Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (6 entries · 30 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

intrōdūce: pres imperat act 2nd sg

• intrō-dūco, duxi, ductum, 3, v. a., to lead or bring into a place, to conduct into or within (syn.: induco, immitto).
  1. I. Lit.
          1. α. With acc.: gregem venalium, Plaut. Aul. 3, 3, 4: noctu milites, Sall. J. 12, 4: Volturcium cum legatis, id. C. 46, 6: praesidium, Caes. B. C. 1, 13, 2; cf. se, Curt. 3, 12, 10: aliquem tecum, id. 8, 8, 19: quod oppidum cohortibus introductis tenebat, Caes. B. C. 1, 12, 3.—
          2. β. With in and acc.: si suas copias Aedui in fines Bellovacorum introduxerint, Caes. B. G. 2, 5, 3: legationes in senatum, Liv. 10, 45, 4: in senatum aliquem ad agendas gratias, Suet. Oth. 2: praesidium in urbem Chium, Curt. 4, 1, 17.—
          3. γ. With ad and acc.: ad regem, Curt. 6, 7, 17. —
          4. δ. With eo: nacti portum, eo naves introduxerunt, Caes. B. C. 3, 26, 4.—
  2. II. Trop.
    1. A. To bring in, introduce: philosophiam in domos, Cic. Tusc. 5, 4: aliquem in possessionem, Dig. 25, 5, 2: ambitionem in senatum, to introduce, Cic. Phil. 11, 8, 19; Dig. 9, 4, 26: senatusconsulta, ib. 29, 5, 1. —
      1. 2. Esp., in speaking or writing, to introduce a person or subject: Catonem senem disputantem, Cic. Lael. 1, 3: sermones, Quint. 9, 2, 30: fictam narrationem, id. 4, 2, 19; cf.: pictores animas sensibus auctas, represented, Lucr. 3, 630.—
    2. B. To bring forward, maintain: non modo natum mundum introduxit, sed etiam paene manu factum, Cic. N. D. 1, 8, 20: introducebat, summum bonum esse, frui, id. Ac. 2, 42, 131: deliberationem, id. Off. 3, 3, 10: narrationem, Quint. 4, 2, 19 al.—
    3. C. To institute, originate: ex hujus modi principio consuetudo aestimationis introducta est, Cic. Verr. 2, 3, 82, § 189: hac introducta consuetudine, id. Fam. 16, 21, 3: ejusmodi deliberationem, id. Off. 3, 3, 12: consuetudinem, Val. Max. 2, 6, 5: novum in republica exemplum, to set an example, Caes. B. C. 1, 7, 2: exemplum a patricio homine introductum, Liv. 4, 16, 4: leges perniciosissimas reipublicae, Val. Max. 9, 5, 1: ritus novos, Lact. 1, 22, 19: novas superstitiones, Quint. 4, 4, 5.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

intrōdūce: pres imperat act 2nd sg

• intrōdūcō, dūxī, ductum, ĕre, tr.,
1. conduire dans, amener dans, introduire : Sall. J. 12, 4 ; Cæs. C. 1, 13, 2 || [avec in et acc.] Cæs. G. 2, 5, 3 ; Liv. 10, 45, 4 || [avec ad et acc.] Curt. 6, 7, 17 || [avec eo] Cæs. C. 3, 26, 4
2. [fig.]
  1. a) amener, introduire : Cic. Phil. 11, 19 ; Tusc. 5, 10 ;
  2. b) introduire un sujet ou un personnage : Cic. Læl. 3 ; Quint. 9, 2, 30 ;
  3. c) [avec prop. inf.] exposer, avancer que : Cic. Nat. 1, 20 ; Ac. 2, 131.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
introduco Copy link
ⓘ

