Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (14 entries · 20 senses)
L&S Lewis & Short (3)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

praeda: fem nom/voc sg

praedā: fem abl sg

• praeda, ae (old abl. sing. PRAEDAD. Inscr. Col. Rostr.), f. [for praehenda, from praehendo, v. prehendo], property taken in war, booty, spoil, plunder, pillage (syn.: exuviae, spolium).
  1. I. Lit.: praedā exercitus undat, Enn. ap. Serv. ad Verg. G. 2, 437 (Ann. v. 320 Vahl.): praedas ac manubias in urbis ornamenta conferre, Cic. Agr. 2, 23, 61; cf. manubiae, and the passages there cited with praeda; so plur.: praedarum in parte repertā frangebat pocula, Juv. 11, 101.—Mostly sing.: praeda ante parta, Cic. Prov. Cons. 11, 28: praedam capere de praedonibus Plaut. Truc. 1, 2, 14: praedam militibus donare, Caes. B. G. 7, 11 fin.: victores praedā spoliisque potiti, Verg. A. 9, 450.—
  2. II. Transf.
    1. A. An animal, bird, etc., caught or killed in the chase; prey, game (poet. and in postAug. prose): cervi luporum praeda rapacium, Hor. C. 4, 4, 50; Phaedr. 1, 5; Verg. A. 3, 223; Plin. 8, 55, 81, § 219; of fishing, Plaut. Rud. 4, 2, 4; Ov. M. 13, 936: in saltu venantur aves; hinc praeda cubili Ponitur, Juv. 14, 82.—Prov.: praeda canum lepus est, Mart. 1, 22, 5.—Transf., of a person, prey, Plaut. Ps. 4, 7, 23; Ov. H. 15, 51.—
    2. B. In gen., booty, spoil, gain, profit: illa, quae empta ex praedā est, Plaut. Ep. 5, 1, 2; 15; 3, 3, 13: adeste, sultis, praeda erit praesentium, id. Stich. 1, 3, 67: maximos quaestus praedasque facere, Cic. Verr. 2, 3, 50, § 119; Hor. S. 2, 3, 68: ostendit praedam, treasure trove, Phaedr. 5, 6, 4: a quibus magnas praedas Agesilaus faciebat, from which Agesilaus drew great advantage, Nep. Chabr. 2, 3; cf. Plin. 26, 1, 3, § 4.
ⓘ

praeda: masc acc sg

• praes, praedis, m. [prae and vas, vadis], a surety, bondsman (in money matters; whereas vas denotes a surety in general; class.; cf.: sponsor, vindex).
  1. I. Lit.: praedia dicta, item ut praedes, a praestando: quod ea pignore data publice mancupis fidem praestent, Varr. L. L. 5, § 40 Müll.: praes, qui a magistratu interrogatus, in publicum ut praes siet, a quo et cum respondet, dicit praes, id. ib. 6, § 74; cf. Paul. ex Fest. p. 223 Müll.: manceps dicitur qui quid a populo emit conducitve: qui idem praes dicitur, quia tam debet, praestare populo quod promisit, quam is, qui pro eo praes factus, Fest. s. v. manceps, p. 151 Müll.: praedes dicuntur satisdatores locupletes pro re, de quā apud judicem lis est, ne interea, qui tenet, diffidens causae, possessionem deteriorem faciat, tecta dissipet, excidat arbores et culta deserat, Ascon. Cic. Verr. 2, 1, 45, § 115: praedes pecuniae publicae accipere, id. Fam. 2, 17, 4: praedem esse pro aliquo, id. Att. 12, 52, 1: praedes dare, id. Rab. Post. 4, 8: praedem fieri, id. Att. 13, 3, 1: per praedem agere, id. ib. 9, 9, 4: praedes tenentur, id. Fam. 5, 20, 3: cavere populo praedibus ae praediis, an old formula, signifying to procure security to the people by bondsmen and their property, Cic. Verr. 2, 1, 54, § 142: quis subit in poenam capitali judicio? vas. Quid, si lis fuerit nummaria? quis dabitur? praes, Aus. Idyll. 12: praedesque eo nomine praetori dabuntur, Gai. Inst. 4, 13: jubebat praedes adversario dare litis, id. ib. 4, 16.—
  2. II. Transf., the property of sureties: praedes vendere, Cic. Phil. 2, 31, 78.—
  3. III. Trop.: cum sex libris, tamquam praedibus, me ipsum obstrinxerim, Cic. Att. 6, 1, 8.
ⓘ

praedā: pres imperat act 2nd sg (dep)

