Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (5 entries · 8 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

praedandum: gerundive neut nom/voc/acc sg (dep) · gerundive masc acc sg (dep) · gerundive masc/neut gen pl (dep poetic)

• praedor, ātus, 1 (active collat. form, v. infra fin.), v. n. and a. [2. praedo].
  1. I. Neutr., to make booty, to plunder, spoil, rob (in war and otherwise; class.; syn.: spolio, diripio): spes rapiendi atque praedandi, Cic. Phil. 4, 4, 9: licentia praedandi, Liv. 22, 3: praedantes milites, Caes. B. G. 7, 46 fin.: ex hereditate, Cic. Verr. 2, 2, 18, § 45; 2, 3, 3, § 6; 2, 3, 20, § 51: praedatum exire, Liv. 4, 55: necessitate inpositā ex alieno praedandi, id. 5, 5, 3: ex alienis fortunis, id. 6, 41, 11: ex necessitate alicujus, Lact. 6, 18, 8: ex agris finitimorum praedari, Just. 23, 1, 10: classis pluribus locis praedata, Tac. Agr. 29: de aratorum bonis praedari, Cic. Verr. 2, 3, 78, § 182: praedari in re frumentariā et in bonis aratorum, id. ib. 2, 3, 62, § 146; 2, 3, 88, § 204: in bonis alienis, id. ib. 2, 2, 19, § 46: omnibus in rebus, upon every opportunity, id. ib. 2, 1, 50, § 130: in insulis cultorum egentibus, Liv. 22, 31, 3: ex alterius inscientiā praedari, to make use of another's ignorance to defraud him, Cic. Off. 3, 17, 72: cum apud tuos Mamertinos inveniare improbissimā ratione esse praedatus, Cic. Verr. 2, 4, 1, § 3.—
    1. B. Transf.: praedātus, a, um, that has made booty; hence, well furnished with booty (Plautinian): bene ego ab hoc praedatus ibo, Plaut. Ps. 4, 7, 39; id. Rud. 5, 2, 29; id. Pers. 4, 4, 115.—
  2. II. Act., to plunder, pillage, rob any thing (rare before the Aug. period).
    1. A. Lit.: pastorum stabula, Cic. Sest. 5, 13 Halm N. cr.; B. and K.; dub. (al. praeclara cepisset): dum socios magis quam hostes praedatur, Tac. A. 12, 49: arces Cecropis, Val. Fl. 5, 647: maria, Lact. 5, 9 med.; 7, 17, 9: bona vivorum et mortuorum, Suet. Dom. 12 (but cf. Roth ad loc.): Hylam Nympha praedata, Petr. 83.—
      1. 2. Transf., to take or catch animals, birds, etc.: alia dentibus praedantur, alia unguibus, Plin. 10, 71, 91, § 196: ovem, Ov. A. A. 3, 419: pisces calamo praedabor, Prop. 4 (5), 2, 37.—
    2. B. Trop., to rob, ravish, take (poet.): amores alicujus, to rob one of his mistress, Ov. Am. 3, 8, 59; cf.: quae me nuper praedata puella est, has caught me, id. Am. 1, 3, 1: singula de nobis anni praedantur euntes, Hor. Ep. 2, 2, 55: dapes, to consume, Val. Fl. 4, 429.!*? Act. collat. form praedo, āre: praedavit omnes filios Tharsis, Vulg. Jud. 2, 13; 16; Prisc. p. 799 P.—Hence, prae-dor, āri, in a pass. signif. (ante- and post-class.): mihi istaec videtur praeda praedatum irier, Plaut. Rud. 4, 7, 16: terra direptione praedabitur, Vulg. Isa. 24, 3: pecuniae praedatae, Gell. 4, 18, 12.—As subst.: praedātum, i, n., that which has been obtained by plunder, booty, Vop. Prob. 8, 3.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

praedandum: gerundive neut nom/voc/acc sg (dep) · gerundive masc acc sg (dep) · gerundive masc/neut gen pl (dep poetic)

• prædor, ātus sum, ārī (præda),
1. intr., faire du butin, se livrer au pillage : Cic. Phil. 4, 9 ; Cæs. G. 7, 46, 5 || de bonis alicujus Cic. Verr. 2, 3, 182 ; ex hereditate alicujus Cic. Verr. 2, 2, 45 ; in bonis alicujus Cic. Verr. 2, 3, 146, se livrer au pillage sur les biens, sur l'héritage de qqn ; ex alterius inscitia Cic. Off. 3, 72, faire sa proie de l'ignorance d'autrui
2. tr., piller, voler : socios Tac. Ann. 12, 49, piller les alliés || singula de nobis anni prædantur euntes Hor. Ep. 2, 2, 55, les années dans leur course nous dérobent chacune qqch. ➳ sens pass. v. prædo.
GES Gesner (2)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
praedor Copy link
ⓘ

praedandum: gerundive neut nom/voc/acc sg (dep) · gerundive masc acc sg (dep) · gerundive masc/neut gen pl (dep poetic)

PRAEDOR [1] ari. Dep. [ληΐζομαι, λεηλατέω] Diripere, et vi auferre, quemadmodum praedae in bello solent. […]
Page Scan
praedor Copy link
ⓘ

praedandum: gerundive neut nom/voc/acc sg (dep) · gerundive masc acc sg (dep) · gerundive masc/neut gen pl (dep poetic)

PRAEDOR [2] âri. vid. PRAEDA.
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.