Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (8 entries · 5 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

ŏdium: neut nom/voc/acc sg · neut gen pl (poetic)

• ŏdĭum, ii, n. [odi] (syn.: simultas, inimicitia)
  1. I. Lit., hatred, grudge, illwill, animosity, enmity, aversion: odium (est) ira inveterata, Cic. Tusc. 4, 9, 21: in odium alicujus irruere, to become hated by him, to incur his hatred, Cic. Verr. 1, 12, 35: non publico modo sed privato etiam odio invisus atque infestus Romanis, Liv. 36, 39, 15.—Odio alicui esse, as pass. of odi (cf. odi fin.): quod viro esse odio videas, tute tibiodio habeas, to be hateful, displeasing to, Plaut. Men. 1, 2, 2: odi odioque sum Romanis, Liv. 35, 19, 5: quid faceres, si quis docuisset te ut sic odio esses mihi? Plaut. Trin. 2, 1, 6: pervenire in odium Graeciae, to incur, Nep. Lys. 1, 3: omnibus odio venire, to become hated, Plin. 28, 8, 27, § 106: odium est mihi cum aliquo, I am at enmity with him, Cic. Prov. Cons. 10, 24: esse odio civitati, to be hateful to, id. Fam. 12, 10, 3: huic odio nemus est, Ov. M. 2, 438: tibi est odio mea fistula, Verg. E. 8, 33: quo sit in odio status rerum, Cic. Att. 2, 22, 1: esse alicui in odio, to be hated by, id. ib. 2, 21, 1: magno odio in aliquem ferri, to be greatly imbittered against, Nep. Att. 10, 4; Liv. 41, 23, 11: alicujus subire, to incur one's hatred, Cic. Att. 11, 17, 2: gerere adversus aliquem, to bear, Plin. 8, 18, 26, § 68: quaerere, Ov. M. 13, 756; Sall. J. 3, 3: movere, to excite, Ov. Am. 3, 11, 43: saturare, to sate, satisfy, Cic. Vatin. 3, 6: magnum odium Pompeii suscepistis, have brought upon yourselves, have incurred, id. Att. 6, 1, 25: struere, to cause, raise, excite, id. de Or. 2, 51, 208: concitare, id. Inv. 1, 53, 100: exercere, Ov. M. 9, 275; 5, 245: placare, to appease, Cic. Dom. 17, 44: restinguere, id. Rab. Post. 6, 13.—With obj. gen.: magnum me cujuspiam rei odium cepit, I have conceived a great aversion for, Cic. Phil. 2, 36, 91: suscipere odium erga aliquem, Nep. Dat. 10, 3: odio habere (postclass.), to hate, Vulg. Johan. 15, 25 et saep.: odium jejunum, on an empty stomach, Juv. 15, 51.—
      1. 2. Ofinanim. things: odium raphanis cum vite maximum refugitque juxta satos, aversion, antipathy, Plin. 19, 5, 26, § 187; 2, 103, 106, § 225: quercus et olea tam pertinaci odio dissident, id. 24, 1, 1, § 1.—
  2. II. Transf.
    1. A. In gen., the object of hatred; hence, an offence, annoyance, disgust, said of persons or things: optume odio's, you are an offence to me, I cannot bear you, Plaut. Truc. 1, 2, 23: deorum odium atque hominum, id. Rud. 2, 2, 13: populi odium, id. Mil. 3, 3, 48: Antonius, insigne odium omnium hominum vel deorum, Cic. Phil. 14, 3, 8: omnium populorum, Just. 11, 3, 10: neque agri, neque urbis odium me umquam percipit, disgust, Ter. Eun. 5, 5, 2.—
    2. B. As a quality, offensive conduct or language, importunity, insolence, vexatiousness: cum horas tres fere dixisset, odio et strepitu senatus coactus est aliquando perorare, by the disgust they expressed, Cic. Att. 4, 2, 4: tundendo atque odio denique effecit senex, by his tiresome, incessant preaching, Ter. Hec. 1, 2, 48: cum tuo istoc odio, with your hateful, perverse conduct, id. ib. 1, 2, 59; cf. Plaut. As. 2, 4, 40; 5, 2, 71: odio qui posset vincere regem, in insolence, Hor. S. 1, 7, 6.
ōdīum Copy link
ⓘ

