Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (12 entries · 32 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

sēcrētē: adverbial

sēcrēte: perf part pass masc/neut voc sg

• sē-cerno, crēvi, crētum, 3 (old inf. secernier, Lucr. 3, 263), v. a.
  1. I. Lit., to put apart, to sunder, sever, separate (freq. and class.; not in Cæs.; cf.: sepono, sejungo, secludo); constr. with simple acc., or with ab aliquā re; less freq. ex aliquā re; poet. with abl.
          1. α. With simple acc.: quae non animalia solum Corpora sejungunt, sed terras ac mare totum Secernunt, Lucr. 2, 729: seorsum partem utramque, id. 3, 637: arietes, quibus sis usurus ad feturam, bimestri tempore ante secernendum, Varr. R. R. 2, 2, 13 (cf. infra, β): stamen secernit harundo, Ov. M. 6, 55: sparsos sine ordine flores Secernunt calathis, separate in baskets, id. ib. 14, 267: nihil (praedae) in publicum secernendo augenti rem privatam militi favit, setting apart for the public treasury, Liv. 7, 16; cf.: Juppiter illa piae secrevit litora genti, hath set apart for the pious race, Hor. Epod. 16, 63: inde pares centum denos secrevit in orbes Romulus, separated, divided, Ov. F. 3, 127.—
          2. β. With ab or (less freq.) with ex, and poet. with abl.: a terris altum secernere caelum, Lucr. 5, 446: ab aëre caelum, Ov. M. 1, 23: Europen ab Afro (medius liquor), Hor. C. 3, 3, 47: muro denique secernantur a nobis, Cic. Cat. 1, 13, 32: inermes ab armatis, Liv. 41, 3: militem a populo (in spectaculis), Suet. Aug. 44: se a bonis, Cic. Cat. 1, 13, 32; cf.: se ab Etruscis, Liv. 6, 10.—In the part. perf.: antequam incipiat admissura fieri, mares a feminis secretos habeant, Varr. R. R. 2, 1, 18 (cf. supra, α); so, saepta ab aliis, id. ib. 2, 2, 8: manus a nobis, Lucr. 2, 912; 3, 552: sphaera ab aethereā conjunctione, Cic. N. D. 2, 21, 55: sucus a reliquo cibo, id. ib. 2, 55, 137: bilis ab eo cibo, id. ib. al.: secreti ab aliis ad tribunos adducuntur, Liv. 6, 25; 25, 30: secretis alterius ab altero criminibus, id. 40, 8 fin.; 39, 10: se e grege imperatorum, id. 35, 14 fin.: unum e praetextatis compluribus, Suet. Aug. 94 med.: monile ex omni gazā, id. Galb. 18: me gelidum nemus Nympharumque leves chori Secernunt populo, separate, distinguish, Hor. C. 1, 1, 32.—
  2. II. Trop., to separate, disjoin, part, dissociate (syn.: internosco, distinguo).
          1. α. With simple acc.: hosce ego homines excipio et secerno libenter, set apart, Cic. Cat. 4, 7, 15.—
          2. β. With ab, or poet. with abl.: ut venustas et pulchritudo corporis secerni non potest a valetudine; sic, etc., Cic. Off. 1, 27, 95: animum a corpore, id. Tusc. 1, 31, 75: tertium genus (laudationum) a praeceptis nostris, id. de Or. 2, 84, 341; cf.: ipsam pronuntiationem ab oratore, Quint. 1, 11, 17: dicendi facultatem a majore vitae laude, id. 2, 15, 2: sua a publicis consiliis, Liv. 4, 57: haec a probris ac sceleribus ejus, Suet. Ner. 19 et saep.: cur me a ceteris clarissimis viris in hoc officio secernas, Cic. Sull. 1, 3: publica privatis, sacra profanis, Hor. A. P. 397.—
    1. B. To distinguish, discern: blandum amicum a vero, Cic. Lael. 25, 95: non satis acute, quae sunt secernenda, distinguit, id. Top. 7, 31: nec natura potest justo secernere iniquum, Dividit ut bona diversis, fugienda petendis, Hor. S. 1, 3, 113: turpi honestum, id. ib. 1, 6, 63.—
