Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (13 entries · 12 senses)
L&S Lewis & Short (3)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

rĕpulsa: fem nom/voc sg

rĕpulsā: fem abl sg

• rĕpulsa, ae, f. [repello; prop. Part., sc. petitio]; publicists' t. t.,
  1. I. a refusal, denial, repulse in soliciting for an office: Catonem veteres inimicitiae Caesaris incitant et dolor repulsae, Caes. B. C. 1, 4: omnes magistratus sine repulsā assequi, Cic. Pis. 1, 2; cf.: qui sine repulsā consules facti sunt, id. Agr. 2, 2, 3; so, sine repulsā, id. Planc. 21, 51; and, on the other hand: Laelii unum consulatum fuisse cum repulsā, id. Tusc. 5, 19, 54: repulsam ferre, to be rejected, to lose one's election, id. de Or. 2, 69, 280; so (the class. technical phrase) id. Phil. 11, 8, 19; id. Att. 5, 19, 3 al.; cf.: a populo repulsam ferre, id. Tusc. 5, 19, 54: repulsam referre, id. Off. 1, 39, 138; cf.: Mamerco praetermissio aedilitatis consulatus repulsam attulit, id. ib. 2, 17, 58: repulsam consulatūs pati, Pac. Pan. Theod. 12: nunciatā fratris repulsā in consulatus petitione, Plin. 7, 36, 36, § 122: turpis repulsa, Hor. Ep. 1, 1, 43: virtus, repulsae nescia sordidae, id. C. 3, 2, 17: repulsam solari, Tac. A. 2, 36: repulsā notatus, Val. Max. 7, 5, 1.—In plur.: quid ego aedilicias repulsas colligo? Cic. Planc. 21, 52 (cf. shortly before: C. Marius duabus aedilitatibus repulsus): videntur offensionum et repulsarum quasi quandam ignominiam timere et infamiam, id. Off. 1, 21, 71: nobis reliquere pericula, repulsas, judicia, egestatem, Sall. C. 20, 8.—
  2. II. Transf., in gen., a rejection, denial, refusal, repulse (mostly poet. and in post-Aug. prose): Echedemus fatigatos tot repulsis Aetolos ad spem revocavit, Liv. 37, 7, 4: posce aliquid; nullam patiere repulsam, Ov. M. 2, 97: elige; nullam patiere repulsam, id. ib. 3, 289; cf.: sint tua vota secura repulsae, id. ib. 12, 199: amor crescit dolore repulsae, id. ib. 3, 395; cf. Veneris, id. ib. 14, 42: longae nulla repulsa morae, no repulse caused by long delays, Prop. 3, 14 (4, 13), 26: in hanc (tristitiam) omnis ira post repulsam revolvitur, Sen. Ira, 2, 6, 2: indignatio repulsae, App. M. 10, p. 255, 35.
ⓘ

