Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (9 entries · 17 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

rĕmōtē: adverbial

rĕmōte: perf part pass masc/neut voc sg

• rĕ-mŏvĕo, mōvi, mōtum, 2 (sync. pluperf. remorant, Hor. S. 2, 1, 71; Sil. 11, 175; inf. remosse, Lucr. 3, 69; perf. remorunt, Ov. Ib. 240), v. a., to move back, draw back; to take away, set aside, withdraw, remove (freq. and class.; syn.: amolior, repono, segrego).
  1. I. Lit.: tolle hanc patinam, remove pernam, Plaut. Mil. 3, 1, 163 sq.: pecora, Caes. B. C. 1, 48: equos, Sall. C. 59, 1: equos ex conspectu, Caes. B. G. 1, 25: dapes, Ov. M. 8, 571: mensam, id. ib. 13, 676: frena, Hor.S.2, 7, 74: tegimen, to lay aside, Ov. M. 1, 674: Aurora removerat ignes, had driven away, id. ib. 4, 81: monstra, id. ib. 5, 216: remoto atque ablegato viro, Cic. Verr. 2, 5, 31, § 82: remotis arbitris, id. Off. 3, 31, 112: custode remoto, Hor. A. P. 161: remoto Hannibale, Just. 31, 5, 1: quae jam infantem removerit, i. e. has weaned, Plin. 28, 7, 21, § 72: naves longas ab onerariis navibus, Caes. B. G. 4, 25: cupas furcis ab opere, id. B. C. 2, 11: castra sex milia ab oppido, Liv. 9, 24: quae natura occultavit ab oculis, Cic. Off. 1, 35, 127: bracchia a latere modice, Quint. 11, 3, 159: comas a fronte ad aures, Ov. M. 5, 488: se a corpore, Lucr. 3, 895: se a vulgo, Hor. S. 2, 1, 71: parvos natos a se, id. C. 3, 5, 43: se a conspectu, Auct. B. Afr. 62: plura de medio (with auferre), Cic. Rosc. Am. 8, 23: togam inde, Quint. 11, 3, 124: oculos, Cic. Balb. 5, 11: arcanis oculos profanos, Ov. M. 7, 256: tactu viriles virgineo manus, id. ib. 13, 467: toto sumus orbe remoti, id. P. 2, 2, 123: mensae remotae, Verg. A. 1, 216; Ov. M. 13, 676: cum paulum ab legionibus nostros removissent, Caes. B. G. 5, 16: aliquem ab exercitu, Auct. B. Afr. 54: praesidia ex iis locis, quae, etc., Cic. Fam. 16, 12, 3: se in montes ex urbe, Hor. S. 2, 6, 16: ex oculis manus, Ov. M. 9, 390: ut propinquis suis ultra ducentesimum lapidem removeretur, Tac. A. 2, 50.—
  2. II. Trop.: removete moram, Plaut. Stich. 2, 1, 37; Quint. 8, prooem. § 3;: sumptum removit, Cic. Rep. 2, 14, 27: hominum conscientiā remotā, id. Fin. 2, 9, 28: remotā subtilitate disputandi, id. ib. 2, 38, 98: omnia removistis, avaritiam, imperitiam, superbiam, Sall. J. 85, 45; cf.: remoto metu, id. ib. 87, 4; Tac. Agr. 15: remoto joco, jesting aside, Cic. Fam. 7, 11, 3: remoto personarum complexu, Quint. 3, 6, 57; 12, 11, 30: formam anilem, Ov. M. 6, 43: soporem, id. ib. 6, 493: obstantia fata, id. ib. 13, 373: remove istaec, no more of that (i. e. do not speak of it), Cic. ap. Suet. Caes. 49 fin.: aliquem ab studio, Ter. Hec. prol. alt. 14: aliquem ab republicā, Caes. B. C. 3, 21; Liv. 5, 11: aliquem ab hoc sermone, Cic. Lael. 9, 32: aliquem a legibus (sc. ferendis), id. Q. Fr. 2, 6, 5: aliquem a vitā (natura), Lucr. 5, 350: se a negotiis publicis, Cic. Off. 1, 20, 69: se ab omni ejusmodi negotio, id. Clu. 15, 43: se ab amicitiā alicujus, id. Lael. 21, 77; cf.: se ab aliquo, id. Att. 4, 8, b, 3: se a suspitione, id. Agr. 2, 8, 22; cf.: illam suspitionem ab sese removere, Cic. Verr. 2, 3, 59, § 136: invidiam a se, Ov. M. 12, 626: vim procul hinc, id. Am. 1, 14, 29: (levissima) secerni arbitror oportere atque ex oratione removeri, Cic. de Or. 2, 76, 309: quartum (statum) ex generalibus, Quint. 3, 6, 67: omnes tribu remoti, Liv. 45, 15 Drak. N. cr.: ordine, Tac. A. 13, 11: quaesturā, Suet. Tib. 35: pudorem thalamis, Ov. M. 8, 157; cf.: se artibus suis, Cic. Or. 2, 5: se ministerio sceleris, Ov. M. 3, 645: aliquem tutelā, Dig. 26, 10, 4.— Absol., Dig. 26, 10, 3. —
