pello Copy link Outline I. Lit.A. In gen.B. In partic.1. To drive out or away, to thrust or ...2. In milit. lang., to rout, put to flight ...3. To strike, set in motion, impel4. Of a musical instrument, to strike the chords ...II. Trop.A. In gen., to strike, touch, move, affect ...B. In partic.1. To drive out or away, to banish, expel ...2. To beat, conquer, overcome ⓘpellō: pres ind act 1st sg • pello, pĕpŭli, pulsum, 3 (pluperf. pulserat, Amm. 30, 5, 19), v. a. [kindred with Gr. πάλλω, πέλω], to beat, strike, knock any thing or at any thing; to push, drive, hurl, impel, propel. I. Lit. A. In gen. (mostly poet.; syn.: trudo, percutio): pueri pulsi, Cic. Fin. 5, 18, 48: pectora pellite tonsis, Enn. ap. Fest. s. v. tonsa, p. 356 Müll. (Ann. v. 235 Vahl.): terram pede, Lucr. 5, 1402: ter pede terram (in the tripudium), Hor. C. 3, 18, 15: humum pedibus, Cat. 61, 14: fores, Ter. Ad. 4, 5, 4; 5, 3, 2: impetu venientium pulsae fores, Tac. A. 11, 37: spumat sale rate pulsum, Enn. ap. Gell. 2, 26 (Ann. v. 378 Vahl.); cf.: unda pulsa remis, Cic. Ac. Fragm. ap. Non. 162, 30; so, vada remis, Cat. 64, 58: (arbor) ventis pulsa, Lucr. 5, 1096.— B. In partic. 1. To drive out or away, to thrust or turn out, expel, banish; esp. milit., to drive back, discomfit, rout the enemy (freq. and class.; syn.: fugo, elimino, deicio); constr. with abl., with ex, rarely with de; also with ab and abl. of the place from which one is repelled or driven back, but has not entered: cum viri boni lapidibus e foro pellerentur, Cic. Pis. 10, 23; so, omnes ex Galliae finibus, Caes. B. G. 1, 31, 11; and: praesidium ex arce, Nep. Pelop. 3 fin.: a foribus, Plaut. Am. 1, 1, 113: istum ab Hispaniā, Cic. Att. 10, 8, 2: patriis ab agris Pellor, Ov. M. 14, 477; cf. Ter. Eun. 2, 1, 9: aliquem a sacris, Ov. Ib. 624: possessores suis sedibus, Cic. Off. 2, 22, 78: aliquem sedibus, Sall. J. 41, 8: aliquem possessionibus, Cic. Mil. 27, 74: aliquem civitate, id. Par. 4, 1, 27: loco, Liv. 10, 6: patria, Nep. Arist. 1: aliquem regno, Hor. S. 1, 6, 13; Just. 35, 1, 3.—Of inanim. objects: aquam de agro, Plin. 18, 26, 62, § 230: tecta, quibus frigorum vis pelleretur, Cic. Off. 2, 11, 13: placidam nives pectore aquam, Tib. 1, 4, 12; 3, 5, 30: calculos e corpore, Plin. 22, 21, 30, § 64.—Without indicating the place whence: qui armis perterritus, fugatus, pulsus est, Cic. Caecin. 11, 31: hostes pelluntur, Caes. B. G. 7, 62, 3; cf.: milites pulsi fugatique, Sall. J. 74, 3: exsules tyrannorum injuriā pulsi, driven out, banished, Liv. 34, 26, 12: Athenienses Diagoram philosophum pepulerunt, Val. Max. 1, 1, 7 ext.— With abl. of manner: pudendis Volneribus pulsus, Verg. A. 11, 56; cf.: si fugisset vulneratus a tergo, etc., Serv. ad loc.—Specifying the place whither: miles pellitur foras, Ter. Eun. 5, 8, 11: in exsilium pulsus, Cic. de Or. 2, 13, 56.— 2. In milit. lang., to rout, put to flight, discomfit: exercitum ejus ab Helvetiis pulsum et sub jugum missum, Caes. B. G. 1, 7, 4: compluribus his proeliis pulsis, id. ib. 1, 10, 5: Romanos pulsos superatosque, id. ib. 2, 24 fin., etc.; 1, 52; Liv. 2, 50; Just. 1, 6, 13; 2, 12, 26.— 3. To strike, set in motion, impel: inpello, sagitta pulsa manu, Verg. A. 12, 320.— 4. Of a musical instrument, to strike the chords, play: nervi pulsi, struck, Cic. Brut. 54, 199: lyra pulsa manu, Ov. M. 10, 205; cf.: classica pulsa, i. e. blown, Tib. 1, 1, 4.— II. Trop. A. In gen., to strike, touch, move, affect, impress, etc. (class.): totum corpus hominis et ejus omnis vultus omnesque voces, ut nervi in fidibus, ita sonant, ut a motu animi quoque sunt pulsae, Cic. de Or. 3, 57, 216; cf. of sound: Ille canit, pulsae referunt ad sidera valles, Verg. E. 6, 84: sonat amnis, et Asia longe Pulsa palus, id. A. 7, 702: quemadmodum visa nos pellerent, Cic. Ac. 2, 10, 30; cf.: visa enim ista cum acriter mentem sensumve pepulerunt, id. ib. 2, 20, 66; id. Fin. 2, 10, 32: quod (dictum) cum animos hominum aurisque pepulisset, id. Or. 53, 177: species utilitatis pepulit eum, id. Off. 3, 10, 41: fit saepe, ut pellantur animi vehementius, id. Div. 1, 36, 80: nec habet ullum ictum, quo pellat animum, id. Fin. 2, 10, 32: nulla me ipsum privatim pepulit insignis injuria, id. Fam. 4, 13, 2: ipsum in Hispaniā juvenem nullius forma pepulerat captivae, Liv. 30, 14, 3: non mediocri curā Scipionis animum pepulit, id. 30, 14, 1: pulsusque residerat ardor, Ov. M. 7, 76: longi sermonis initium pepulisti, you have struck the chord of a long discussion, Cic. Brut. 87, 297.