rē̆-clūdo Copy link Outline I. To unclose what had been closed, ...B. Trop.II. To shut off or upB. Trop. ⓘrē̆clūsē: adverbialrē̆clūse: perf part pass masc/neut voc sg • rē̆-clūdo (-claudo, Coripp. 3 Joann. 118), si, sum, 3, v. a. I. (Acc. to re, II. 1.) To unclose what had been closed, to open, throw or lay open; to disclose, reveal (poet. and in post-Aug. prose; syn.: resero, aperio, pando): pergam pultare ostium. Heus reclude: heus, Tranio, etiam aperis? Plaut. Most. 4, 2, 28: natus nemo in aedibus servat, neque qui recludat neque respondeat, id. ib. 2, 2, 22; id. Poen. 3, 4, 19; id. Rud. 2, 3, 82; cf. fores, Lucr. 3, 360: aeratas hosti rēcludere portas, Ov. M. 8, 41; cf. id. ib. 7, 647; Tac. A. 14, 44; Prop. 3, 19, 24: ostia, Lucr. 3, 366: portas, Verg. A. 7, 617; 9, 675; Ov. M. 14, 781: viam arcis, id. ib. 14, 776: reclusā Mane domo vigilare, Hor. Ep. 2, 1, 103: stabula, Ov. H. 8, 17: adyta, Verg. A. 3, 92: locum, Quint. 7, 2, 44: armarium, Plaut. Capt. 4, 4, 10: pectora pecudum (in augury), Verg. A. 4, 63: specus quaerendis venis argenti, Tac. A. 11, 20: recludit se specus, Sil. 13, 424: humum, to dig up, Tac. A. 2, 25; cf.: tellurem dente unco, to break up, till, Verg. G. 2, 423.— Of the underworld: regna recludat Pallida, Verg. A. 8, 244: non optanda regna, Sil. 13, 523: januam leti, Val. Fl. 4, 231.— Of the grave: aequa tellus Pauperi recluditur, Hor. C. 2, 18, 33: contecta vulnera (with aperire), Tac. H. 2, 77: pectus mucrone, Verg. A. 10, 601; cf.: ense pectus, Hor. Epod. 17, 71; and: ense jugulum, Ov. M. 7, 285: ensem, to draw, unsheathe, Verg. A. 4, 646; 9, 423: thesauros tellure, to disclose, reveal, id. ib. 1, 358; id. G. 2, 423; cf. id. ib. 12, 924: (ubi sol) caelum aestivā luce reclusit, id. ib. 4, 52.—Of springs: ora fontana, Ov. F. 1, 269: fontes, Verg. G. 2, 175: psittacus reclusus, set free, Stat. S. 2, 4, 32. — B. Trop.: iram, to unclose, let loose, Poët. ap. Cic. N. D. 3, 26, 66: subdolus avaritiam ac libidinem occultans: quae postquam pecuniā reclusa sunt, etc., Tac. A. 16, 32; cf.: ebrietas operta recludit, Hor. Ep. 1, 5, 16: si recludantur tyrannorum mentes, Tac. A. 6, 6: superas mentes, Sil. 1, 19; cf.: principis justitiam, gravitatem, comitatem, Plin. Ep. 6, 31, 2: virtus recludens immeritis mori Caelum, Hor. C. 3, 2, 21: (Mercurius) Non lenis precibus fata recludere, to relax, obviate the decrees of fate, id. ib. 1, 24, 17.— II. To shut off or up (postclass. and rare): singulas separatim, Just. 1, 9, 16: ficus a se separatas, Pall. 4, 10, 33: matronas in carcerem, Just. 26, 1, 7; cf. Tert. Idol. 17 fin.: tamquam recluso Jani templo, Amm. 16, 10, 1 (in Flor. 4, 12, 64, dub.): speculum, Stat. S. 3, 4, 93; Vulg. Lev. 13, 4: aliquem in carcerem, id. Num. 15, 34.— B. Trop.: quod cognatis a praetore apertum est, hoc agnatis esse reclusum, Just. Inst. 3, 2, 7: nebulā recludens omnia, Sedul. 5, 390.
