Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (13 entries · 10 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

sătiāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

sătiātē: adverbial

• sătĭo, āvi, ātum, 1, v. a. [satis], to fill, satisfy; to sate, satiate with food (class.; esp. freq. in the trop. sense; syn. saturo).
  1. I. Lit.: satiat semimodius cibi in diebus singulis vicenos et centenos turtures, Col. 8, 9, 3: se (orca), Plin. 9, 6, 5, § 14: desideria naturae, to satisfy, appease, Cic. Fin. 2, 8, 25: sitim, Mart. 6, 35, 5: famem, Ov. M. 11, 371.—In part. perf.: satiati agm ludunt, Lucr. 2, 320: canes sanguine erili, Ov. M. 3, 140: vultur humano cadavere, Plin. 30, 10, 27, § 92.—
    1. B. Transf., in gen., to fill sufficiently; to saturate, impregnate, furnish abundantly with any thing (not anteAug.): solum stercore, Col. 2, 10, 23; Plin. 19, 8, 42, § 148: parietem palea, Petr. poët. 135, 8, 8: Tyrium colorem pelagio, to saturate, Plin. 9, 38, 62, § 135: fretum aquis, Ov. M. 8, 836; so, Nilum, Plin. 5, 9, 10, § 51: odoribus ignes, Ov. M. 4, 758: robora Dalmatico lucent satiata metallo, Stat. S. 1, 2, 153: lumine Phoebi, Mart. 8, 36, 9.—
  2. II. Trop., to still, satisfy, content; to glut, satiate a desire (in a good or bad sense): in ejus corpore lacerando ac vexando cum animum satiare non posset, oculos paverit, Cic. Phil. 11, 3, 8: explere bonis rebus satiareque, Lucr. 3, 1004: neque enim expletur umquam nec satiatur cupiditatis sitis, Cic. Par. 1, 1, 6; id. Part. 27, 96: libidines, id. Rep. 6, 1, 1; cf. in the foll: populum libertate, id. ib. 2, 28, 51: funeribus, id. ib. 2, 41, 68: aviditatem legendi, id. Fin. 3, 2, 7; cf. id. Rep. 2, 1, 1: satiari delectatione non possum, id. Sen. 15, 52: nec satiare queunt spectando corpora coram, Lucr. 4, 1098; Quint. 2, 4, 5: cum satiaverit iram, Ov. Tr. 3, 8, 19: cor, id. M. 9, 178: oculos amore, Prop. 2, 16, 23: lumina longo visu, Stat. S. 4, 6, 34.—In part. perf.: satiatis et expletis jucundius est carere quam frui, Cic. Sen. 14, 47: ait se nequaquam esse satiatum, Cic. Verr. 2, 4, 28, § 65: satiatus somno, Liv. 2, 65: satiatus poenā, id. 29, 9 fin.: suppliciis satiati nocentium, id. 8, 20: libido mentis satiata, Cat. 64, 147: ira satiata caedibus, Luc. 7, 803: patrum cognitionibus, Tac. A. 1, 75: heu nimis longo satiate ludo, Hor. C. 1, 2, 37.—Poet. with gen. (on account of satis, or also in analogy with expletus): cum satiata ferinae Dextera caedis erat, Ov. M. 7, 808: satiata sanguinis hasta, Sil. 4, 437: satiatus et aevi Et decoris, id. 16, 605.—
    1. B. In partic., subject., to overfill, cloy; to satiate, disgust; pass., to be cloyed, wearied, disgusted with a thing (rare but class.; cf. satias, II., and satietas, II. B.): secretae (figurae) ut novitate excitant, ita copia satiant, Quint. 9, 3, 5: primum numerus agnoscitur, deinde satiat, Cic. Or. 64, 215: horum vicissitudines efficient, ut neque ii satientur, qui audient, fastidio similitudinis, nec, etc., id. de Or. 3, 50, 193 (cf. id. ib. 2, 41, 177: similitudinis satietate defatigetur, v. satietas, II. B.): agricola assiduo satiatus aratro, Tib. 2, 1, 51: senem et prosperis adversisque satiatum, Tac. H. 3, 66: (Domitianus) secreto suo satiatus, id. Agr. 39 fin.— Hence, advv.: *
        1. a. sătĭanter, sufficiently, to satiety (syn.: ad satietatem, affatim): equi satianter pasti, App. M. 7, p. 195, 6.—
        2. b. sătĭātē, sufficiently, to satiety (postAug.): tilia ignis et aëris habendo satiate atque umoris temperate, Vitr. 2, 9 med. (cf. satietas, I.): eadem dicere, Arn. 6.— Sup.: cetera Hermippus satiatissime exhibebit, Tert. Anim. 46: sentire, Aug. de Mus. 4, 14.
GAF Gaffiot (3)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
sătĭātē Copy link
• sătĭātē (satio), jusqu'à satiété : Vitr. Arch. 2, 9 ; Arn. 6, 1 || satiatissime Tert. Anim. 46.
ⓘ

sătiāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

sătiātē: adverbial

• 1 sătĭō, āvī, ātum, āre (satis), tr.,
1. rassasier, satisfaire, assouvir, apaiser : Cic. Fin. 2, 25 ; Ov. M. 11, 371 ; satiati agni Lucr. 2, 320, les agneaux rassasiés || pourvoir abondamment, saturer : ignes satiantur odoribus Ov. M. 4, 758, les feux sont saturés de parfums [d'encens]
2. [fig.]
  1. a) animum Cic. Phil. 11, 8, rassasier son âme ; aviditatem legendi Cic. Fin. 3, 7, assouvir une passion de lecture ; populum libertate Cic. Rep. 2, 68, rassasier le peuple de liberté ;
  2. b) fatiguer, lasser, dégoûter : Cic. Or. 215 ; de Or. 3, 193 ; satiatus aratro Tib. 2, 1, 51, fatigué de la charrue ; [poét. avec gén.] : cædis Ov. M. 7, 808, fatigué de tuer, cf. Sil. 16, 604.
sătĭō Copy link
ⓘ

sătiāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

sătiātē: adverbial

• 2 sătĭō, ōnis, f. (sero 3), action de semer, de planter ; semailles, plantation : Cic. Verr. 2, 3, 112 ; Varro R. 1, 39, 1 ; sationem (-nes) facere Cato Agr. 27 ; 60, faire les semailles ; optima vinetis satio Virg. G. 2, 319, la meilleure saison pour planter la vigne || pl., champs ensemencés : Cic. Verr. 2, 3, 38.
GES Gesner (4)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
satiate Copy link
SATIATE Adu. Vitruu. 2, 9. Superl. Caetera Hermippus Berytensis quinione voluminum satiatissime exhibebit Tertull. de Anima c. 46.
satio Copy link
ⓘ

sătiāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

sătiātē: adverbial

SATIO [1] âre. [κορέννυμι, χορτάζω] A Sat deduci videtur; significatque, vt Saturare, explere, et dare quod satis sit. […]
Page Scan
.
satio Copy link
ⓘ

sătiāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

sătiātē: adverbial

SATIO [2] ônis, vid. SERO, seui.
satio Copy link
ⓘ

sătiāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

sătiātē: adverbial

SATIO [3] ônis. f. [σπορὰ] Idem quod Satus. […]
Page Scan
.
FOR Forcellini (2)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
SATIATE Copy link
• SATIATE
satiare (to cause anybody to have enough of anything, PROP. and figuratively); with anything, aliqua re: saturare (to fill so that the person is incapable of taking any more, PROP. and figuratively); with anything, aliqua re: exsatiare (to satisfy fully; vino ciboque, Liv.): exsaturare (Cic., stronger than saturare). To satiate one’s self, se usque ad nauseam ingurgitare; vino ciboque exsatiari: I am satiated with anything, satietas alicujus rei me tenet; me taedet or pertaesum est alicujus rei (am wearied of it even to loathing): explere (to fill, quench; PROP. and figuratively): satietatem or fastidium afferre; satietatem creare; fastidium movere alicui; taedium afferre; taedio officere aliquem; nauseam facere (figuratively).