recluse (adj.) Copy link Outline 1. sēcrētus, a, um2. sōlĭtārius, a, um • recluse (adj.): 1. sēcrētus, a, um: tumult invades the most r. persons, secretissimos invadit tumultus, Sen. Ep. 91, 5. 2. sōlĭtārius, a, um: a r. life, solitaria vita, Quint. 1, 2, 18: a r. man, solitarius homo, Cic. Off. 2, 11, 39 a r. life, sōlĭtudo|P3 sōlĭtūdo in GWL], id. Att. 3, 7, 1. Phr.: I lead a r. life, odi celebritatem fugio homines, ib.