insigne Copy link Outline I. a mark, sign, signal; a distinctive mark ...A. Lit.B. A sign or badge of office or honor, ...C. A standardD. A signalII. Trop., an honor ⓘīnsignia: neut nom/voc/acc pl • insigne, is, n. [insignis], I. a mark, sign, signal; a distinctive mark, a badge of office (class.). A. Lit.: quod erat insigne, eum facere, etc., Cic. de Or. 3, 33, 133: Minerva singulare est insigne ejus gymnasii, id. Att. 1, 4, 3: bos in Aegypto etiam numinis vice colitur: Apim vocant. Insigne ei in dextro latere candicans macula, Plin. 8, 46, 71, § 184.—Plur.: sibi haberent honores ... sibi triumphos, sibi alia praeclarae laudis insignia, Cic. Pis. 9, 26.— B. A sign or badge of office or honor, a decoration: bulla erat indicium et insigne fortunae, Cic. Verr. 2, 1, 58, § 152; id. Div. 1, 17, 36; Liv. 25, 4; Suet. Aug. 35.—Esp. in plur., insignia, attire, uniform, costume, regalia, etc.: sedebat cum purpura, et sceptro, et insignibus illis regiis, Cic. Sest. 26, 57: imperatoris, Caes. B. C. 3, 96: sacerdotum, Liv. 3, 39: pontificalia, id. 10, 7: militaria, ornaments, probably on the helmets of the officers, Caes. B. G. 7, 45: triumphorum, Suet. Aug. 29: majestatis, Just. 10, 1, 3; cf.: horum (mundi et caeli) insignia, sol, luna, etc., Cic. N. D. 1, 36, 100: vocis, the costume of a public singer, Juv. 8, 227. — C. A standard: navem Bruti, quae ex insigni facile agnosci poterat, i. e. the flag of the admiral's ship, Caes. B. C. 2, 6.— D. A signal: in praetoria nave insigne nocturnum trium luminum fore, Liv. 29, 25, 11.— II. Trop., an honor: insignia virtutis multi sine virtute adsecuti sunt, Cic. Fam. 3, 13, 1: laudis, id. Sull. 9, 26: orationis lumina et quodam modo insignia, brilliant passages, gems, id. Or. 39, 135 (v. the context): verborum et sententiarum insignia, id. de Or. 2, 9, 36; 3, 25, 96 al.
insignis Copy link ⓘīnsignia: neut nom/voc/acc pl • insignis, e, adj. [in-signum], distinguished by a mark; remarkable, noted, eminent, distinguished, prominent, extraordinary (class.): insignes appellantur boves, qui in femine et in pede album habent, quasi insigniti, Paul. ex Fest. p. 114 Müll.: maculis insignis et albo, i. e. maculis albis, Verg. G. 3, 56: insigni eum veste adornavit, Liv. 1, 20, 2: officinae, Plin. 35, 12, 46, § 161: virtus, Cic. Lael. 27, 102: vis, id. N. D. 2, 31, 80; id. de Or. 2, 22, 90: ad deformitatem puer, id. Leg. 3, 8, 19: homo omnibus insignis notis turpitudinis, id. Rab. Perd. 9, 24: vir, illustrious, Tac. A. 11, 19: totā cantabitur urbe, i. e. notorious, Hor. S. 2, 1, 46: debilitate aliqua corporis, remarkable, Suet. Calig. 26: indignus genere et praeclaro nomine tantum Insignis, Juv. 8, 32: cujus studium insigne fuit erga me, Cic. Fin. 2, 22, 72: odium in aliquem, id. Att. 14, 13, B, 3: improbitas, id. de Or. 2, 58, 237: temeritas, id. Ac. 1, 12, 45: impudentia, Cic. Verr. 2, 4, 29, § 66: honorum pagina, glorious. Juv. 10, 57: magnificentia, Tac. A. 11, 1: jamdiu causam quaerebat senex, quamobrem insigne aliquid faceret his, i. e. of punishing them severely, Ter. Eun. 5, 5, 31.—With gen.: libidinum, Tert. Pall. 4.—With inf.: insignis ventos anteire lacerto, Sil. 16, 561.— Sup.: spectaculum, Tert. Spect. 12: religio, id. Apol. 21.—Adv.: insignĭter, remarkably, extraordinarily, notably: amicos diligere, Cic. Part. 23, 80: pullus insigniter cristatus, Suet. Tib. 14: dimicare, Just. 33, 2: facere unum aliquid, Plin. Ep. 9, 29, 1: verba nove et insigniter dicta, Gell. 19, 7, 2.— Comp.: ornari, Nep. Ages. 3, 2.