intrōdūce: pres imperat act 2nd sg

INTRODVCO xi, ctum, ere. [εἰσάγω, ἀνάγω] Immittere, et intra aliquem locum ducere. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• introduce:
    1. I. To bring into a place; esp. into some one's presence:
      1. 1. intrōdūco, xi, ctum, 3: he i.s the soldiers by night, noctu milites introducit, Sall. Jug. 12: to be i.d into the king's presence, ad regem introduci, Curt. 6, 7, med.: Cic.
      2. 2. indūco, 3: to i. into the presence of the senate, ind. in Senatum, Plin. Ep. 2, 12, init.
    2. II. To introduce a character in a dialogue, etc.:
      1. 1. indūco, 3: I have i.d them as speaking in person, quasi ipsos induxi loquentes, Cic. Am. 1, 3: id. Tusc. 2, 11, 27.
      2. 2. fingo, nxi, ctum, 3 (to represent): cf. Quint. 9, 2, 32, sermo fingi non potest, ut non personae sermo fingatur, "conversation cannot be i.d, without a speaker being i.d too:" v. to represent. Phr.: to i. as speaker in a dialogue, in dialogum includere, Cic. Att. 13, 19, 3.
    3. III. To bring in a custom or practice:
      1. 1. indūco, 3: to i. a custom, aliquid in [nostros] mores ind., Cic. de Or. 2, 28, 121: to i. a new word, novum verbum ind., Cic. Ph. 13, 19, 43.
      2. 2. intrōdūco, 3: from this sort of a beginning the custom was i.d, ex hujuscemodi principio consuetudo introducta est, Cic. Verr. 3, 82, 189: to i. a precedent, exemplum int., Liv. (Kr.).
      3. 3. instĭtuo, i, ūtum, 3 (with ref. to general observances or customs): (Arcesilas) i.d the custom that ..., instituit ut ..., Cic. Fin. 2, 1, 2: with ellipsis of ut, Suet. Caes. 41, extr., instituit ... quotannis subsortitio fieret, "he i.d the practice," etc.: v. to institute.
      4. 4. invĕho, xi, ctum, 3 (lit. and fig. to import: with direct acc.): to i. many (new) arts, multas artes inv., Liv. 39, 8, ad init. Phr.: to i. many changes, multa mutare, novare (v. to change, innovate): words i.d from abroad, verba foris petita, Hor. S. 1, 10, 29: to i. new words, nova verba adsciscere, Hor. Ep. 2, 2, 119 (v. to adopt): to i. many innovations, multa nova afferre, Nep. (R. and A.).
    4. IV. To make known one person to another:
      1. 1. intrōdūco, 3 (usu. of admission to the presence of the great): cf. Cic. Att. 1, 16, 2, introductiones adolescentulorum nobilium.
      2. 2. commendo, 1 (esp. by letter): Caes. in Cic. Fam. 7, 5, med.: Hor.: v. to recommend.
      3. 3. trādo, ĭdi, ĭtum, 3: Hor. S. 1, 9, 47. Join: laudare et tradere, Hor. Ep. 1, 9, 3. (Cf. Cic. Fam. 7, 5, fin., totum hominem tibi trado de manu, ut aiunt, in manum.)
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
INTRODUCE Copy link
• INTRODUCE
  • Bring into use, fashion, inducere (e.g., new customs, words, etc.): introducere (a custom): instituere (to appoint; a festival, the census, etc.). To introduce a religious worship (from a foreign state), religionem advehere; foreign usages, peregrinos ritus asciscere. To introduce many changes or new regulations in military discipline, in re militari multa instituere (Suet.): he introduced many new inventions, and made many improvements on what brfore existed, multa partim nova attulit, partim meliora fecit (Nep.).
  • To introduce a character in a dialogue, aliquem loquentem, or disputantem inducere, or facere; personam (a fictitious personage) introducere; alicui sermonem tribuere or orationem attribuere: (several) inducere sermonem hominum; fictam orationem personis induere (when the speeches are invented, Quint.).
  • To make anybody known to another, introducere aliquem apud aliquem (by taking him to his house, etc): commendare alicui aliquem (by a recommendation): *praesentem praesenti alicui commendare (of a personal introduction). Sometimes ostentare aliquem (to show him; e.g., to introduce a young prince to the armies, per omnes exercitus): to be introduced into the Senate by anybody, per aliquem in senatu introduci.