in-vādo Copy link Outline I. Lit.B. Transf.1. To get into, fall into2. In gen., to go, make, accomplish a distance3. To enter upon, set foot upon4. To enter violently, move against, rush upon ...(a). With in and acc.(b). With simple acc.5. To rush into, enter hurriedly into a struggle, fight, etc.6. To make an attack on, seize, graspII. Trop.A. To fall upon, seize, take possession of ...(a). With in and acc.(b). With simple acc.B. To make an attack on, seize, lay hold of ...(a). With simple acc.(b). With in and acc.(g). Rarely with dat.(d). Absol.C. To assail with words, accost • in-vādo, vāsi, vāsum (invasse, Lucil. Sat. 2, 4), 3, v. n. and a., to go, come, or get into, to enter upon. I. Lit.: ignis quocumque invasit, cuncta disturbat ac dissipat, Cic. N. D. 2, 15, 41: consul exercitusque Romanus sine certamine urbem invasere, Liv. 10, 10, 4; 24, 33 al.: forum, Tac. H. 1, 33: oppidum, Front. Strat. 3, 10, 2.— B. Transf. 1. To get into, fall into: ut profugiens hostem, inimici invadam manus, Att. ap. Non. 234, 1.— 2. In gen., to go, make, accomplish a distance: biduo tria milia stadiorum invasit, Tac. A. 11, 8.— 3. To enter upon, set foot upon: tuque invade viam, Verg. A. 6, 260: lutum minis frigidum, App. M. 9, p. 232, 11. — 4. To enter violently, move against, rush upon, fall upon, assail, assault, attack, invade (syn. oppugno); constr with in and acc., or simple acc. α. With in and acc. (so nearly always in Cic.; cf. II. B. γ infra): in oppidum antiquum et vetus, Plaut. Bacch. 4, 4, 60: in transversa latera invaserant cohortes, Liv. 27, 42: globus juvenum in ipsum consulem invadit, id. 2, 47: in collum (mulieris) invasit, fell upon her neck, Cic. Phil. 2, 31, 77: alicujus pectus amplexibus, to embrace, Petr. 91: aliquem basiolis, id. 85; with osculari, id. 74: in Galliam, Cic. Phil. 11, 2: si in eas (urbes) vi cum exercitu invasisses, Cic. Verr. 2, 1, 20: cum ferro in aliquem, id. Caecin. 9, 25.—Impers.: in oculos invadi nunc est optimum, Plaut. As. 5, 2, 58.— β. With simple acc.: aciem hastati invadunt, Liv. 9, 35: stationem hostium, id. 37, 20: validissimas Pompeii copias, Nep. Dat. 6, 7: vicinos portus, Verg. A. 3, 382: urbem, id. ib. 2, 265: jam tandem invasit medios, id. ib. 12, 497: eam (Europam), Nep. Them. 2: regem, Val. Max. 3, 2, 3: in lecto cubantem, Nep. Dion, 9, 4: greges, Ov. F. 2, 210: madida cum veste gravatum, Verg. A. 6, 361: ventus invasit nubem, Lucr. 6, 174: canes appropinquantem invadunt, Col. 7, 12, 7: castra, Liv. 10, 35; cf.: quem semel invasit senectus, Col. 2, 1, 4.—Pass.: sperans, mox effusos hostes invadi posse, Sall. J. 87 fin.—Pass. impers.: signo dato, undique simul ex insidiis invaditur, Sall. J. 113.— 5. To rush into, enter hurriedly into a struggle, fight, etc. (poet.): Martem, Verg. A. 12, 712: proelia, Mart. 9, 57, 6: certamina, Sil. 17, 473: bella, id. 9, 12: pugnam, id. 12, 199 al.; cf.: in pugnas, Lucil. ap. Non. p. 323, 32; and: aut pugnam aut aliquid jam dudum invadere magnum mens agitat mihi, to attempt, enter hurriedly upon, Verg. A. 9, 186. — 6. To make an attack on, seize, grasp: Jubae barbam, Suet. Caes. 71: cibum avidius, Aur. Vict. Epit. 20, 9: pallium, Petr. 5, 15: capillos, Prop. 3, 8 (4, 7), 5: virgineos artus, Ov. M. 11, 200; cf. Suet. Ner. 29. — II. Trop. A. To fall upon, seize, take possession of, usurp; constr. with in and acc., or simple acc. α. With in and acc.: in multas pecunias, Cic. Phil. 2, 16: in quod ipsa invaderet, id. N. D. 2, 49, 124: in fortunas alicujus, id. Phil. 2, 26, 65; id. Rosc. Am. 5: in praedia alicujus, id. ib. 8: in nomen Marii, id. Phil. 1, 1: in arcem illius causae, id. Fam. 1, 9, 8. — β. With simple acc.: dictaturam, Suet. Caes. 9: consulatum, id. Aug. 26: rempublicam, Just. 5, 8, 12: imperium, Sall. J. 38.— B. To make an attack on, seize, lay hold of, attack, befall a person or thing; with simple acc., or in and acc., or dat. α. With simple acc.: cum gravis morbus invasit, Plaut. As. 1, 1, 40: ne reliquos populares metus invaderet, Sall. J. 35 fin.: cupido Marium, id. ib. 89, 6; id. C. 31, 1 al.: tantus repente terror invasit, ut, Caes. B. C. 1, 14.— β. With in and acc.: dolor in oculos, Lucr. 6, 659: pestis in vitam invasit, Cic. Off. 3, 7: in philosophiam, id. Tusc. 2, 1, 4: in nomen Marii, id. Phil. 1, 2, 5: vis avaritiae in animos eorum invasit, Sall. J. 32, 4: vis morbi in corpus meum, Liv. 28, 29; cf.: lassitudine invaserunt misero (mihi) in genua flemina, Plaut. Ep. 5, 2, 5. — γ. Rarely with dat.: furor invaserat improbis, Cic. Fam. 16, 12, 2; Gell. 19, 4. — δ. Absol.: ubi pro continentiā et aequitate lubido atque superbia invasere, Sall. C. 2, 5: ubi contagio quasi pestilentia invasit, id. ib. 10, 6: cum potentiā avaritia sine modo ... invasere, id. J. 41, 9.— C. To assail with words, accost (poet.): continuo invadit, Verg. A. 4, 265: Agrippa consules anni prioris invasit, cur silerent, Tac. A. 6, 4: Vinnium Laco minaciter invasit, id. H. 1, 33.—Hence, invāsus, a, um, P. a., ingrafted: comae, i. e. rami, Pall. Insit. 120.