obscūrus Copy link Outline I. Lit.B. Transf., to the person who is in the dark, ...II. Trop.A. In gen., dark, obscure, indistinct, unintelligible ...2. In partic., rhet. t. t.B. Not known, unknown, not recognizedC. Of character, close, secret, reserved ...A. Lit.B. Trop.1. Of speech, darkly, obscurely, indistinctly ...2. Of birth, obscurely, ignobly, meanly ...3. Covertly, closely, secretly ⓘobscūrē: adverbialobscūre: masc/neut voc sg • obscūrus, a, um, adj. [Sanscr. sku, to cover, akin to Gr. σκευή, σκῦτος, κύτος; cf.: scutum, cutis], dark, darksome, dusky, shady, obscure (class.). I. Lit.: unde (Acherunte) animae excitantur obscurā umbrā, in dark, shadowy forms, Poët. ap. Cic. Tusc. 1, 16, 37; so, umbra, Verg. A. 6, 453: donec in obscurum coni conduxit acumen, the obscure point of the cone, Lucr. 4, 431: lucus, Verg. A. 9, 87: antrum, Ov. M. 4, 100: convalles, Verg. A. 6, 139: tabernae, Hor. A. P. 229; cf. Liv. 10, 1, 5: aliae res obnoxiosae nocte in obscurā latent, Enn. ap. Gell. 7, 16 (17), 10 (Trag. v. 341 Vahl.): nox, Verg. A. 2, 420; cf.: per occasum solis, jam obscurā luce, Liv. 24, 21: caelum, Hor. C. 1, 7, 15: nimbus, Verg. A. 12, 416: nubes, id. G. 4, 60: ferrugo, i. e. black, id. ib. 1, 467: dentes, Juv. 6, 145.—Poet.: funda, dark, i. e. invisible, Val. Fl. 6, 193; cf. mamma, i. e. hidden, covered, id. 3, 52, 6: aquae, i. e. turbid, Ov. F. 4, 758.—Subst.: obscūrum, i, n., dim light, twilight: in obscuro, advesperascente die, Vulg. Prov. 7, 9; but commonly the dark, darkness, obscurity: sub obscurum noctis, Verg. G. 1, 478: lumen, i. e. darkness visible, Sall. J. 21, 2.—obscū-rum, adverb.: obscurum nimbosus dissidet aër, Luc. 5, 631.— B. Transf., to the person who is in the dark, darkling, unseen: ibant obscuri solā sub nocte per umbram, Verg. A. 6, 268: obscurus in ulvā Delitui, id. ib. 2, 135.— II. Trop. A. In gen., dark, obscure, indistinct, unintelligible: Heraclitus ... Clarus ob obscuram linguam, Lucr. 1, 639: valde Heraclitus obscurus (cf. the Gr. appellation of Heraclitus, ὁ σκοτεινός), Cic. Div. 2, 64, 133: quid? poëta nemo, nemo physicus obscurus? id. ib.: obscurā de re tam lucida pango carmina, Lucr. 1, 933; 4, 8: brevis esse laboro, Obscurus fio, Hor. A. P. 25: reperta Graiorum, Lucr. 1, 136: obscurum et ignotum jus, Cic. de Or. 1, 39, 177: cur hoc tam est obscurum atque caecum? id. Agr. 2, 14, 35: nolo plebem Romanam obscurā spe et caecā expectatione haerere, uncertain, id. ib. 2, 25, 66.—Comp., Quint. 11, 3, 60.—Sup.: videre res obscurissimas, Cic. de Or. 2, 36, 153.—Subst.: causae in obscuro positae, Cels. 1 praef.— 2. In partic., rhet. t. t.: obscurum genus causae, obscure, i. e. intricate, involved, Gr. δυσπαρακολούθητον, Cic. Inv. 1, 15, 20: (causae privatae) sunt multo saepe obscuriores, id. de Or. 2, 24, 100.