    1. B. To deduct, subtract: si de quincunce remota est Uncia, Hor. A. P. 327.—Hence, rĕmōtus, a, um, P. a., removed, i. e. afar off, distant, remote.
    2. A. Lit.: silvestribus ac remotis locis, distant, retired, Caes. B. G. 7, 1; cf.: remoto loco, Cic. Fam. 7, 20, 2: terrae, Lucr. 2, 534: Gades, Hor. C. 2, 2, 10: Britanni, id. ib. 4, 14, 47: fontes, id. S. 2, 4, 94: gramen, id. C. 2, 3, 6: rupes, id. ib. 2, 19, 1: domūs pars, i. e. penetralia, Ov. M. 6, 638. —Neutr. as subst.: in remoto, far away, Sen. Q. N. 3, 26, 1: remotius antrum, Ov. F. 6, 121: sedes, remotas a Germanis, Caes. B. G. 1, 31: ab arbitris remoto loco, Cic. Verr. 2, 5, 31, § 80: civitas a conspectu remota, id. ib. 2, 3, 37, § 85: in quibus (studiis) remoti ab oculis populi omne otiosum tempus contrivimus, id. Lael. 27, 104: ab aulā, Ov. M. 11, 764.— With abl.: civitatis oculis remotus, Suet. Tib. 42: quamvis longā regione remotus Absim, by however great a distance I am removed from you, Ov. Tr. 3, 4, 73; cf.: licet caeli regione remotus, id. M. 15, 62.—
    3. B. Trop., removed, disconnected, separate, clear, free from, strange to any thing: quae jam diu gesta et a memoriā remota, Cic. Inv. 1, 26, 39: genus (narrationum) remotum a civilibus causis, id. ib. 1, 19, 27: natura deūm longe remota Sensibus ab nostris, Lucr. 5, 148: scientia remota ab justitiā, Cic. Off. 1, 19, 63: (defensio) remota ab utilitate rei publicae, Cic. Verr. 2, 3, 84, § 193: a verā ratione longe remotum, Lucr. 6, 853: (fabula) non a veritate modo, sed etiam a formā veritatis remota, Quint. 2, 4, 2: naturae jura a vulgari intellegentiā remotiora, Cic. Inv. 2, 22, 67: sermo a forensi strepitu remotissimus, id. Or. 9, 32; Quint. 11, 1, 89 Spald. N. cr.: (Vestorium) hominem remotum a dialecticis, in arithmeticis satis versatum, Cic. Att. 14, 12, 3: homines maxime ab injuriis nostrorum magistratuum remoti, Cic. Verr. 2, 2, 66, § 160: a Tib. Gracchi aequitate ac pudore longissime remotus, id. Agr. 2, 12, 31: hic a culpā est remotus, id. Mur. 35, 73: ab inani laude et sermonibus vulgi, id. Fam. 15, 4, 13: a vulgo longe lateque, Hor. S. 1, 6, 18: vitio ab omni, id. A. P. 384: ab omni minimi errati suspicione remotissimus, Cic. Verr. 2, 4, 19, § 40: (vilica) a vino, ab escis, a superstitionibus remotissima sit, Col. 12, 1, 3 et saep.—
      1. 2. In the philos. lang. of the Stoics, remota, a transl. of the Gr. προηγμένα, things not to be preferred; things to be rejected or postponed (opp. promota), Cic. Fin. 3, 16, 52.—Hence, adv.: rĕmōtē, at a distance, afar off, remotely (very rare).—Comp.: stellae eundem orbem tenentes aliae propius a terris, aliae remotius ab eisdem principiis eadem spatia conficiunt, Cic. N. D. 1, 31, 87.— Sup.: remotissime, Aug. Trin. 12, 5.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
rĕmōtē Copy link
• rĕmōtē, inus. ; remotius Cic. Nat. 1, 87, plus au loin ; remotissime Aug. Trin. 12, 5.
rĕmŏvĕō Copy link
ⓘ