rĕclūdō Copy link Outline 1 ouvrira) [abst t ] ouvrir la porte :b) ouvrir une porte, des portes ;c) ouvrir les flancs des victimes ; ouvrir le sol ;d) mettre l'épée à nu ; déterrer de vieux trésors ; mettre à ...2 [fig.]a) ouvrir les portes du destin, annuler le destin ; la stérilité voit ...b) quand l'or eut mis à nu tous ces vices ; mettre au ...3 [rare] enfermer : || fermer : . ⓘrē̆clūsē: adverbialrē̆clūse: perf part pass masc/neut voc sg • rĕclūdō, clūsī, clūsum, ĕre (re et claudo), 1. ouvrir a) [abstt] ouvrir la porte : Pl. Most. 452, etc. ; b) fores Lucr. 3, 360 ; portas Virg. En. 7, 617, ouvrir une porte, des portes ; c) pectora Virg. En. 4, 63, ouvrir les flancs des victimes ; humum Tac. Ann. 2, 25, ouvrir le sol ; d) ensem Virg. En. 4, 646, mettre l'épée à nu ; veteres tellure thensauros Virg. En. 1, 358, déterrer de vieux trésors ; fontes Virg. G. 2, 175, mettre à jour des sources 2. [fig.] a) fata recludere Hor. O. 1, 24, 17, ouvrir les portes du destin, annuler le destin ; sterilitas recluditur Sen. Clem. 1, 13, 5, la stérilité voit ses barrières s'ouvrir ; b) quæ postquam pecunia reclusa sunt Tac. Ann. 16, 32, quand l'or eut mis à nu tous ces vices ; operta recludere Hor. Ep. 1, 5, 16, mettre au jour les pensées secrètes, cf. Plin. Min. Ep. 6, 31, 2 3. [rare] enfermer : Just. 26, 1, 7, etc. || fermer : Amm. 16, 10, 1.
recludo Copy link ⓘrē̆clūsē: adverbialrē̆clūse: perf part pass masc/neut voc sg RECLVDO � si, sum, ere. [ἀνοίγω] Aperire. […] 🗁 Page Scan .
RĚCLUDO Copy link ⓘrē̆clūsē: adverbialrē̆clūse: perf part pass masc/neut voc sg RĚCLUDO ↗Open in new tab (recludo)
recluse (subs.) Copy link Outline 1. ănăchōrēta, ae, m. (Gr. ἀναχωρητής· one who retires, i. e. from the world)2. ĕrēmīta, ae (Gr. ἐρημίτης· a dweller in the desert)3. pure Lat. sōlĭtārius homo (the best expr. to represent Wordsworth's "Recluse") • recluse (subs.): 1. ănăchōrēta, ae, m. (Gr. ἀναχωρητής· one who retires, i. e. from the world): very many dwell in the desert, ... whom they call r.s, habitant plerique in eremo ... quos anachoretas vocant, Sulp. Sev. Dial. 1, 15, 2. 2. ĕrēmīta, ae (Gr. ἐρημίτης· a dweller in the desert): Paulus the first r., primus eremita, ib. 17, 1. 3. pure Lat. sōlĭtārius homo (the best expr. to represent Wordsworth's "Recluse"): v. foll. art.
recluse (adj.) Copy link Outline 1. sēcrētus, a, um2. sōlĭtārius, a, um • recluse (adj.): 1. sēcrētus, a, um: tumult invades the most r. persons, secretissimos invadit tumultus, Sen. Ep. 91, 5. 2. sōlĭtārius, a, um: a r. life, solitaria vita, Quint. 1, 2, 18: a r. man, solitarius homo, Cic. Off. 2, 11, 39 a r. life, sōlĭtudo|P3 sōlĭtūdo in GWL], id. Att. 3, 7, 1. Phr.: I lead a r. life, odi celebritatem fugio homines, ib.
RECLUSE Copy link • RECLUSEsolitarius (adjective or substantive). A recluse life, vita solitaria: I lead a recluse life, vitam solitarius ago (to solitude): habeo or ago aetatem procul a republica (in retirement or privacy).