— B. Not known, unknown, not recognized: forma, Ov. M. 3, 475: P Ilas, i. e. disguised, under another form, id. ib. 6, 36.—Esp. of rank and station, obscure, ignoble, mean, low: non est obscura tua in me benevolentia, Cic. Fam. 13, 70: Caesaris in barbaris erat nomen obscurius, * Caes. B. C. 1, 61: Pompeius humili atque obscuro loco natus, of an obscure, ignoble family, Cic. Verr. 2, 5, 70, § 181: obscuris orti majoribus, from obscure ancestors, id. Off. 1, 32, 116: clarus an obscurus, Quint. 5, 10, 26; cf.: si nobilis obscurum se vocet, id. 11, 1, 21; 2, 3, 9: non obscurus professor et auctor, id. 2, 15, 36: natus haud obscuro loco, Sall. C. 23, 1.— Neutr. absol.: in obscuro vitam habere, Sall. C. 51, 12: vitam per obscurum transmittere, in obscurity, Sen. Ep. 19, 3: saepe mandatum initio litis in obscuro est, kept back, Gai. Inst. 4, 84.— C. Of character, close, secret, reserved: obscurus et astutus homo, Cic. Off. 3, 13, 5 (for which: sin me astutum et occultum lubet fingere, id. Fam. 3, 10, 8): plerumque modestus Occupat obscuri speciem, Hor. Ep. 1, 18, 94: Tiberium obscurum adversus alios, sibi uni incautum intectumque efficeret, Tac. A. 4, 1: obscurum odium, Cic. Fam. 3, 10, 6.—Comp.: natura obscurior, Tac. Agr. 42.—Adv.: ob-scūrē, darkly, obscurely (class.). A. Lit.: aut nihil superum aut obscure admodum cernimus, very darkly, Cic. Fragm. ap. Non. 474, 28.— B. Trop. 1. Of speech, darkly, obscurely, indistinctly: dicta, Quint. 3, 4, 3; 4, 1, 79.—Comp.: quae causa dicta obscurius est, Quint. 8, 2, 24.—Sup.: obscurissime particulā uti, Cell. 17, 13, 5: non obscurissime dicere (opp. planissime), id. 11, 16, 9.— 2. Of birth, obscurely, ignobly, meanly (perh. only post-class.): obscure natus, Macr. S. 7, 3: obscurissime natus, Amm. 29, 1, 5.— 3. Covertly, closely, secretly: malum obscure serpens, Cic. Cat. 4, 3, 6: tacite obscureque perire, id. Quint. 15, 50: non obscure ferre aliquid, id. Clu. 19, 54; cf. id. Par. 6, 1, 45; Hirt. B. G. 8, 54.—Comp.: ceteri sunt obscurius iniqui, more secretly, Cic. Fam. 1, 5, b, 2.—Sup.: avertere aliquid de publico quam obscurissime, Cic. Verr. 2, 4, 24, § 53.
obscūrē Copy link Outline 1 sans voir clair, sans distinguer, confusément : Cic. d.2 obscurément, secrètement, en cachette, à la dérobée : || en termes obscurs, ... • obscūrē, 1. sans voir clair, sans distinguer, confusément : Cic. d. Non. 474, 28 2. obscurément, secrètement, en cachette, à la dérobée : Cic. Cat. 4, 6 ; Clu. 54 ; Par. 45 || en termes obscurs, indistinctement : Cic. Inv. 1, 30 ; Ac. 1, 7 ; Att. 2, 19, 5 ; obscurius Cic. de Or. 2, 329 ; Quint. 3, 4, 3 || de naissance obscure : Macr. Sat. 7, 3 ; Amm. 29, 1, 5 || -rissime Cic. Verr. 2, 4, 53 ; Gell. 17, 13, 5.
