carelessly, heedlessly, fearlessly, unconcernedly, quietly (not ante-Aug.): lente ac secure aliquid ferre, Suet. Ner. 40; Plin. Ep. 1, 4, 3 (with neglegenter); Vell. 2, 129, 3; Val. Max. 4, 7, 1 ext. al.—Comp., Sen. Ep. 18, 8.— 2. (Acc. to II.) Safely, securely, Plin. Ep. 2, 17, 6.— B. sēcūrĭter (late Lat.), Aug. in Joan. Ep. ad Parth. Tr. 10, 8.
sĕcūris Copy link Outline I. In gen., as a domestic utensil, Cato ...II. In partic.A. Lit., an executioner's axe, for beheading criminals ...B. Trop.1. A blow, death-blow, etc.2. With reference to the axe in the fasces, ...(a). Usu. in plur.(b). In sing. ⓘsĕcūre: fem abl sg • sĕcūris, is (acc. securim, Plaut. Aul. 1, 2, 17; id. Men. 5, 2, 105; Cic. Mur. 24, 48; id. Planc. 29, 70; Verg. A. 2, 224; 11, 656; 696; Ov. M. 8, 397; Liv. 1, 40, 7; 3, 36, 4; Plin. 7, 56, 57, § 201; cf. Gell. 13, 21, 6: securem, Liv. 3, 36, 4; 8, 7, 20; 9, 16, 17; Cic. Verr. 2, 5, 47, § 123; Varr. ap. Non. p. 79; Val. Max. 1, 3, ext. 3; 3, 2, ext. 1; Tert. adv. Marc. 1, 29; Lact. Mort. Pers. 31, 2; Amm. 30, 8, 5; cf. Prisc. 758; abl. securi, Plaut. Ps. 1, 2, 25; Cic. Verr. 2, 1, 3, § 7; 2, 1, 5, § 12; 2, 4, 64, § 144; 2, 5, 50, § 133; Verg. A. 6, 824; 7, 510; Cat. 17, 19; Ov. H. 16, 105; Liv. 2, 5, 8 et saep.: secure, App. M. 8, p. 216, 1; Tert. Pud. 16), f. [seco], an axe or hatchet with a broad edge (cf. bipennis). I. In gen., as a domestic utensil, Cato, R. R. 10, 3; Plaut. Aul. 1, 2, 17; id. Bacch. 5, 1, 31: rustica, Cat. 19, 3 al.—For felling trees, Cat. 17, 19; Verg. A. 6, 180; Ov. F. 4, 649; id. M. 9, 374; Hor. S. 1, 7, 27; Plin. 16, 39, 74, § 188.—For hewing stones in the quarries, Stat. S. 2, 2, 87. —For fighting, a battle-axe, Verg. A. 11, 656; 11, 696; 12, 306; 7, 184; 7, 627; Hor. C. 4, 4, 20 al.: anceps, a two-edged axe, Ov. M. 8, 397 (just before, bipennifer).—For slaying animals for sacrifice, Hor. C. 3, 23, 12; Verg. A. 2, 224; Ov. Tr. 4, 2, 5; id. M. 12, 249.—As the cutting edge of a vine-dresser's bill, Col. 4, 25, 4 et saep.— II. In partic. A. Lit., an executioner's axe, for beheading criminals (borne by the lictors in the fasces; v. fascis): missi lictores ad sumendum supplicium nudatos virgis caedunt securique feriunt, i. e. behead them, Liv. 2. 5; so, securi ferire, Cic. Verr. 2, 1, 30, § 75; Hirt. B. G. 8, 38 fin.: percutere, Cic. Pis. 34, 84; Sen. Ira, 2, 5, 5; Flor. 1, 9, 5: strictae in principum colla secures, id. 2, 5, 4: necare, Liv. 10, 9: securibus cervices subicere, Cic. Pis. 34, 83 (cf. infra, B.); Cic. Verr. 2, 5, 9, § 22: Publicola statim secures de fascibus demi jussit, id. Rep. 2, 31, 55; cf. Lucr. 3, 996; 5, 1234: nec sumit aut ponit secures Arbitrio popularis aurae, Hor. C. 3, 2, 20: saevumque securi Aspice Torquatum (as having caused his own son to be executed), Verg. A. 6, 824.—Comically, in a double sense, acc. to I.: te, cum securi, caudicali praeficio provinciae, Plaut. Ps. 1, 2, 25: securis Tenedia, Cic. Q. Fr. 2, 11, 2; Front. ad M. Caes. 1, 9 init.; v. Tenedos.— B. Trop. 1. A blow, death-blow, etc.: graviorem rei publicae infligere securim, to give a death-blow, Cic. Planc. 29, 70; cf.: quam te securim putas injecisse petitioni tuae, cum? etc. (just before: plaga est injecta petitioni tuae), id. Mur. 24, 48.— 2. With reference to the axe in the fasces, authority, dominion, sovereignty. α. Usu. in plur.: Gallia securibus subjecta, perpetuā premitur servitute, i. e. to Roman supremacy, * Caes. B. G. 7, 77 fin.; cf.: vacui a securibus et tributis, Tac. A. 12, 34: consulis inperium hic primus saevasque secures Accipiet, Verg. A. 6, 819: Medus Albanas timet secures, i. e. the Roman authority or dominion, Hor. C. S. 54: ostendam multa securibus recidenda, Sen. Ep. 88, 38.— β. In sing. (poet.): Germania colla Romanae praebens animosa securi, Ov. Tr. 4, 2, 45.