    2. C. To set aside, reject: cum reus frugalissimum quemque secerneret, Cic. Att. 1, 16, 3: minus idoneos senatores, Suet. Vit. 2.—Hence, sēcrē-tus, a, um, P. a., severed, separated; hence, separate, apart (as an adj. not freq. till after the Aug. period; not in Cic.; syn.: sejunctus, seclusus).
    3. A. In gen.: ne ducem suum, neve secretum imperium propriave signa haberent, miscuit manipulos, etc., Liv. 1, 52: electa (uva defertur) in secretam corbulam, Varr. R. R. 1, 54, 2: arva, Verg. A. 6, 478; Varr. L. L. 9, § 57 Müll.—
    4. B. In partic.
      1. 1. Of places or things pertaining to them, out of the way, retired, remote, lonely, solitary, secret (syn.: solus, remotus, arcanus): secreta petit loca, balnea vitat, Hor. A. P. 298: locus (opp. celeber), Quint. 11, 1, 47: montes, Ov. M. 11, 765: silva, id. ib. 7, 75: litora, id. ib. 12, 196: pars domus (the gynaeceum), id. ib. 2, 737; cf. in sup.: secretissimus locus (navis), Petr. 100, 6: vastum ubique silentium, secreti colles, solitary, i. e. abandoned, deserted by the enemy, = deserti, Tac. Agr. 38: iter (with semita), solitary, Hor. Ep. 1, 18, 103; cf. quies, Mart. 7, 32, 4.—Of persons and transactions, private, secret: invadit secretissimos tumultus, Sen. Ep. 91, 5: vacuis porticibus secretus agitat, Tac. A. 11, 21: est aliquis ex secretis studiis fructus, private studies, Quint. 2, 18, 4; so, studia (opp. forum), id. 12, 6, 4: disputationes, id. 12, 2, 7: contentio, Plin. Ep. 7, 9, 4 et saep. —Hence,
        1. b. Subst.: sēcrētum, i, n., retirement, solitude, secrecy; a solitude, solitary place, retreat (syn.: solitudo, secessus); sing.: cum stilus secreto gaudeat atque omnes arbitros reformidet, Quint. 10, 7, 16: secreti longi causā, Ov. H. 21, 21: altum abditumque secretum, Phn. Ep. 2, 17, 22: dulce, id. ib. 3, 1, 6; Quint. 10, 3, 30; 12, 5, 2; Tac. A. 4, 57; 14, 53; id. Agr. 39 fin.; Phaedr. 3, 10, 11; 4, 23, 6; Luc. 3, 314.— Plur.: se a vulgo et scaenā in secreta removere, Hor. S. 2, 1, 71: horrendaeque procul secreta Sibyllae, Verg. A. 6, 10; Ov. M. 1, 594; Tac. H. 3, 63; Quint. 1, 2, 18: dulcis secretorum comes (eloquentia), id. 1, 4, 5: cameli solitudines aut secreta certe petunt, Plin. 10, 63, 83, § 173.—Comp.: haec pars Suevorum in secretiora Germaniae porrigitur, into the more remote parts, Tac. G. 41. —
          1. β. Absol.: in secreto, in a secret place, secretly: tempus in secreto lbi tereret, Liv. 26, 19, 5: reus in secreto agebatur, Curt. 10, 4, 29.—
      2. 2. That is removed from acquaintance (cf. abditus), hidden, concealed, secret: secreta ducis pectora, Mart. 5, 5, 4: secretas advocat artes, Ov. M. 7, 138: ars, Petr. 3: litterae (with familiares), Quint. 1, 1, 29: carmina (the Sibylline odes), Luc. 1, 599: libidines, Tac. A. 1, 4 fin.: quaedam imperii pignora, Flor. 1, 2, 3.—With ab: nec quicquam secretum alter ab altero haberent, Liv. 39, 10, 1.—Comp.: libertus ex secretioribus ministeriis, Tac. Agr. 40: praemia (opp. publica largitio), id. H. 1, 24: aliud (nomen), Quint. 1, 4, 25: vitium stomachi, Mart. 3, 77, 9.—Poet. for the adv. secreto: tu (Anna) secreta pyram tecto interiore Erige, in secret, secretly, Verg. A. 4, 494; cf.: stridere secreta divisos aure susurros, secretly in each one's ear, Hor. S. 2, 8, 78.—Hence,
