impŏlītus Copy link Outline I. Lit.II. Trop., unpolished, inelegant, unrefined ... ⓘimpŏlītē: adverbialimpŏlīte: masc/neut voc sg • impŏlītus (inp-), a, um, adj. [2. in-politus], unpolished, rough (class.). I. Lit.: structurae lapidum impolitorum, Quint. 8,63. — II. Trop., unpolished, inelegant, unrefined (class.): orationes Catonis valde laudo, significant enim quandam formam ingenii, sed admodum impolitam et plane rudem, Cic. Brut. 85, 294; cf.: genus hebes atque impolitum, id. de Or. 2, 31, 133: Timaeus ipsa compositione verborum non impolitus, id. ib. 2, 14, 58: grammaticus, Quint. 1, 5, 7: impolitae vero res et acerbae si erunt relictae, efferent se aliquando, etc., i. e. unfinished, Cic. Prov. Cons. 14, 34. — * Adv.: impŏlītē, without ornament: tibi breviter impoliteque dicenti, Cic. de Or. 1, 49, 214.
impŏlītē Copy link ⓘimpŏlītē: (adverb) • impŏlītē (impolitus), sans raffinement : Cic. de Or. 1, 214.
impŏlītus Copy link ⓘimpŏlītē: adverbialimpŏlīte: masc/neut voc sg • impŏlītus, a, um (in, polio), qui n'est pas poli : lapis impolitus Quint. 8, 6, 63, pierre rugueuse, non travaillée || [fig.] qui n'a pas reçu le poli, inculte, grossier : Cic. Br. 294 ; de Or. 2, 133 || inachevé : Cic. Prov. 34.
impolite Copy link ⓘimpŏlītē: (adverb) IMPOLITE Adu. [ἀκόσμως] Ineleganter. Cic. de Orat. 1, 214 c. 49 Quum saepissime tibi Senatus breuiter, impoliteque dicenti, maximis sit de rebus assensus, etc.
impolitus Copy link ⓘimpŏlītē: adverbialimpŏlīte: masc/neut voc sg IMPOLITVS a, um. Adi. [ἄξοος] Contrarium Polito; Rudis. Cic. de Prouinc. Cons. 34 c. 14 […] 🗁 Page Scan
IMPŎLĪTUS Copy link ⓘimpŏlītē: adverbialimpŏlīte: masc/neut voc sg IMPŎLĪTUS ↗Open in new tab (impolitus)
impolite Copy link Outline 1. ĭnurbānus (without refinement)2. illĕpĭdus3. ĭnhūmānus (uncivil, disobliging)4. rustĭcus (countrified) • impolite: 1. ĭnurbānus (without refinement): so i. and almost boorish, tam in. ac paene inhumanus, Cic. de Or. 2, 90, 365: Hor.: Quint. 2. illĕpĭdus: v. inelegant. 3. ĭnhūmānus (uncivil, disobliging): v. uncourteous. 4. rustĭcus (countrified): v. awkward. See also rude, boorish.
IMPOLITE Copy link • IMPOLITEinurbanus: rusticus (clownish). To be impolite, ab humanitate abhorrere.