ōdium: neut nom/voc/acc sg · neut gen pl (poetic)

• ōdīum, ii, n., i. q. odeum, q. v.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
ŏdĭum Copy link
ⓘ

ŏdium: neut nom/voc/acc sg · neut gen pl (poetic)

ōdium: neut nom/voc/acc sg · neut gen pl (poetic)

• 1 ŏdĭum, ĭī, n. (odi), haine, aversion [contre qqn, contre qqch., avec gén. ou in, erga, adversus et acc.] : odium Cæpionis Cic. de Or. 2, 199 ; multarum ejus in me injuriarum Cic. Fam. 1, 9, 20, haine contre Cæpion, haine de ses nombreuses injustices à mon égard, cf. Cic. Phil. 2, 91 ; vestri Cic. Phil. 4, 4, haine contre vous ; in aliquem Cic. Att. 14, 13 b, 3 ; Fl. 95, etc. ; erga aliquem Nep. Dat. 10, 3 ; adversus aliquem Plin. 8, 68 || [gén. subj.] haine éprouvée par qqn : Antonius, odium omnium hominum Cic. Phil. 14, 8, Antoine, objet de la haine de tous les hommes, cf. Cic. Vat. 39 ; Off. 2, 54, etc. ; meum odium Cic. Mil. 78, la haine que j'éprouve || odio esse alicui Cic. Fam. 12, 10, 3 ; in odio esse alicui Cic. Att. 2, 21, 1 ; in odio esse apud aliquem Cic. Pomp. 65, être un objet de haine pour qqn, être haï de qqn ; odii nihil habet Cic. Q. 3, 9, 3, il n'est pas du tout détesté ; quod mihi odium cum P. Clodio fuit ? Cic. Prov. 24, quel sujet de haine avais-je contre P. Clodius ? ; v. venire, vocare || [qqf.] importunité, conduite odieuse, manières déplaisantes : Ter. Phorm. 849 ; Hor. S. 1, 7, 6.
ōdīum Copy link
ⓘ

ŏdium: neut nom/voc/acc sg · neut gen pl (poetic)

ōdium: neut nom/voc/acc sg · neut gen pl (poetic)

• 2 ōdīum, īī, n., v. odeum.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
odium Copy link
ⓘ

ŏdium: neut nom/voc/acc sg · neut gen pl (poetic)

ōdium: neut nom/voc/acc sg · neut gen pl (poetic)

ODIVM i. n. [μίσος, ἔχθος, ἔχθημα] Ira inueterata, inquit Cic. Tusc. 4, 21. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
odium Copy link
• odium: invĭdia: to be the object of o., esse in invidia, Cic. Att. 2, 9, 2; ex inv. laborare, id. Clu. fin.: to involve (be attended with) o., inv. habere, id. Agr. 2, 26, 70: attended with o. (of things), invidiae plenus, ib. § 68: to endeavour to excite o. against any one, in aliquem inv. quaerere, id. Rab. Post. 17, 46: to incur o. and unpopularity, (apud homines) invidiam [offensionemque] suscipere, Cic. Verr. 2, 2, 55, 137. Hence, invidiosus, bringing o.: id. Agr. 2, 26, 68 (possessiones inv., referring to the occupancy of public land): also, covered with o. (of a person), id. Clu. 58, init. Adv. invidiose, in a manner calculated to bring o. on any one: id. Mil. 5, 12 (meam potentiam invidiose criminabantur): also, under circumstances of o., Vell. 2, 45 (invidiosius expulsus, with ref. to Cicero). See also unpopularity.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
ODIUM Copy link
• ODIUM
invidia. To have incurred odium, habere invidiam; in invidia esse: to bring odium upon anybody, aliquem in invidiam adducere or trahere; alicui odium conciliare or invidiam conflare; aliquem in odium (invidiam) vocare: to be an object of general odium, onerari invidia.