Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (5 entries · 31 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

invāde: pres imperat act 2nd sg

• in-vādo, vāsi, vāsum (invasse, Lucil. Sat. 2, 4), 3, v. n. and a., to go, come, or get into, to enter upon.
  1. I. Lit.: ignis quocumque invasit, cuncta disturbat ac dissipat, Cic. N. D. 2, 15, 41: consul exercitusque Romanus sine certamine urbem invasere, Liv. 10, 10, 4; 24, 33 al.: forum, Tac. H. 1, 33: oppidum, Front. Strat. 3, 10, 2.—
    1. B. Transf.
      1. 1. To get into, fall into: ut profugiens hostem, inimici invadam manus, Att. ap. Non. 234, 1.—
      2. 2. In gen., to go, make, accomplish a distance: biduo tria milia stadiorum invasit, Tac. A. 11, 8.—
      3. 3. To enter upon, set foot upon: tuque invade viam, Verg. A. 6, 260: lutum minis frigidum, App. M. 9, p. 232, 11. —
      4. 4. To enter violently, move against, rush upon, fall upon, assail, assault, attack, invade (syn. oppugno); constr with in and acc., or simple acc.
          1. α. With in and acc. (so nearly always in Cic.; cf. II. B. γ infra): in oppidum antiquum et vetus, Plaut. Bacch. 4, 4, 60: in transversa latera invaserant cohortes, Liv. 27, 42: globus juvenum in ipsum consulem invadit, id. 2, 47: in collum (mulieris) invasit, fell upon her neck, Cic. Phil. 2, 31, 77: alicujus pectus amplexibus, to embrace, Petr. 91: aliquem basiolis, id. 85; with osculari, id. 74: in Galliam, Cic. Phil. 11, 2: si in eas (urbes) vi cum exercitu invasisses, Cic. Verr. 2, 1, 20: cum ferro in aliquem, id. Caecin. 9, 25.—Impers.: in oculos invadi nunc est optimum, Plaut. As. 5, 2, 58.—
          2. β. With simple acc.: aciem hastati invadunt, Liv. 9, 35: stationem hostium, id. 37, 20: validissimas Pompeii copias, Nep. Dat. 6, 7: vicinos portus, Verg. A. 3, 382: urbem, id. ib. 2, 265: jam tandem invasit medios, id. ib. 12, 497: eam (Europam), Nep. Them. 2: regem, Val. Max. 3, 2, 3: in lecto cubantem, Nep. Dion, 9, 4: greges, Ov. F. 2, 210: madida cum veste gravatum, Verg. A. 6, 361: ventus invasit nubem, Lucr. 6, 174: canes appropinquantem invadunt, Col. 7, 12, 7: castra, Liv. 10, 35; cf.: quem semel invasit senectus, Col. 2, 1, 4.—Pass.: sperans, mox effusos hostes invadi posse, Sall. J. 87 fin.—Pass. impers.: signo dato, undique simul ex insidiis invaditur, Sall. J. 113.—
      5. 5. To rush into, enter hurriedly into a struggle, fight, etc. (poet.): Martem, Verg. A. 12, 712: proelia, Mart. 9, 57, 6: certamina, Sil. 17, 473: bella, id. 9, 12: pugnam, id. 12, 199 al.; cf.: in pugnas, Lucil. ap. Non. p. 323, 32; and: aut pugnam aut aliquid jam dudum invadere magnum mens agitat mihi, to attempt, enter hurriedly upon, Verg. A. 9, 186. —
      6. 6. To make an attack on, seize, grasp: Jubae barbam, Suet. Caes. 71: cibum avidius, Aur. Vict. Epit. 20, 9: pallium, Petr. 5, 15: capillos, Prop. 3, 8 (4, 7), 5: virgineos artus, Ov. M. 11, 200; cf. Suet. Ner. 29. —
  2. II. Trop.
    1. A. To fall upon, seize, take possession of, usurp; constr. with in and acc., or simple acc.
          1. α. With in and acc.: in multas pecunias, Cic. Phil. 2, 16: in quod ipsa invaderet, id. N. D. 2, 49, 124: in fortunas alicujus, id. Phil. 2, 26, 65; id. Rosc. Am. 5: in praedia alicujus, id. ib. 8: in nomen Marii, id. Phil. 1, 1: in arcem illius causae, id. Fam. 1, 9, 8. —
          2. β. With simple acc.: dictaturam, Suet. Caes. 9: consulatum, id. Aug. 26: rempublicam, Just. 5, 8, 12: imperium, Sall. J. 38.—
    2. B. To make an attack on, seize, lay hold of, attack, befall a person or thing; with simple acc., or in and acc., or dat.
          1. α. With simple acc.: cum gravis morbus invasit, Plaut. As. 1, 1, 40: ne reliquos populares metus invaderet, Sall. J. 35 fin.: cupido Marium, id. ib. 89, 6; id. C. 31, 1 al.: tantus repente terror invasit, ut, Caes. B. C. 1, 14.—
          2. β. With in and acc.: dolor in oculos, Lucr. 6, 659: pestis in vitam invasit, Cic. Off. 3, 7: in philosophiam, id. Tusc. 2, 1, 4: in nomen Marii, id. Phil. 1, 2, 5: vis avaritiae in animos eorum invasit, Sall. J. 32, 4: vis morbi in corpus meum, Liv. 28, 29; cf.: lassitudine invaserunt misero (mihi) in genua flemina, Plaut. Ep. 5, 2, 5. —
          3. γ. Rarely with dat.: furor invaserat improbis, Cic. Fam. 16, 12, 2; Gell. 19, 4. —
          4. δ. Absol.: ubi pro continentiā et aequitate lubido atque superbia invasere, Sall. C. 2, 5: ubi contagio quasi pestilentia invasit, id. ib. 10, 6: cum potentiā avaritia sine modo ... invasere, id. J. 41, 9.—
    3. C. To assail with words, accost (poet.): continuo invadit, Verg. A. 4, 265: Agrippa consules anni prioris invasit, cur silerent, Tac. A. 6, 4: Vinnium Laco minaciter invasit, id. H. 1, 33.—Hence, invāsus, a, um, P. a., ingrafted: comae, i. e. rami, Pall. Insit. 120.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