obscūrus Copy link Outline 1 sombre, obscur, ténébreux : bois sombre ; nuit obscure ; comme il ...2 [fig.] obscur :a) difficile à comprendre : pénétrer les sujets les plus obscurs ; Héraclite ...b) incertain : espoir vague ;c) inconnu : tout le monde connaît ton dévouement pour moi, cf. le ...d) caché, secret : homme dissimulé ; haine cachée. ⓘobscūrē: adverbialobscūre: masc/neut voc sg • obscūrus, a, um, 1. sombre, obscur, ténébreux : obscurus lucus Virg. En. 9, 87, bois sombre ; nox obscura Virg. En. 2, 420, nuit obscure ; jam obscura luce Liv. 24, 21, 7, comme il faisait déjà sombre || v. obscurum, n., pris substt || [poét.] ibant obscuri Virg. En. 6, 268, ils allaient, groupe sombre 2. [fig.] obscur : a) difficile à comprendre : res obscurissimas videre Cic. de Or. 2, 153, pénétrer les sujets les plus obscurs ; valde Heraclitus obscurus Cic. Div. 2, 133, Héraclite était tout à fait obscur (peu intelligible), cf. Hor. P. 25 ; b) incertain : obscura spes Cic. Agr. 2, 66, espoir vague ; c) inconnu : non est obscura tua in me benevolentia Cic. Fam. 13, 70, tout le monde connaît ton dévouement pour moi, cf. Cic. Fam. 3, 10, 5 ; Cæsaris erat nomen obscurius Cæs. C. 1, 61, 3, le nom de César était moins connu ; obscuro loco natus Cic. Verr. 2, 5, 181, né d'une famille obscure ; d) caché, secret : obscurus homo Cic. Off. 3, 57, homme dissimulé ; obscurum odium Cic. Fam. 3, 10, 6, haine cachée.
obscūrum Copy link ⓘobscūre: neut voc sg • obscūrum, ī, n. (obscurus), obscurité : Virg. G. 1, 478 ; Liv. 1 præf. 3.
obscurus Copy link ⓘobscūrē: adverbialobscūre: masc/neut voc sg OBSCVRVS � a, um. Adi. [ἀμαυρὸς, ὀρφναῖος, σκοτομήνιος, ἐρεβεννὸς, ἀνώνυμος, ἀφεγγὴς] Illustri, claro, perspicuo, opponitur, siue ad lucem proprie dictam referantur illa nomina, siue ad famam, ad intelligentiam etc. […] 🗁 Page Scan
obscure (adj.) Copy link Outline I. Without natural lightII. Not easily understood1. obscūrus2. rĕcondĭtus (naturally difficult of apprehension; while obscurus often refers only to the way in which a subject is treated)3. perplexus (intricate, puzzling)4. caecus (of that which escapes the eye or mind)5. invŏlūtus (involved, intricate)III. Not distinguished1. obscūrus2. hŭmĭlis, ignōbĭlis • obscure (adj.): I. Without natural light: obscūrus: v. dark. II. Not easily understood: 1. obscūrus: extremely o. (Heraclitus), valde obs., Cic. Div. 2, 64, 133: Lucr.: I strive to be brief, I become o., brevis esse laboro, obs. fio, Hor. A. P. 25. Join: obscurus et ignotus, Cic. de Or. 1, 39, 177; obs. atque caecus, id. Agr. 2, 14, 36. Somewhat o., subobscurus, Cic. 2. rĕcondĭtus (naturally difficult of apprehension; while obscurus often refers only to the way in which a subject is treated): Cic.: v. abstruse, recondite. 3. perplexus (intricate, puzzling): o. speeches (rendered purposely ambiguous), p. sermones, Liv. 40, 5, med.: a somewhat o. theory, ratio perplexior, Plin. 2, 15, 13 § 62. 4. caecus (of that which escapes the eye or mind): cf. Cic. de Or. 2, 87, 357, res caecae et ab aspectus judicio remotae: v. supr. (1). 5. invŏlūtus (involved, intricate): Join: occulta et quasi involuta [aperire], Cic. Fin. 1, 9, 30. Phr.: in an o., enigmatical manner, per ambages, Liv. 1, 56, ad fin.: so, ambages is used of the enigma of the Sphinx, Ov. M. 7, 760: to be intentionally o., sensus suos abdere (condere, recondere), Tac. A. 1, 11: cf. ib., (sensus) in incertum et ambiguum magis implicabantur = he became more o. than ever: see also to obscure (= render obscure). III. Not distinguished: 1. obscūrus: of humble and o. parentage., humili atque o. loco natus, Cic. Verr. 5, 70, 181: illustrious or o., clarus an obs., Quint. 5, 10, 26. 2. hŭmĭlis, ignōbĭlis: v. humble, ignoble.