rĕmōtē: adverbial

rĕmōte: perf part pass masc/neut voc sg

• rĕmŏvĕō, mōvī, mōtum, ēre, tr., écarter, éloigner : aliquid ex conspectu, ex oratione Cæs. G. 1, 25, 1 ; Cic. de Or. 2, 309, écarter qqch. de la vue, d'un discours ; aliquid de medio Cic. Amer. 23, faire disparaître qqch. ; aliquid ab oculis Cic. Off. 1, 127, éloigner qqch. des regards, cf. Cic. Verr. 2, 5, 99 ; Læl. 32 ; Cæs. G. 4, 25, 1 ; 5, 16, 2 ; aliquem quæstura Suet. Tib. 35, priver qqn de la questure, ôter à qqn la questure || se artibus suis removerunt Cic. Or. 5 [sans ab mss], se détourner de son art ; se ab omni negotio Cic. Clu. 43, s'éloigner de toute affaire ; se ab amicitia alicujus Cic. Læl. 77, rompre avec qqn || minis removeri Cic. Verr. 2, 4, 66, être détourné [de son intention] par les menaces || remoto joco Cic. Fam. 7, 11, 3, plaisanterie à part. ➳ sync. remorant Hor. S. 2, 1, 71 ; remorunt Ov. Ib. 240 ; remosse Lucr. 3, 69.
GES Gesner (2)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
remote Copy link
REMÔTE Adu. Compar. Cic. de Nat. Deor. 87 c. 31 de Stellis, Aliae propius a terris, aliae remotlus eadem spatia conficiunt. Superl. Remotissime Augustin. de Trin. 12, 5.
removeo Copy link
ⓘ

rĕmōtē: adverbial

rĕmōte: perf part pass masc/neut voc sg

REMOVEO môui, môtum, êre. [ἀποκινέω, διακρούω] Amouere, abducere, auferre. […]
Page Scan
.
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• remote:
    1. I. Lit.:
      1. 1. rĕmōtus: a dwelling-place r. from the Germans, sedes r. a Germanis, Caes. B. G. 1, 31, ad fin.: the r. Britons, r. Britanni, Hor. Od. 4, 14, 47: r. and lonely regions, r. et avia, Tac. Agr. 19.
      2. 2. āmōtus: a spot r. from the public gaze, a. a conspectu locus, Liv. 25, 16, ad med.
      3. 3. sēmōtus (sequestered): a spot r. from the soldiers, s. a militibus locus, Caes. B. C. 1, 84: Hor.
      4. 4. longinquus: r. nations, l. nationes, Caes. B. G. 7, 77, ad fin.: v. distant.
      5. 5. disjunctus (severed): Aetolia, far r. from barbarous races, Aetolia procul a barbaris d. gentibus, Cic. Pis. 37, 91.
      6. 6. ultĭmus (farthest, very r.): the remotest antiquity, u. antiquitas, Cic. Fin. 1, 20, 65: the very r. Britons, u. Britanni, Catul. 11, 11. Phr.: a wall more r. from the sea, retractior a mari murus, Liv. 34, 9: in the secret and r. recesses of the temple, in occultis et reconditis templi, Caes. B. C. 3, 105: to try the r. shores, terras tentare repostas, Virg. Aen. 3, 364: the remoter parts of Germany, secretiora Germaniae, Tac. G. 41.
    2. II. Fig.:
      1. 1. rĕmōtus: the laws of nature, which are more r. from the common understanding, jura naturae a vulgari intelligentia remotiora, Cic. Inv. 2, 22, 67: r. from all vice, r. ab omni vitio, Hor. A. P. 384.
      2. 2. disjunctus (distinct from): nothing is more r. from that conception, nihil ab ea cogitatione disjunctius, Cic. Acad. 2, 20, 66.
      3. 3. ăliēnus: v. foreign. Phr.: an emotion of the mind r. from any feeling of fear, animi affectio procul ab omni metu, Cic. Tusc. 5, 14, 41: very r. from the true reason, a vera longe ratione repulsum, Lucr. 1, 880.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
REMOTE Copy link
• REMOTE
amotus (removed): disjunctus (separated, not in connection with, PROP. or figuratively): remotus (that lies far off, or at a distance, PROP. or figuratively): longinquus (at a great distance): ultimus (that lies or dwells at the extreme end; Vid: Held., Caes., B.G., 3, 27): to be remote, distare; abesse a (ab), etc. (with this difference, that distare, to stand or be apart, or asunder, gives the idea simply of the interval which separates two objects; but abesse, to be away, signifies either that the remoteobject went away from another, or that the distance between the two is measured. Both are used of persons or of things, and with an accusative of the distance): alienum esse, abhorrere a (ab), etc. (figuratively, to be strange to, not to have): dissentire; dissidere; discrepare ab aliquo (not to agree with). To be far remote from a person or thing, longe distare a loco; longo intervallo or procul disjunctum esse a (ab), etc.: not far, parvo spatio disjunctum esse a (ab) etc.; rather far, satis magno intervallo remotum esse a loco: a remote place, longinquus et reconditus locus; latebra (a hiding-place): a remote part of a house, abdita pars aedium.