Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (10 entries · 8 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
intempĕrātē Copy link
• intempĕrātē, adv., v. intemperatus fin.
ⓘ

intempĕrātē: adverbial

intempĕrāte: masc/neut voc sg

• in-tempĕrātus, a, um, adj., untempered, inclement.
  1. I. Lit.: quid ad caeli naturam intemperatius, Sen. Cons. ad Helv. 6; hence: intemperatum vinum, unmixed wine, Cael. Aur. Acut. 3, 17, § 158.—
  2. II. Trop., immoderate, intemperate: benevolentia, Cic. Lael. 20.— Adv.: intempĕ-rātē, intemperately: immoderate et intemperate vivere, Cic. Univ. 12.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
intempĕrātē Copy link
• intempĕrātē, sans retenue Cic. Tim. 45 || -tius Cic. Or. 175, avec trop peu de mesure.
GES Gesner (2)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
intemperate Copy link
INTEMPERATE Adu. [ἀκολάστως] Cic. de Vniuers. 38 c. 12 Qui autem immoderate et intemperate vixerit, eum secundus ortus in figuram muliebrem transferet.
intemperatus Copy link
ⓘ

intempĕrātē: adverbial

intempĕrāte: masc/neut voc sg

INTEMPERATVS a, um. Adi. [ἀκόλαστος] Temperato contrarium. […]
Page Scan
FOR Forcellini (2)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
Jump to
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• intemperate:
      1. 1. intempĕrans, ntis (without self-restraint): i. in sensual indulgence, int. in voluptates, Sen. Ir. 1, 3, 3: i. in desire for something, int. in alicujus rei cupiditate, Cic. Att. 13, 26. (Not as epith. of language: v. infr.)
      2. 2. immŏdĕrātus (unrestrained): Cic. Div. 1, 29, 60 v. preced. art. extr.
      3. 3. immŏdĭcus (not observing due bounds): v. extravagant, immoderate.
      4. 4. impŏtens, ntis (violent, ungovernable): i. rejoicing, imp. laetitia, Cic. Tusc. 5, 7, init.: v. ungovernable. Phr.. in an i. manner, intemperanter (v. foll. art.): to use i. language against any one, intemperanter invehi in aliquem, Liv. 42, 14, med. (immodicus linguâ, Liv. 22, 12, refers to extravagant boasting).
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
INTEMPERATE Copy link
• INTEMPERATE
intemperans: incontinens [SYN. in MODERATE]. (Cic. uses intemperans = without due control over one’s temper, etc.; also, intemperans in aliqua re; e.g., in alicujus rei cupiditate): avidus et intemperans (e.g., animus, Liv., unrestrained, eager for the accomplishment of its desires): immoderatus (not kept within proper bounds; of persons or things): A very intemperate person, homo profundae atque intempestivae gulae: to assail anybody with intemperate abuses, intemperantius invehi in aliquem: intemperate in language, immodicus linguae (Liv., immodicus, not Cic., or Caes.); intemperans linguae (Tac.). Vid: IMMODERATE and (for “intemperate zeal,” etc.) EXCESSIVE.