        1. b. Subst.: sēcrētum, i, n., something secret, secret conversation; a mystery, secret: secretum petenti non nisi adhibito filio dedit, Suet. Tib. 25 fin.; id. Calig. 23: illuc me persecutus secretum petit, a secret interview, Plin. Ep. 1, 5, 11: petito secreto futura aperit, Tac. H. 2, 4.— Piur.: crebra cum amicis secreta habere, Tac. A. 13, 18: animi secreta proferuntur, Plin. 14, 22, 28, § 141: nulla lex jubet amicorum secreta non eloqui, Sen. Ben. 5, 21, 1: omnium secreta rimari, Tac. A. 6, 3: horribile secretum, Petr. 21, 3; Tac. H. 1, 17 fin.; id. Agr. 25; Suet. Aug. 66: uxor omnis secreti capacissima, Plin. Ep. 1, 12, 7; Quint. 12, 9, 5 al.—Concr.: lucos ac nemora consecrant deorumque nominibus appellant secretum illud, quod solā reverentiā vident, that mysterious being, Tac. G. 9 fin.—Plur.: introitus, aperta, secreta velut in annales referebat, Tac. A. 4, 67; cf.: gens non astuta aperit adhuc secreta pectoris licentia joci, id. G. 22: oratio animi secreta detegit, Quint. 11, 1, 30; Tac. A. 1, 6; 4, 7 fin.; 6, 3; id. G. 19; Plin. Pan. 68, 6; Suet. Tib. 52; id. Oth. 3 et saep.—Concr.: (Minerva) hanc legem dederat, sua ne secreta viderent, i. e. the mysteries, Ov. M. 2, 556; 2, 749; cf.: secretiora quaedam, magic arts, Amm. 14, 6, 14: in secretis ejus reperti sunt duo libelli, among his private papers, Suet. Calig. 49.—
      3. 3. Pregn., separate from what is common, i. e. uncommon, rare, recondite (perh. only in the two foll. passages of Quint.): (figurae) secretae et extra vulgarem usum positae, etc., Quint. 9, 3, 5: interpretatio linguae secretioris, quas Graeci γλώσσας vocant, i. e. of the more uncommon words, id. 1, 1, 35 (for which: glossemata id est voces minus usitatas, id. 1, 8, 15).—
      4. 4. In Lucr., of any thing separated from what belongs to it, i. e. wanting, deprived of, without something; with abl. or gen.: nec porro secreta cibo natura animantum Propagare genus possit (corresp. to sine imbribus), Lucr. 1, 194: (corpora) secreta teporis Sunt ac frigoris omnino calidique vaporis (corresp. to spoliata colore), id. 2, 843. —Hence, adv., in three forms: secreto (class.), secrete (post-class.), and secretim (late Lat. and very rare). *
      5. 1. (Acc. to A.) Apart, by itself, separately: de quibus (hortis) suo loco dicam secretius, Col. 11, 2, 25. —
      6. 2. (Acc. to B. 2.) In secret, secretly; without witnesses; in private.
          1. α. sēcrē-tō: mirum, quid solus secum secreto ille agat, Plaut. Am. 3, 2, 73: secreto illum adjutabo, id. Truc. 2, 7, 7: secreto hoc audi, Cic. Fam. 7, 25, 2: nescio quid secreto velle loqui te Aiebas mecum, Hor. S. 1, 9, 67: secreto te huc seduxi, Plaut. Aul. 2, 1, 14: facere, id. Bacch. 5, 2, 30; 5, 2, 35; Cic. Verr. 2, 4, 45, § 100; id. Att. 7, 8, 4; Cael. ap. Cic. Fam. 8, 1, 4: secreto ab aliis, Liv. 3, 36: secreto agere cum aliquo, Caes. B. G. 1, 31, 1; Quint. 5, 13, 16; 9, 2, 79; Plin. Ep. 3, 20, 8; Curt. 7, 2, 13.—
          2. β. sēcrētē, Tert. Or. 1 med.; id. Pall. 4 fin.—
        1. b. Comp.: secretius emittitur inflatio, Sen. Q. N. 5, 4, 1. —
          1. γ. sēcrētim, Amm. 29, 1, 6.
sēcrētē Copy link
ⓘ