— B. In partic. 1. To drive out or away, to banish, expel: maestitiam ex animis, Cic. Fin. 1, 13, 43: procul a me dolorem, Plaut. Most. 3, 2, 27: pulsus Corde dolor, Verg. A. 6, 382: glandt famem, Ov. M. 14, 216; so, sitim, Hor. C. 2, 2, 14: frigoris vim tectis, Cic. Off. 2, 4, 13: somnum, Sil. 7, 300; Col. poët. 10, 69: Phoebeā morbos arte, Ov. F. 3, 827: vino curas, Hor. C. 1, 7, 31: moram, Ov. M. 2, 838: dolore pulsa est amentia, id. ib. 5, 511: turpia crimina a vobis, id. A. A. 3, 379: umbras noctis, Cat. 63, 41: sidera, Ov. M. 2, 530: nubila, id. ib. 6, 690: tenebras, id. ib. 7, 703; 15, 651.— 2. To beat, conquer, overcome (very rare): si animus hominem pepulit, actum'st: animo servit, non sibi; Sin ipse animum pepulit, vivit, victor victorum cluet, Plaut. Trin. 2, 2, 27 sq.: alicui pudicitiam, id. Ep. 4, 1, 15.
pellō Copy link Outline 1 mettre en mouvement, remuer, donner une impulsion : flèche lancée par une ...2 [fig.]a) remuer l'âme, émouvoir, faire impression : la beauté d'aucune captive ne l'avait ...b) mettre en branle, mettre en avant, lancer : c'est le début d'un ...3 pousser, [d'où] heurter : heurter une porte, frapper à une porte ; ...4 repousser, chasser : chasser du forum, de la cité, du territoire de ... ⓘpellō: pres ind act 1st sg • pellō, pĕpŭlī, pulsum, ĕre, tr., 1. mettre en mouvement, remuer, donner une impulsion : sagitta pulsa manu Virg. En. 12, 320, flèche lancée par une main ; nervos (fidium) Cic. Br. 199, faire vibrer les cordes de la lyre, cf. Cic. de Or. 3, 216 ; classica Tib. 1, 1, 4, faire vibrer (résonner) la trompette ; maris unda cum est pulsa remis Cic. Ac. fr. 7, quand les ondes de la mer sont agitées sous l'impulsion des rames 2. [fig.] a) remuer l'âme, émouvoir, faire impression : Cic. Ac. 2, 30 ; 2, 66 ; Fin. 2, 32 ; Or. 177, etc. ; eum nullius forma pepulerat captivæ Liv. 30, 14, 3, la beauté d'aucune captive ne l'avait remué ; non mediocri cura Scipionis animum pepulit Liv. 30, 14, 1, il [Syphax] agita l'âme de Scipion d'un grave souci ; b) mettre en branle, mettre en avant, lancer : longi sermonis initium pepulisti Cic. Br. 297, c'est le début d'un long entretien que tu viens de mettre sur le tapis 3. pousser, [d'où] heurter : fores Ter. Ad. 638, heurter une porte, frapper à une porte ; terram pede Lucr. 5, 1402, heurter du pied la terre, la fouler en dansant, cf. Catul. 61, 14 ; pulsæ referunt ad sidera valles Virg. B. 6, 84, les vallées heurtées par les sons les renvoient vers les astres 4. repousser, chasser : foro Cic. Har. 39 ; civitate Cic. Par. 27 ; e foro Cic. Pis. 23 ; ex Galliæ finibus Cæs. G. 1, 31, 11, chasser du forum, de la cité, du territoire de la Gaule ; de eo [n.] pelli Cic. Ac. 2, 141, être délogé de cette idée ; aquam de agro pellere Plin. 18, 230, chasser l'eau d'une terre ; [avec ab] repousser, écarter de (empêcher de pénétrer) : Cic. Fl. 57 ; Att. 10, 8, 2 ; Ter. Eun. 215 ; Ov. M. 14, 477 || [en part.] repousser, mettre en fuite [l'ennemi] : Cæs. G. 7, 62, 3, etc. || mettre en déroute, battre, défaire : Cæs. G. 1, 7, 4 ; 1, 10, 5 ; etc. ; [métaph.] Pl. Trin. 308 || [fig.] chasser, bannir, éloigner : mæstitiam ex animis Cic. Fin. 1, 43, chasser des âmes la tristesse ; vino curas Hor. O. 1, 7, 31, avec le vin chasser les soucis.
pello Copy link ⓘpellō: pres ind act 1st sg PELLO pepuli, pulsum, ere. [ὠθέω, ἐλαύνω, κινέω] Percutere, ferire, trudere, dum cedat, qui pellitur. […] 🗁 Page Scan