invāde: pres imperat act 2nd sg

• invādō, vāsī, vāsum, ĕre, intr. et tr.
I. intr.,
  1. 1. faire invasion : in urbem Cic. Verr. 2, 1, 54, faire invasion dans une ville || pestis in vitam hominum invadit Cic. Off. 3, 34, un fléau fait invasion dans la vie humaine || [abst] Cæs. C. 1, 14, 1 ; Sall. C. 2, 5 ; 10, 6, etc.
  2. 2. se jeter sur : in aliquem cum ferro Cic. Cæc. 25, se jeter sur qqn le fer à la main ; in fortunas alicujus Cic. Phil. 2, 65, se jeter sur les biens de qqn (s'en emparer) ; in collum alicujus Cic. Phil. 2, 77, se jeter au cou de qqn ; in philosophiam Cic. Tusc. 2, 4, attaquer la philosophie || [avec dat. rare] : furor invaserat improbis Cic. Fam. 16, 2, 2, un souffle de folie s'était abattu sur les mauvais citoyens.
II. tr.,
  1. 1. envahir : urbem Liv. 10, 10, 4, envahir une ville || veluti tabes animos invaserat Sall. C. 36, 5, une sorte de maladie contagieuse avait envahi les cœurs, cf. Sall. J. 35, 9 ; 89, 6 || poét. = ingredi, entrer dans, parcourir : viam Virg. En. 6, 260, prendre une route, s'avancer : tria milia stadiorum Tac. Ann. 11, 8, parcourir trois mille stades
  2. 2. assaillir, attaquer : agmen hostium Hirt. G. 8, 27, 5, attaquer l'armée ennemie, cf. Sall. J. 87, 4 ; Nep. Dat. 6, 7 ; Liv. 9, 35, 6, etc. || apostropher : Virg. En. 4, 265 ; Tac. Ann. 6, 4 ; H. 1, 33
  3. 3. [poét.] se jeter dans une chose, l'entreprendre : pugnam Virg. En. 9, 186 ; Martem Virg. En. 12, 712, commencer un combat, la lutte, cf. Curt. 7, 6, 2
  4. 4. se jeter sur, saisir : barbam alicujus Suet. Cæs. 71, se jeter sur la barbe de qqn ; consulatum Suet. Aug. 26, s'emparer du consulat. ➳ inf. pf. sync. invasse Lucil. Sat. 57.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
invado Copy link
ⓘ

invāde: pres imperat act 2nd sg

INVADO si, sum, ere. [εἰσβάλλω, ἐπιβαίνω] Aggredi, impetum facere, inuolare, irruere. […]
Page Scan
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• invade:
      1. 1. invādo, si, sum, 3 (with in and acc.): Antony has i.d Gaul, Dolabella Asia, in Galliam invasit Antonius, in Asiam Dolabella, Cic. Ph. 11, 2, 4. (N.B.--Not in this sense with direct acc.: v. to attack.)
      2. 2. bellum infĕro, 3, irr. (with dat.): Xerxes having i.d Europe, quum Xerxes bellum inferret Europae, Nep. Them. 2: to i. Scythia, Scythis bellum inf., id. Milt. 3: Just.: v. war.
      3. 3. incurro, 3 (to make a sudden incursion): v. inroad. Phr.: he i.d the territory of the Olcades, in Olcadum fines exercitum induxit, Liv. 21, 5: to i. Africa (by crossing the sea), in Africam transmittere, Liv. 21, 17: after this he i.d India, post haec Indiam petit, Just. 12, 7: sometimes proficiscor is used in this sense: to i. Britain, in Britanniam proficisci, Caes. B. G. 4, 20.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
INVADE Copy link
• INVADE
To invade a country, terram invadere: in terram irruptionem facere (general terms): in terram infundi or influere (of a vast host, inundating, as it were, the country); with an army, terram invadere cum copiis; copias in fines hostium introducere (to march into his country) or impressionem facere in fines hostium.