sēcrētē: (adverb)

• sēcrētē, adv., v. secerno, P. a. fin., adv. 2. β.
GAF Gaffiot (3)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
sēcrētē Copy link
ⓘ

sēcrētē: (adverb)

• sēcrētē Tert. Pall. 4 ; sēcrētim Amm. 29, 1, 6 (secretus), à part, à l'écart.
ⓘ

sēcrēte: neut voc sg

• sēcrētum, ī, n. de secretus,
1. lieu écarté, retraite, solitude : Quint. 10, 7, 16 ; Plin. Min. Ep. 2, 17, 22 ; 3, 1, 6 || pl., Virg. En. 6, 10 ; Hor. S. 2, 1, 71 ; Quint. 1, 4, 5, etc.; secretiora Germaniæ Tac. G. 41, parties plus secrètes de la Germanie || in secreto Liv. 26, 9, 51, à l'écart, sans témoins, cf. Curt. 10, 1, 29 || audience secrète, particulière : Plin. Min. Ep. 1, 5, 11 ; Tac. H. 2, 4 ; Suet. Tib. 25 ; Cal. 23
2. secret ; pensées, paroles secrètes : Plin. Min. Ep. 1, 12, 7 ; Quint. 12, 9, 5, etc. ; omnium secreta rimari Tac. Ann. 6, 3, chercher à connaître les secrets de tout le monde || mystères [culte] : Ov. M. 2, 556 ; 2, 749 ; Amm. 14, 6, 14 || papiers secrets : Suet. Cal. 49.
ⓘ

sēcrētē: adverbial

sēcrēte: perf part pass masc/neut voc sg

• sēcernō, crēvī, crētum, ĕre, tr.,
1. séparer, mettre à part : se a bonis Cic. Cat. 1, 32, se séparer des bons, cf. Liv. 6, 10 ; 41, 3 ; sucus a reliquo cibo secretus Cic. Nat. 2, 137, le suc séparé du reste de l'aliment ; aliquem e grege imperatorum Liv. 35, 14, 12, séparer qqn de la foule des généraux, cf. Suet. Aug. 94 ; Galba 18 ; aliquem populo Hor. O. 1, 1, 32, séparer qqn du peuple
2. [fig.]
  1. a) mettre à part : Cic. Cat. 4, 15 ; pulchritudo corporis secerni non potest a valetudine Cic. Off. 1, 95, la beauté physique ne peut se séparer de la santé, cf. Cic. Tusc. 1, 75 ;
  2. b) distinguer : blandum amicum a vero Cic. Læl. 95, discerner l'ami flatteur de l'ami véritable ; justum iniquo Hor. S. 1, 3, 113, distinguer le juste de l'injuste ;
  3. c) rejeter, éliminer : Cic. Mil. 21 ; Att. 1, 16, 3. ➳ inf. pass. secernier Lucr. 3, 263.
GES Gesner (3)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
secrete Copy link
ⓘ

sēcrētē: (adverb)

SECRÊTE Adu. Tertull. de Orat. 1. et de Pallio 4.
secretum Copy link
ⓘ

sēcrēte: neut voc sg

SECRÊTVM i. n. Pro Secessu. […]
Page Scan
.
secerno Copy link
ⓘ

sēcrētē: adverbial

sēcrēte: perf part pass masc/neut voc sg

SECERNO crêui, crêtum, ere. [κρίνω, ἐκκρίνω] Diuidere, separare, vt ea, quae cribri ope separantur. […]
Page Scan
.
FOR Forcellini (2)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
SECRETE Copy link
• SECRETE
  • To hide, abdere aliquid in locum or in loco; occultare aliquid loco or in loco (very seldom in locum; Vid: Herzog, Caes., B.G., 7, 85, extr.). To see anything under anything, abdere aliquid sub aliqua re or intra aliquid (e.g., a knife, a sword under one’s robe, cultrum sub veste, ferrum intra vestem). To secrete one’s self, delitescere, se abdere in occultum (to secrete one’s self in a lurking-place). To secrete one’s self in any place, delitescere in aliquo loco or in loco; se abdere in locum; se occultare loco or in loco. To secrete one’s self from anybody, se occultare alicui or a conspectu alicujus: to keep one’s self secreted, abditum latere; in occultum se continere; abditum et inclusum in occulto latere: to be secrete, latere.
  • To separate, secernere, separare.