obscure (v.) Copy link Outline 1. obscūro, 1 (both lit. and fig.)2. offĭcio, fēci, fectum, 3 (with dat. • obscure (v.): 1. obscūro, 1 (both lit. and fig.): the sky was o.d by clouds, coelum nubibus obscuratum, Sall. Jug. 38, med.: to o. one's style, stilum obs., Suet. Tib. 70: as opp. to celebrare, to render famous or o., Sall. Cat. 8. 2. offĭcio, fēci, fectum, 3 (with dat.: to stand in the way of, darken, eclipse): the greatness of those who will o. my name, magnitudo eorum qui meo nomini officient, Liv. pref.: cf. Cic. N. D. 2, 19, 49, ipsa umbra terrae soli officiens noctem efficit (eclipses and o.s it). Phr.: to o. a subject intentionally (mystify any one), tenebras alicui offundere, Cic. in Quint. 2, 17, 21: see also to hide, conceal.
OBSCURE Copy link • OBSCURE 1. adverb, Dark, dusky, obscurus, tenebricosus (with this difference, that tenebricosus itself denotes primarily only the obscuration of the atmosphere, or the want of light, whereas obscurus denotes either the effect of this want on the objects, or the want itself; to the former in luce positus is opposed, to the latter illustris): caliginosus (dark, without light): caecus (in which one cannot see; as, night, a house): somewhat obscure, subobscurus: an obscure night, nox obscura (overcast): nox caliginosa (dark): nox caeca or obducta (in which one cannot see any space before him): to make anything obscure, obscurum facere, obscurare (e.g., cubiculum, conclave): alicui rei lucem eripere (to deprive oflight). [Vid: also, DARK.] Not plain, obscurus (unintelligible, uncertain, unknown): caecus (of which one sees no reason; e.g., morbus, carmen): involutus (veiled): non apertus ad intelligendum (not distinct): abstrusus (hidden, secret, e.g., insidiae; or, hard to explain and understand; e.g., disputatio): perplexus (confused, intricate; e.g., sermones, carmen): impeditus (complicated): incertus (indefinite, vague): ignobilis (unknown): somewhat obscure, subobscurus (of a speaker, etc.): to make anything obscure, alicui rei obscuritatem et tenebras afferre, tenebras obducere; lucem eripere et quasi noctem quandam alicui rei offendere (Cic., N.D., 1, 3, 6): to make a speech obscure, orationem occaecare: to be obscure, in tenebris latere; obscuritate involutum latere (to be hidden, not known): lucem desiderare (to be indistinct, of ideas): to be very obscure, crassis occultatum et circumfusum tenebris latere (to be wrapped in impenetrable obscurity). Not illustrious, obscurus: an obscure name, nomen obscurum: of obscure birth or descent, obscuro loco natus; obscuris ortus majoribus (of an unknown family): nullo patre natus, terrae filius (not born in lawful wedlock). 2. v. obscurare (PROP. or figuratively): tenebras offundere or obducere alicui rei, or alicui (to overcast, so that anything is no longer in clear light, either litterally or figuratively); rei caliginem offundere (Liv.), or inducere (Velleius, more strongly): noctem offundere alicui rei: the light of a lamp is obscured by that of the sun, obscuratur et offunditur luce solis lumen lucernae: oblivion shall never obscure the remembrance of thee, tuam memoriam nulla oblivio obscurabit: to obscure the reputation, nomini or decori officere.