Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
• rĕpulsa, ae, f. [repello; prop. Part., sc. petitio]; publicists' t. t.,
  1. I. a refusal, denial, repulse in soliciting for an office: Catonem veteres inimicitiae Caesaris incitant et dolor repulsae, Caes. B. C. 1, 4: omnes magistratus sine repulsā assequi, Cic. Pis. 1, 2; cf.: qui sine repulsā consules facti sunt, id. Agr. 2, 2, 3; so, sine repulsā, id. Planc. 21, 51; and, on the other hand: Laelii unum consulatum fuisse cum repulsā, id. Tusc. 5, 19, 54: repulsam ferre, to be rejected, to lose one's election, id. de Or. 2, 69, 280; so (the class. technical phrase) id. Phil. 11, 8, 19; id. Att. 5, 19, 3 al.; cf.: a populo repulsam ferre, id. Tusc. 5, 19, 54: repulsam referre, id. Off. 1, 39, 138; cf.: Mamerco praetermissio aedilitatis consulatus repulsam attulit, id. ib. 2, 17, 58: repulsam consulatūs pati, Pac. Pan. Theod. 12: nunciatā fratris repulsā in consulatus petitione, Plin. 7, 36, 36, § 122: turpis repulsa, Hor. Ep. 1, 1, 43: virtus, repulsae nescia sordidae, id. C. 3, 2, 17: repulsam solari, Tac. A. 2, 36: repulsā notatus, Val. Max. 7, 5, 1.—In plur.: quid ego aedilicias repulsas colligo? Cic. Planc. 21, 52 (cf. shortly before: C. Marius duabus aedilitatibus repulsus): videntur offensionum et repulsarum quasi quandam ignominiam timere et infamiam, id. Off. 1, 21, 71: nobis reliquere pericula, repulsas, judicia, egestatem, Sall. C. 20, 8.—
  2. II. Transf., in gen., a rejection, denial, refusal, repulse (mostly poet. and in post-Aug. prose): Echedemus fatigatos tot repulsis Aetolos ad spem revocavit, Liv. 37, 7, 4: posce aliquid; nullam patiere repulsam, Ov. M. 2, 97: elige; nullam patiere repulsam, id. ib. 3, 289; cf.: sint tua vota secura repulsae, id. ib. 12, 199: amor crescit dolore repulsae, id. ib. 3, 395; cf. Veneris, id. ib. 14, 42: longae nulla repulsa morae, no repulse caused by long delays, Prop. 3, 14 (4, 13), 26: in hanc (tristitiam) omnis ira post repulsam revolvitur, Sen. Ira, 2, 6, 2: indignatio repulsae, App. M. 10, p. 255, 35.