• praedor, ātus, 1 (active collat. form, v. infra fin.), v. n. and a. [2. praedo].
  1. I. Neutr., to make booty, to plunder, spoil, rob (in war and otherwise; class.; syn.: spolio, diripio): spes rapiendi atque praedandi, Cic. Phil. 4, 4, 9: licentia praedandi, Liv. 22, 3: praedantes milites, Caes. B. G. 7, 46 fin.: ex hereditate, Cic. Verr. 2, 2, 18, § 45; 2, 3, 3, § 6; 2, 3, 20, § 51: praedatum exire, Liv. 4, 55: necessitate inpositā ex alieno praedandi, id. 5, 5, 3: ex alienis fortunis, id. 6, 41, 11: ex necessitate alicujus, Lact. 6, 18, 8: ex agris finitimorum praedari, Just. 23, 1, 10: classis pluribus locis praedata, Tac. Agr. 29: de aratorum bonis praedari, Cic. Verr. 2, 3, 78, § 182: praedari in re frumentariā et in bonis aratorum, id. ib. 2, 3, 62, § 146; 2, 3, 88, § 204: in bonis alienis, id. ib. 2, 2, 19, § 46: omnibus in rebus, upon every opportunity, id. ib. 2, 1, 50, § 130: in insulis cultorum egentibus, Liv. 22, 31, 3: ex alterius inscientiā praedari, to make use of another's ignorance to defraud him, Cic. Off. 3, 17, 72: cum apud tuos Mamertinos inveniare improbissimā ratione esse praedatus, Cic. Verr. 2, 4, 1, § 3.—
    1. B. Transf.: praedātus, a, um, that has made booty; hence, well furnished with booty (Plautinian): bene ego ab hoc praedatus ibo, Plaut. Ps. 4, 7, 39; id. Rud. 5, 2, 29; id. Pers. 4, 4, 115.—
  2. II. Act., to plunder, pillage, rob any thing (rare before the Aug. period).
    1. A. Lit.: pastorum stabula, Cic. Sest. 5, 13 Halm N. cr.; B. and K.; dub. (al. praeclara cepisset): dum socios magis quam hostes praedatur, Tac. A. 12, 49: arces Cecropis, Val. Fl. 5, 647: maria, Lact. 5, 9 med.; 7, 17, 9: bona vivorum et mortuorum, Suet. Dom. 12 (but cf. Roth ad loc.): Hylam Nympha praedata, Petr. 83.—
      1. 2. Transf., to take or catch animals, birds, etc.: alia dentibus praedantur, alia unguibus, Plin. 10, 71, 91, § 196: ovem, Ov. A. A. 3, 419: pisces calamo praedabor, Prop. 4 (5), 2, 37.—
    2. B. Trop., to rob, ravish, take (poet.): amores alicujus, to rob one of his mistress, Ov. Am. 3, 8, 59; cf.: quae me nuper praedata puella est, has caught me, id. Am. 1, 3, 1: singula de nobis anni praedantur euntes, Hor. Ep. 2, 2, 55: dapes, to consume, Val. Fl. 4, 429.!*? Act. collat. form praedo, āre: praedavit omnes filios Tharsis, Vulg. Jud. 2, 13; 16; Prisc. p. 799 P.—Hence, prae-dor, āri, in a pass. signif. (ante- and post-class.): mihi istaec videtur praeda praedatum irier, Plaut. Rud. 4, 7, 16: terra direptione praedabitur, Vulg. Isa. 24, 3: pecuniae praedatae, Gell. 4, 18, 12.—As subst.: praedātum, i, n., that which has been obtained by plunder, booty, Vop. Prob. 8, 3.
GAF Gaffiot (4)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
ⓘ