sēcūrē Copy link Outline 1 sans se faire de souci, tranquillement :2 en sécurité : . • sēcūrē (securus), 1. sans se faire de souci, tranquillement : Plin. Min. Ep. 1, 4, 3 ; Suet. Nero 40 ; securius Sen. Ep. 18, 8 2. en sécurité : Plin. Min. Ep. 2, 17, 6.
sĕcūris Copy link Outline 1 hache, cognée : frapper de la hache, décapiter, cf. décapité ; tu ...2 [fig.]a) coup de hache : asséner un coup de hache plus violent à ...b) les haches des faisceaux [symbole de l'autorité, d'où] puissance, domination : la ...c) construction [de navires] avec la hache : 40 jours après la sortie ... ⓘsĕcūre: fem abl sg • sĕcūris, is, f. (seco), 1. hache, cognée : Cato Agr. 10, 3 ; Virg. En. 6, 180 ; 2, 224 ; 11, 656 ; securi ferire Cic. Verr. 2, 5, 75, frapper de la hache, décapiter, cf. Verr. 2, 5, 113 ; 156 ; securi percussus Cic. Verr. 2, 5, 74, décapité ; eum securi percussisti Cic. Pis. 84, tu lui fis trancher la tête ; securibus cervices subicere Cic. Pis. 83, mettre son cou sous la hache ; secures de fascibus demere Cic. Rep. 2, 55, retirer les haches des faisceaux ; sævus securi Torquatus Virg. En. 6, 824, Torquatus à la hache cruelle [qui fit décapiter son fils] ; securis Tenedia Cic. Q. 2, 11, 2, la hache ténédienne [le roi Ténès, dans l'île de Ténédos, avait établi que tout adultère serait décapité et son fils lui-même subit le châtiment] 2. [fig.] a) coup de hache : graviorem rei publicæ securim infligere Cic. Planc. 70, asséner un coup de hache plus violent à l'État, cf. injicere Cic. Mur. 48 ; b) les haches des faisceaux [symbole de l'autorité, d'où] puissance, domination : Gallia securibus subjecta Cæs. G. 7, 77, 16, la Gaule soumise aux haches romaines, à la puissance romaine, cf. Hor. Sæc. 54 ; Tac. Ann. 12, 34 ; sumere aut ponere secures Hor. O. 3, 2, 19, prendre ou déposer les faisceaux = les magistratures || au sing., Ov. Tr. 4, 2, 45 ; c) construction [de navires] avec la hache : XL die a securi Plin. 16, 192, 40 jours après la sortie du chantier. ➳ acc. ordin. securim, mais securem Varro Men. 389 ; Cic. Verr. 2, 5, 123 ; Liv. 3, 36, 4 ; 8, 7, 20 ; 9, 16, 17 || abl. securi, mais secure Apul. M. 8, 30.
sēcūrus Copy link Outline 1 a) exempt de soucis, sans inquiétude, sans trouble, tranquille, calme : il part ...b) [en parl. des choses] : sommeil sans trouble, paisible, cf. légume [= ...2 exempt de danger, où l'on n'a rien à craindre, sûr, en sécurité ... ⓘsēcūrē: adverbialsēcūre: masc/neut voc sg • sēcūrus, a, um (se et cura), 1. a) exempt de soucis, sans inquiétude, sans trouble, tranquille, calme : securus proficiscitur Cic. Fl. 46, il part sans inquiétude : de lingua Latina securi es animi Cic. Att. 12, 52, 3, tu es tranquille sur la question du latin, cf. Liv. 36, 41, 1 ; securus ab hac parte Planc. d. Cic. Fam. 10, 24, 8, tranquille de ce côté ; securior ab Samnitibus Liv. 9, 22, 3, assez tranquille du côté des Samnites || [avec gén., poét.] : securi pelagi atque mei Virg. En. 7, 304, tranquilles du côté de la mer et de moi, sans s'inquiéter de..., cf. Quint. 8, 3, 51 ; Tac. Agr. 43 ; Ann. 3, 28 ; Sen. Nat. 6, 1, 2 ; Hor. Ep. 2, 2, 17 ; Ov. M. 6, 137 || [avec interr. indir.] : post hoc securus cadat an recto stet fabula talo Hor. Ep. 2, 1, 176, après cela indifférent à l'échec ou au succès de sa pièce, cf. Hor. O. 1, 26, 6 ; S. 2, 4, 50 || non securus ne subj. Liv. 39, 16, 6, craignant que ; b) [en parl. des choses] : secura quies Lucr. 3, 211, sommeil sans trouble, paisible, cf. Virg. G. 3, 376 ; securum holus Hor. S. 2, 7, 30, légume [= repas] paisible, exempt de tout tracas, cf. Tib. 3, 4, 54 ; Quint. 10, 5, 8 ; 11, 3, 64, etc. ; castrensis jurisdictio secura Tac. Agr. 9, la justice des camps qui ne s'inquiète de rien, qui n'a pas de comptes à rendre || securæ res ab Hannibale Liv. 24, 19, 4, situation tranquille du côté d'Hannibal, cf. Plin. 28, 149 ; vota secura repulsæ Ov. M. 12, 199, vœux qui ne craignent pas un refus, cf. Tac. H. 1, 86 || [poét.] securi latices Virg. En. 6, 715, des eaux qui apportent la quiétude [Léthé] 2. exempt de danger, où l'on n'a rien à craindre, sûr, en sécurité [en parl. de choses] : locus securus Liv. 39, 1, 6, lieu sûr ; domus secura Plin. Min. Pan. 62, 7, maison où l'on est en sûreté ; materia securior Tac. H. 1, 1, sujet moins dangereux, cf. Tac. D. 3 || pl. n. secura Tac. D. 37, la sécurité || securissimus Spart. Sev. 18, 3.
