learned Copy link Outline 1. doctus2. ērŭdītus (cultured and refined3. expr. by doctrina, and some other word4. littĕrātus (well acquainted with literature) • learned: 1. doctus: to be read (only) by the very l., a doctissimis legi, Cic. de Or. 2, 6, 25: more freq. defined and qualified by other words: no less l. in Greek than in Latin, nec minus Graece quam Latine doctus, Suet. Gr. 7; for which Hor. has, d. sermones utriusque linguae, Od. 3, 8, 5: so, doctus vir et Graecis litteris eruditus, Cic. Br. 30, 114. Very l., perdoctus, Cic. 2. ērŭdītus (cultured and refined: cf. Habicht, 377): cf. Cic. Fin. 1, 7, extr., non satis politus iis artibus, quas qui tenent eruditi appellantur (just before doctrinis instructus occurs as syn.) I have always been fond of learning and l. men, semper mihi et doctrina et e. homines placuerunt, Cic. Rep. 1, 17, extr.: a l. or a popular style, oratio e., popularis, Cic. Par. prooem. 4. Very l., pereruditus, Cic. 3. expr. by doctrina, and some other word: e. g. doctrinâ instructus (v. supr. 2): d. excultus (accomplished, well-educated), Cic. Tusc. 1, 2, 4. 4. littĕrātus (well acquainted with literature): a very l. (critic), (homo) litteratissimus, Cic. Fam. 9, 16, med.: l. in trifles, ineptiis l., Sen. N. Q. 4, 13, init.: v. literary. Phr.: a l. man, (homo) perfectus in litteris, Cic. Br. 76, 264: l. in antiquity, antiquitatis veterumque scriptorum litterate peritus, Cic. Br. 56, 205.