Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (2 entries · 6 senses)
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• music:
    1. I. The art: mūsĭca, ae or -ē, ēs; also mūsĭca, orum: to treat of m., musicam tractare, Cic. de Or. 3, 33, 132: to teach any one m., aliquem musicam docere, Nep. pref. init.: but the form musicen (acc.) is also used: id. Epam, init. The neut. pl. musica strictly denotes music as a matter of detailed knowledge and practice: he was no less distinguished in m., non minore fuit in musicis gloria, Nep. Ep. 2: very fond of m., musicorum perstudiosus, Cic. Tusc. 5, 22, 63: but in Cic. de Or. 1, 42, init., it is precisely = musica (sc. ars), being classed with other "artes": and so elsewhere in Cic. (N.B.--Ter. has musica ars, in Gk. sense = poetry: Phor. prol. 18.) Phr.: to teach any one m. (to play upon a stringed instrument), fidibus aliquem docere, Cic. Fam. 9, 22, med. (cf. Nep. Epam. 2, citharizare et cantare ad chordarum sonum doctus est a Dionysio).
    2. II. As played:
      1. 1. cantus, ūs: the m. of voices, strings, and flutes, c. vocum et nervorum et tibiarum, Cic. R. Am. 46, 134: cf. id. Leg. 2, 15, 38, where cantus (pl.) = tunes: vocal m., vocis c., Quint. 5, 10, 124.
      2. 2. concentus, ūs (of a number singing or performing together): the m. of voice and lyre, c. vocis lyraeque, Ov. M. 11, 11: m. (concert) of birds, c. avium, Cic. Leg. 1, 7, 21: Ov.
      3. 3. mŏdus, esp. in pl. (a measured tune or strain): to dance to the m. of the flute, ad tibicinis modos saltare, Liv. 7, 2: v. strain.
      4. 4. symphōnia (instrumental m.): when there was m. (a musical performance) at those entertainments, quum in iis conviviis s. caneret, Cic. Verr. 2, 3, 44, 105: to sing to m., ad s. canere, Sen. Ep. 12, 8: (?discordant m., s. discors, Hor. A. P. 374: Plin.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
MUSIC Copy link
• MUSIC
  • As an art, ars musica (seldom simply musica, musicae, feminine): musica, musicerum, neuter; studium musicum; studium artis musicae. To study music, ad studium musicum se applicare; musicis or studio artis musicae se dedere: to learn music, *artem musicam discere; fidibus (canere) discere (on a stringed instrument): to understand music, fidibus scire (Terentianus); musicis eruditum esse (opposed to imperitum esse artis musicae; musica non callere): a teacher of music, qui artem musicam docet (theoretically); qui fidibus canere docet (practically, a music master).
  • Anything produced by the art, (a) a musical composition, modi musici; in connection, also, modi only. To compose music, modos facere; modos musicos componere (after Quint., 1, 12, 14): (b) the sound of musical instruments, cantus; concentus (of several).