intemperate Copy link Outline 1. intempĕrans, ntis (without self-restraint)2. immŏdĕrātus (unrestrained)3. immŏdĭcus (not observing due bounds)4. impŏtens, ntis (violent, ungovernable) • intemperate: 1. intempĕrans, ntis (without self-restraint): i. in sensual indulgence, int. in voluptates, Sen. Ir. 1, 3, 3: i. in desire for something, int. in alicujus rei cupiditate, Cic. Att. 13, 26. (Not as epith. of language: v. infr.) 2. immŏdĕrātus (unrestrained): Cic. Div. 1, 29, 60 v. preced. art. extr. 3. immŏdĭcus (not observing due bounds): v. extravagant, immoderate. 4. impŏtens, ntis (violent, ungovernable): i. rejoicing, imp. laetitia, Cic. Tusc. 5, 7, init.: v. ungovernable. Phr.. in an i. manner, intemperanter (v. foll. art.): to use i. language against any one, intemperanter invehi in aliquem, Liv. 42, 14, med. (immodicus linguâ, Liv. 22, 12, refers to extravagant boasting).