Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (4 entries · 11 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

prŏcella: fem nom/voc sg

prŏcellā: fem abl sg

• prŏcella, ae, f [pro and root kel; Gr. κέλης, runner; cf.: celer, celox], a violent wind (by which things are prostrated), a storm, hurricane, tempest (class.).
  1. I. Lit.: procella distat latitudine a vortice et a turbine disjectā nube verius quam ruptā, Plin. 2, 49, 50, § 133: turbinis inmanem vim provomit atque procellae, Lucr. 6, 447: imbres, nimbi, procellae, turbines, Cic. N. D. 3, 20, 51; Plaut. Trin. 4, 1, 17: creber procellis Africus, Verg. A. 1, 85: stridens Aquilone procella, id. ib. 1, 102: si mugiat Africis Malus procellis, Hor. C. 3, 29, 58; 2, 9, 3: praecipites, Ov. Tr. 4, 6, 35: navis quassata procellā, id. ib. 5, 5, 17: raperent mea poma procellae, id. Nux, 163: procella nivem effuderat, Curt. 3, 13, 7: imbrem excusserant procellae, id. 4, 7, 14: Thalle, turbidā rapacior procellā, Cat. 25, 4.—With gen.: validi venti collecta procella, Lucr. 6, 124.—
  2. II. Transf.
    1. A. (Mostly in plur.) A storm, tumult, violence, commotion, vehemence: tempestates et procellas in illis fluctibus concionum, Cic. Mil. 2, 5 (also cited ap. Quint. 8, 6, 48, and particularly mentioned as a figure, id. 8, 6, 48, § 7): vita tranquilla et quieta remota a procellis invidiarum, Cic. Clu. 56, 153: ut procellam temporis devitaret, Cic. Verr. 1, 3, 8: patriae, id. Dom. 53, 137: agitari tribuniciis procellis, Liv. 2, 1; cf.: seditionum procellae, id. 28, 25: procellae civiles, civil commotions, Nep. Att. 10, 6; cf.: ferimur procellā, Verg. A. 7, 594; Ov. M. 13, 656.—
    2. B. In milit. lang.
      1. 1. A charge, onset, sudden attack of cavalry: hac velut procellā ita consternavit equos, ut, etc., Liv. 37, 41 fin.: equestrem procellam excitemus oportet, id. 30, 18: equestris, id. 29, 2; Tac. H. 3, 53.—
      2. 2. In gen., of a fierce battle: hic secunda belli Punici procella desaevit, Flor. 2, 6, 12; Luc. 8, 203.—
      3. 3. Of a storm of eloquence: priusquam illam eloquentiae procellam effunderet (Ulixes), Quint. 11, 3, 158: contionum, id. 8, 6, 7.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

prŏcella: fem nom/voc sg

prŏcellā: fem abl sg

• prŏcella, æ, f. (pro, cello),
1. orage, bourrasque, ouragan : Pl. Trin. 836 ; Cic. Nat. 3, 51 ; validi venti conlecta procella Lucr. 6, 124, un fort vent ramassé en bourrasque ; creber procellis Africus Virg. En. 1, 85, l'Africus fertile en orages ; ingentibus procellis fusus imber Liv. 6, 8, 7, la pluie tombant en violentes bourrasques
2. [fig.]
  1. a) procellæ invidiarum Cic. Clu. 153, les orages de la haine ; tu, procella patriæ Cic. Domo 137, toi, l'ouragan dévastateur de la patrie ; procellam temporis devitare Cic. Verr. 1, 1, 8, esquiver une date grosse d'orage ; seditionum procellæ Liv. 28, 25, 8, les orages de la sédition ;
  2. b) equestrem procellam excitare Liv. 30, 18, 4, déchaîner une trombe de cavalerie, une charge en trombe, cf. 29, 2, 11 ; Tac. H. 3, 53 ; eloquentiæ procellam effundere Quint. 11, 3, 158, déchaîner l'ouragan de son éloquence.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
procella Copy link
ⓘ

prŏcella: fem nom/voc sg

prŏcellā: fem abl sg

PROCELLA ae. f. [ἄελλα, χειμὼν] Vehementior quidam venti impetus, nec ita durans. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.