Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
īnsignis Copy link
• īnsignis, e (in et signum), qui porte une marque distinctive, remarquable, distingué, singulier [en b. et mauv. part.] : insignis vestis Liv. 1, 20, 2, vêtement particulier, distinctif ; virtus insignis Cic. Læl. 102, vertu singulière ; studium insigne erga aliquem Cic. Fin. 2, 72, dévouement remarquable envers qqn ; homo insignis notis turpitudinis Cic. Rab. perd. 24, homme marqué des stigmates de la honte ; insignis ad deformitatem puer Cic. Leg. 3, 19, enfant dont la difformité attire les regards ; insignis impudentia Cic. Verr. 2, 4, 66, insigne impudence ; ornatus Cic. Or. 78, parure voyante, qui attire l'œil || -ior Liv. ; -issimus Tert. Apol. 21.