praeda: fem nom/voc sg

praedā: fem abl sg

• præda, æ, f.,
1. proie [de guerre], butin, dépouilles : Cic. Agr. 2, 61 ; Cæs. G. 7, 11, 9 ; prædam facere Cæs. G. 4, 34, 5, faire du butin || [en gén.] butin, vol, rapine : prædas facere Cic. Verr. 2, 3, 119, faire du butin
2.
  1. a) proie, prise faite à la chasse ou à la pêche : Virg. En. 3, 223 ; Juv. 14, 82 ; Pl. Rud. 909 ; Ov. M. 13, 936 || [fig.] proie, prise : Pl. Ps. 1124 ; Ov. H. 15, 51 ;
  2. b) proie, pâture des animaux : Hor. O. 4, 4, 50 ;
  3. c) gain, profit : Nep. Chabr. 2, 3 ; Phædr. 5, 6, 4.
præs Copy link
ⓘ

praeda: masc acc sg

• 1 præs, ædis, m. (*præves, de præ et vas 1, cf. pl. prævides CIL 1, 585, 46), [répondant pour une opération avec l'État, v. Varro L. 6, 24 ; P. Fest. 151 ; 223,] garant, caution : prædem esse pro aliquo Cic. Att. 12, 52, 1, répondre pour qqn, donner à qqn sa garantie ; cavere populo prædibus ac prædiis Cic. Verr. 2, 1, 142, prendre en faveur du peuple des garants et des hypothèques || [fig.] = gage, bien du répondant : prædes vendere Cic. Phil. 2, 78, vendre les répondants || [métaph.] Cic. Att. 6, 1, 8.
præs Copy link
ⓘ

praeda: masc acc sg

• 2 præs, adv. = præsto : Pl. Pers. 288.
ⓘ

praedā: pres imperat act 2nd sg (dep)

• prædor, ātus sum, ārī (præda),
1. intr., faire du butin, se livrer au pillage : Cic. Phil. 4, 9 ; Cæs. G. 7, 46, 5 || de bonis alicujus Cic. Verr. 2, 3, 182 ; ex hereditate alicujus Cic. Verr. 2, 2, 45 ; in bonis alicujus Cic. Verr. 2, 3, 146, se livrer au pillage sur les biens, sur l'héritage de qqn ; ex alterius inscitia Cic. Off. 3, 72, faire sa proie de l'ignorance d'autrui
2. tr., piller, voler : socios Tac. Ann. 12, 49, piller les alliés || singula de nobis anni prædantur euntes Hor. Ep. 2, 2, 55, les années dans leur course nous dérobent chacune qqch. ➳ sens pass. v. prædo.
GES Gesner (4)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
praeda Copy link
ⓘ

praeda: fem nom/voc sg

praedā: fem abl sg

PRAEDA ae. f. [λεῖα, λεηλασία] dicitur a Pariendo, vt ait Varro, quasi Parida, quod manu parta sit: vid. de L. L. 4, 36. […]
Page Scan
praes Copy link
ⓘ

praeda: masc acc sg

PRAES praedis. m. [ἐγγυητὴς] est, inquit Festus, Qui Populo se obligat, interrogatus a magistratu. […]
Page Scan
praedor Copy link
ⓘ

praedā: pres imperat act 2nd sg (dep)

PRAEDOR [1] ari. Dep. [ληΐζομαι, λεηλατέω] Diripere, et vi auferre, quemadmodum praedae in bello solent. […]
Page Scan
praedor Copy link
ⓘ

praedā: pres imperat act 2nd sg (dep)

PRAEDOR [2] âri. vid. PRAEDA.
FOR Forcellini (3)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to