irrĕsŏlūtus Copy link ⓘirrĕsŏlūtē: adverbialirrĕsŏlūte: masc/neut voc sg • irrĕsŏlūtus (inr-), a, um, adj. [2. inresolvo], unloosed, not loosened: vincula, Ov. P. 1, 2, 21: nexus, Boëth. Cons. 3; Metr. 2, 4.
irrĕsŏlūtus Copy link ⓘirrĕsŏlūtē: adverbialirrĕsŏlūte: masc/neut voc sg • irrĕsŏlūtus, a, um (in, resolvo), non relâché, non détaché : Ov. P. 1, 2, 21 || [fig.] indissoluble : Boet. Cons. 3.
irresolutus Copy link ⓘirrĕsŏlūtē: adverbialirrĕsŏlūte: masc/neut voc sg IRRESOLVTVS a, um. Adi. [ἀδιάλυτος] Quod nunquam remittitur. Ouid. ex Pont. 1, 2, 22 At semel intentus neruo leuis areus equino, Vincula semper habens irresoluta manet. Boeth. 3 Metr. 2.
IRRĔSŎLŪTUS Copy link ⓘirrĕsŏlūtē: adverbialirrĕsŏlūte: masc/neut voc sg IRRĔSŎLŪTUS ↗Open in new tab (irresolutus)
irresolute Copy link Outline I. Undetermined how to act1. incertus2. dŭbius (wavering)II. Of undecided character • irresolute: I. Undetermined how to act: 1. incertus: more fully, incertus sententiae, Liv. 4, 57, init.; incertus animi, Tac. A. 6, 46. Join: varius incertusque, Sall. Jug. 74. (In Cic. = uncertain.) 2. dŭbius (wavering): the i. are confirmed, dubii confirmantur, Caes. B. C. 1, 3. Join: dubius et haesitans, Sall. Jug. 107. To be i., dubitare, haesitare, fluctuare (-ari): v. to hesitate. II. Of undecided character: parum firmus (cf. Cic. Mil. 33, 91, in suscepta causa firmissimus), or with proposito (cf. Vell. 2, 63, fin., firmus proposito et ... fidus): or infirmus (cf. Caes. B. C. 1, 3, terrentur infirmiores): v. resolute.
IRRESOLUTE Copy link • IRRESOLUTEdubius: incertus (with reference to a particular time): mutabilis, or varius et mutabilis (changeable): *in sententia parum firmus: *parum firmus proposito (firmus proposito, Velleius) or infirmus, infirmior only. To be irresolute dubitare, haesitare, incertum esse (at a particular time).