learned Copy link Outline 1. doctus2. ērŭdītus (cultured and refined3. expr. by doctrina, and some other word4. littĕrātus (well acquainted with literature) • learned: 1. doctus: to be read (only) by the very l., a doctissimis legi, Cic. de Or. 2, 6, 25: more freq. defined and qualified by other words: no less l. in Greek than in Latin, nec minus Graece quam Latine doctus, Suet. Gr. 7; for which Hor. has, d. sermones utriusque linguae, Od. 3, 8, 5: so, doctus vir et Graecis litteris eruditus, Cic. Br. 30, 114. Very l., perdoctus, Cic. 2. ērŭdītus (cultured and refined: cf. Habicht, 377): cf. Cic. Fin. 1, 7, extr., non satis politus iis artibus, quas qui tenent eruditi appellantur (just before doctrinis instructus occurs as syn.) I have always been fond of learning and l. men, semper mihi et doctrina et e. homines placuerunt, Cic. Rep. 1, 17, extr.: a l. or a popular style, oratio e., popularis, Cic. Par. prooem. 4. Very l., pereruditus, Cic. 3. expr. by doctrina, and some other word: e. g. doctrinâ instructus (v. supr. 2): d. excultus (accomplished, well-educated), Cic. Tusc. 1, 2, 4. 4. littĕrātus (well acquainted with literature): a very l. (critic), (homo) litteratissimus, Cic. Fam. 9, 16, med.: l. in trifles, ineptiis l., Sen. N. Q. 4, 13, init.: v. literary. Phr.: a l. man, (homo) perfectus in litteris, Cic. Br. 76, 264: l. in antiquity, antiquitatis veterumque scriptorum litterate peritus, Cic. Br. 56, 205.
LEARNED Copy link • LEARNEDThat possesses learning; of persons, doctus, doctrinā instructus (well taught in anything); eruditus, litteris eruditus, eruditione ornatus (of scholastic or litterary attainments). (The words are found in this connection and order.) doctus atque eruditus; litteratus (especially in philology and history); litteris tinctus (well read). Very learned, perdoctus; per eruditus; doctus atque imprimis eruditus; mire or doctissime eruditus; exquisitā doctrinā pereruditus; praeclarā eruditione atque doctrinā ornatus; in quo sunt plurimae litterae: to be very learned, multa doctrina esse: tolerably learned, satis litteratus: not very learned, mediocriter a doctrina instructus: a learned man, vir doctus; homo eruditus, etc.; litterator (originally = homo litteratus; in the Silver Age, sometimes one who possessed slightly the property of the litteratus; Vid: Suet., Gramm., 4; sometimes a person engaged in teaching language, Vid: Gell. 16, 6): a thoroughly learned man, vir perfecta eruditione; vir perfecte planeque eruditus: a generally learned man, homo omni hberali doctrina politus; homo omni doctrina eruditus: to be the first among learned men, doctrinae studiis principem esse: the learned world, docti homines, or simply docti (opposed to agrestes); eruditi homines, or simply eruditi; homines studiosi litterarum: the life of a learned man, vita litterata (☞ docta is not Latin): to be learned in anything, aliquid intelligere, callere, cognitum or perceptum habere; multum in aliqua re versatum esse (to be conversant with): not to be learned in anything, aliquid ignorare or nescire; in aliqua re rudem, or peregrinum, or hospitem esse; alicujus rei ignarum or imperitum esse. That relates to learning, litteratus; litterarius (post-Augustian): learned materials, materia studiorum: a learned conversation, sermo qui de artium studiis atque doctrina habetur: to propose learned questions, *subtilius quaerere de re: learned leisure, otium litteratum (☞ doctum is not Latin): the learned languages, linguae veterum (☞ linguae doctae, doctorum, or litteratorum, not Latin).