secure Copy link SECVRE � Adu. Paterc. 2, 129, 4 Secure aliquid continere. Iustin. 5, 9, 10 […] 🗁 Page Scan .
securis Copy link ⓘsĕcūre: fem abl sg SECVRIS � is. f. [πέλεκυς] Instrumentum ad secandum ligna, ad caedendas hostias, bellicum etiam, cognatum Bipenni: certe vtriusque in iisdem rebus et actionibus mentio: quod ostendit Drakenb. ad Sil. 16, 264. […] 🗁 Page Scan .
securus Copy link ⓘsēcūrē: adverbialsēcūre: masc/neut voc sg SECVRVS � a, um. Adi. [ἀσφαλὴς, ἀδεὴς, ἀκίνδυνος, ἀμέριμνος,] Qui sine cura est, et nihil metuit, vel quod causas non habet metuendi, vel propter leuitatem animi. […] 🗁 Page Scan .
secure (adj.) Copy link Outline I. Free from careII. SafeIII. Certain to be obtained • secure (adj.): I. Free from care: sēcūrus: v. careless, unconcerned. II. Safe: tūtus, (later) sēcūrus: v. safe. III. Certain to be obtained: tūtus: a s. reward, t. merces, Hor. Od. 3, 2, 25: so, tutum diadema, ib. 2, 2, 21.
secure (v.) Copy link Outline I. To make safe, put out of danger1. mūnio, 4 (lit. to fortify)2. firmo, confirmo, 1 (to strengthen)3. expr. by circuml. with tūtus, tūtior, (this he did) to s. himself from conspirators, *quo tutior ab insidiantibus fieretII. To apprehend • secure (v.): I. To make safe, put out of danger: 1. mūnio, 4 (lit. to fortify): to s. (a place) by guards, (locum) praesidiis m., Cic. Cat. 1, 4, 8: to s. one's power (from plots, etc.), imperium m., Nep. Reg. 2: to s. oneself against fraud, muniri contra fraudes, Plin. 37, 13, 76. Also, praemūnio, 4 (to s. oneself beforehand); to s. oneself by antidotes from fear of poison, metu venenorum praemuniri medicamentis, Suet. Cal. 29. 2. firmo, confirmo, 1 (to strengthen): freq. as milit. term: to s. a place by strong fortifications, locum magnis munitionibus firmare, Caes. B. G. 6, 29: v. to strengthen. 3. expr. by circuml. with tūtus, tūtior, (this he did) to s. himself from conspirators, *quo tutior ab insidiantibus fieret: I must endeavour to s. my friend's interest, amici res est videndum ut in tuto collocetur, Ter. Heaut. 4, 3, 11: v. safe. II. To apprehend: comprehendo, 3: v. to seize, arrest.
SECURE Copy link • SECURE 1. adj., Safe, tutus: securus [Vid: SAFE]. Careless, securus: negligens: imprudens. SYN. in CARELESS 2. v. To make safe, put out of danger, tutum reddere, facere, or praestare: in tuto collocare aliquid (e.g., one’s reputation, famam): munire (to provide with a defence): conrirmare aliquid or spem alicujus rei (e.g., spem successionis, Suet.; pacem, regnum, etc.). To secure one’s self against danger or casualties, corpus tutum reddere adversus pericula (Cels.): to be secured against anything, tutum or munitum esse ab aliqua re. To upprehend, comprehendere; in custodiam tradere. To be secured, comprehendi; in custodiam tradi: (of a permanent state), in custodia haberi or servari; custodia teneri or retineri.