rĕpulsa: perf part pass fem nom/voc sg · perf part pass neut nom/voc/acc pl

rĕpulsā: perf part pass fem abl sg

• rĕ-pello, reppuli (less correctly repuli), rĕpulsum, 3, v. a., to drive, crowd, or thrust back; to reject, repulse, repel, etc., = reicere (freq. and class.; syn.: reicio, repono, removeo).
  1. I. Lit.: eum ego meis Dictis malis his foribus atque hac reppuli, rejeci hominem, Plaut. Bacch. 4, 3, 19: aliquem foribus, Hor. S. 2, 7, 90: foribus tam saepe repulsus, Ov. Am. 3, 11, 9: homines inermos armis, Cic. Caecin. 12, 33: adversarius, qui sit et feriendus et repellendus, id. de Or. 2, 17, 72: aliquem ab hoc templo, id. Phil. 14, 3, 8: homines a templi aditu, id. Dom. 21, 54: Sabinos a moenibus urbis, id. Rep. 2, 20, 36: hostes a ponte, Caes. B. C. 1, 16; ab castris, id. ib. 1, 75: a citeriore ripā, Front. Strat. 1, 4, 10: aliquem inde, Cic. de Or. 3, 17, 63: hostes in silvas, Caes. B. G. 3, 28 fin.: in oppidum, id. ib. 3, 22 fin.; id. B. C. 2, 14 fin.— Absol.: nostri acriter in eos impetu facto, repulerunt, Caes. B. G. 5, 17. —Of impersonal objects (mostly poet.): reppulit mihi manum, Plaut. Cas. 5, 2, 14; cf. Plin. 7, 16, 15, § 72: telum aere repulsum, repelled, Verg. A. 2, 545: mensas, to push back, Ov. M. 6, 661; cf. aras, id. ib. 9, 164: repagula, to shove back, id. ib. 2, 157: tellurem mediā undā, crowds back, id. ib. 15, 292: navem a terrā, Auct. B. Alex. 20: serpentes, Amm. 14, 2, 5. — Poet., of the apparent pushing back or away of the starting-point, in flying up or sailing away: Oceani spretos pede reppulit amnes, Verg. G. 4, 233; cf.: cum subito juvenis, pedibus tellure repulsā, Arduus in nubes abiit, spurning the ground, Ov. M. 4, 710: impressā tellurem reppulit hastā, id. ib. 2, 786; 6, 512: aera repulsa, i. e. cymbals struck together, Tib. 1, 3, 24; 1, 8, 22; cf.: aera Aere repulsa, Ov. M. 3, 533.—
  2. II. Trop., to drive away, reject, remove; to keep off, hold back, ward off, repulse, etc.: repelli oratorem a gubernaculis civitatum, Cic. de Or. 1, 11, 46: aliquem a consulatu, id. Cat. 1, 10, 27: ab hoc conatu, id. Or. 11, 36: a cognitione legum, id. Balb. 14, 32: ab impediendo ac laedendo, Q. Cic. Petit. Cons. 14, 55: ab hac spe repulsi Nervii, Caes. B. G. 5, 42: repulsum ab amicitiā, Sall. J. 102, 13: fracti bello fatisque repulsi, Verg. A. 2, 13: repulsus ille veritatis viribus, Phaedr. 1, 1, 9: hinc quoque repulsus, Nep. Lys. 3: per colloquia repulsus a Lepido, Vell. 2, 63, 1. — Of suitors for office, Cic. Planc. 21, 51: haud repulsus abibis, Sall. J. 110, 8; Liv. 39, 32. — Of lovers: saepe roges aliquid, saepe repulsus eas, Prop. 2, 4, 2 (12): proci repulsi, Ov. M. 13, 735: aliquam ad meretricium quaestum, to drive, Plaut. Cist. 1, 1, 43.— Of abstract objects: dolorem a se repellere, Cic. Fin. 1, 9, 30: furores Clodii a cervicibus vestris, id. Mil. 28, 77: illius alterum consulatum a re publicā, id. Att. 7, 18, 2: quod tamen a verā longe ratione repulsum'st, removed, Lucr. 1, 880; cf. id. 2, 645; 5, 406: tegimenta ad defendendos ictus ac repellendos, Caes. B. C. 2, 9; 6, 767: cute ictus, Ov. M. 3, 64: pericula, Cic. Mur. 14, 30; Caes. B. C. 1, 79, 2: vim (opp. inferre), Cic. Mil. 19, 51: crimen (with transferre), Quint. 4, 2, 26: temptamina, Ov. M. 7, 735: facinus, id. ib. 15, 777: fraudem, id. A. A. 3, 491: verba, id. P. 4, 1, 19: ver hiemem repellit, id. M. 10, 165: conubia nostra, to reject, disdain, Verg. A. 4, 214 amorem, Ov. Am. 1, 8, 76: preces, id. M. 14, 377: diadema, to refuse, reject, Vell. 2, 56, 4; Suet. Caes. 79; cf. dictaturam, Vell. 2, 89, 5: ut contumelia repellatur, be discarded, Cic. Off. 1, 37, 137.— Hence, rĕpulsus, a, um, P. a., removed, remote; once in Cato: ecquis incultior, religiosior, desertior, publicis negotiis repulsior, Cato ap. Fest. p. 286, and ap. Paul. ex Fest. p. 287 Müll.
ⓘ