īnsignĕ Copy link Outline 1 marque, signe, marque distinctive : la marque de la vérité, le critérium ...2 [en part.] insigne d'une fonction : l'insigne de l'augurat ; pl., insignes ...3 [fig.]a) les distinctions de la valeur, cf.b) décorations, parure [aux jours de fêtes] : fig. [en parl. des figures ... ⓘīnsignia: neut nom/voc/acc pl • īnsignĕ, is, n. (insignis), 1. marque, signe, marque distinctive : Cic. Att. 1, 4, 3 ; Verr. 2, 1, 152 ; insigne veri Cic. Ac. 2, 36, la marque de la vérité, le critérium de la vérité ; insigne nocturnum trium luminum Liv. 29, 25, 11, signal de nuit consistant en trois fanaux || quod insigne erat avec prop. inf. Cic. de Or. 3, 133, ce qui était un signe que... 2. [en part.] insigne d'une fonction : insigne auguratus Cic. Div. 1, 30, l'insigne de l'augurat ; pl., insignia regia Cic. Rep. 2, 31, insignes royaux, emblèmes de la royauté, cf. Cic. Sest. 57 ; Cæs. C. 3, 96 || les insignes [en parl. de l'armée] (plumets, aigrettes, colliers, etc.) [marques distinctives des grades et des troupes] : Cæs. G. 2, 21, 5 ; 7, 45, 7 3. [fig.] a) insignia virtutis Cic. Fam. 3, 13, 1, les distinctions de la valeur, cf. Cic. Sulla 88 ; b) décorations, parure [aux jours de fêtes] : Cic. Or. 134 ; fig. [en parl. des figures dans le style] : Cic. Or. 135 ; de Or. 2, 36 ; 3, 96.
īnsignis Copy link ⓘīnsignia: neut nom/voc/acc pl • īnsignis, e (in et signum), qui porte une marque distinctive, remarquable, distingué, singulier [en b. et mauv. part.] : insignis vestis Liv. 1, 20, 2, vêtement particulier, distinctif ; virtus insignis Cic. Læl. 102, vertu singulière ; studium insigne erga aliquem Cic. Fin. 2, 72, dévouement remarquable envers qqn ; homo insignis notis turpitudinis Cic. Rab. perd. 24, homme marqué des stigmates de la honte ; insignis ad deformitatem puer Cic. Leg. 3, 19, enfant dont la difformité attire les regards ; insignis impudentia Cic. Verr. 2, 4, 66, insigne impudence ; ornatus Cic. Or. 78, parure voyante, qui attire l'œil || -ior Liv. ; -issimus Tert. Apol. 21.
insigne Copy link ⓘīnsignia: neut nom/voc/acc pl INSIGNE is. n. [παράσημον, σύμβολον] Notam et signum significat. […] 🗁 Page Scan
insignis Copy link ⓘīnsignia: neut nom/voc/acc pl INSIGNIS e. Adi. [διάσημος, παράσημος] a Signo deriuatur, quasi Aliquo signo ab aliis discretus, et separatus. Festus: Insignes appellantur boues, Qui in femine et in pede album habent, quasi Insigniti. […] 🗁 Page Scan
insignia Copy link Outline 1. insignia, ium2. fasces, sĕcūres (of consular power) • insignia: 1. insignia, ium: regal i., ins. regia, Cic. Sext. 26, fin.: Liv. 2. fasces, sĕcūres (of consular power): cf. Hor. Ep. 1, 16, 34, detulerit fasces indigno ib. Od. 3, 2, 9.