rĕpulsā: pres imperat act 2nd sg

• rĕ-pulso, āre, 1, v. freq. [id.], to drive back or beat back again, to repel again and again.
  1. I. Lit.: civitas eloquiis caelestibus magis quam corporis voluptatibus hostiles impetus repulsare consueta, Ambros. in Psa. 118, Serm. 22, § 37 fin.—
  2. II. Transf.: colles verba repulsantes, re-echoing, Lucr. 4, 579.—
  3. III. Trop.: vera repulsans pectus dicta, Lucr. 4, 914.
GAF Gaffiot (3)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
ⓘ

rĕpulsa: fem nom/voc sg

rĕpulsā: fem abl sg

• rĕpulsa, æ, f. (repello),
1. échec [d'une candidature] : Cæs. C. 1, 4, 2 ; Cic. Pis. 2 ; Tusc. 5, 54 || repulsam ferre Cic. de Or. 2, 280, ou a populo repulsam ferre Cic. Tusc. 5, 54, subir un échec, se voir repoussé par le peuple
2. refus, fin de non-recevoir, échec : Liv. 37, 7, 4 ; Ov. M. 2, 97 ; 3, 289 ; Sen. Ira 2, 6, 2.
rĕpellō Copy link
ⓘ

rĕpulsa: perf part pass fem nom/voc sg · perf part pass neut nom/voc/acc pl

rĕpulsā: perf part pass fem abl sg

• rĕpellō, reppŭlī et repŭlī, pulsum, ĕre, tr., repousser, écarter, refouler : Pl. Bacch. 632 ; hostes a castris Cæs. C. 1, 75, 2, chasser les ennemis loin du camp (in silvas G. 3, 28, 4, refouler dans les forêts) ; ab hac spe repulsi Cæs. G. 5, 42, 1, déçus de cette espérance ; aliquem a consulatu Cic. Cat. 1, 27, écarter qqn du consulat ; hac religione non sum ab hoc conatu repulsus Cic. Or. 36, ces scrupules ne m'ont pas détourné de cet effort ; dolorem a se Cic. Fin. 1, 30, chasser loin de soi la douleur || aliquem foribus Hor. S. 2, 7, 90, éloigner qqn de la porte || repousser un point d'appui pour s'élever dans les airs : Virg. G. 4, 233 ; Ov. M. 2, 786 ; 4, 710 || renvoyer, faire rebondir : Virg. En. 2, 545 ; æra repulsa manu Tib. 1, 3, 24, instrument d'airain que la main entrechoque, cf. Ov. M. 3, 533. ➳ reppuli Cic. Mil. 70, meilleure forme.
GES Gesner (4)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
repulsa Copy link
ⓘ

rĕpulsa: fem nom/voc sg

rĕpulsā: fem abl sg

REPVLSA [1] ae. f. Reiectio ab honore vel magistratu. Exempla dat Valer. Max. 7, 5. […]
Page Scan
.
repulsa Copy link
ⓘ

rĕpulsa: fem nom/voc sg

rĕpulsā: fem abl sg

REPVLSA [2] etc. vid. sub REPELLO.
repello Copy link
ⓘ

rĕpulsa: perf part pass fem nom/voc sg · perf part pass neut nom/voc/acc pl

rĕpulsā: perf part pass fem abl sg

REPELLO puli, pulsum, ere. [ἀπωθέω, ἀνακόπτω] Retro pellere quod ingruit, reiicere. […]
Page Scan
.
repulso Copy link
ⓘ

rĕpulsā: pres imperat act 2nd sg

REPVLSO âre. Frequent. [ἀπωθίζω] Vnde
FOR Forcellini (3)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to