Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (6 entries · 12 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

expiāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

expiātē: adverbial

• ex-pĭo, āvi, ātum, 1, v. a., to make satisfaction, amends, atonement for a crime or a criminal; to purify any thing defiled with crime; to atone for, to expiate, purge by sacrifice (freq. and class.; syn.: pio, lustro, placo, paco).
  1. I. Relig. t. t.
    1. A. Lit.: SACRVM COMMISSVM QVOD NEQVE EXPIARI POTERIT, IMPIE COMMISSVM ESTO: QVOD EXPIARI POTERIT, PVBLICI SACERDOTES EXPIANTO, Cic. Leg. 2, 9, 21: scelus, Hor. C. 1, 2, 29; cf.: tua scelera di immortales in nostros milites expiaverunt, i. e. have avenged, Cic. Pis. 35, 85: in iis sine illius suffimentis expiati sumus, id. Leg. 1, 14, 40; cf.: imperatum patri, ut filium expiaret pecunia publica, Liv. 1, 26, 12: aliquem, Plaut. Most. 2, 2, 34: puerum lustralibus salivis, Pers. 2, 33: quae violata sunt, expiabuntur, Cic. Att. 1, 17, 7; cf.: expiandum forum Romanum a nefarii sceleris vestigiis, id. Rab. Perd. 4, 11; id. Phil. 1, 12, 30.—
    2. B. To avert an omen or sign, i. e. to prevent the evil indicated by it: quae di significent, quemadmodum ea procurentur atque expientur, Cic. Div. 2, 63, 139: prodigia quae neque hostiis neque votis piare fas habet gens superstitioni obnoxia, Tac. H. 5, 13 init.: arma nondum expiatis uncta cruoribus, Hor. C. 2, 1, 5: dira detestatio nulla expiatur victima, id. Epod. 5, 90 et saep.—
  2. II. Transf., beyond the relig. sphere.
    1. A. To atone for, make amends for, repair, make good: haec superioris aetatis exempla expiata Saturnini atque Gracchorum casibus docet, Caes. B. C. 1, 7, 5: malam potentiam servili supplicio, Tac. H. 4, 11: legatorum injurias regisque caedem, Liv. 1, 14, 3: errorem, Plin. Ep. 8, 10, 1 et saep.: incommodum virtute, Caes. B. G. 5, 52 fin.: cladem victoriis, Flor. 1, 12.—
    2. B. To appease (very rare): a me etiam poenas expetistis, quibus conjuratorum manes mortuorum expiaretis, Cic. Pis. 7, 16: tutelam navis, Petr. 105: iram, Sen. Oet. 857.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

expiāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

expiātē: adverbial

• expĭō, āvī, ātum, āre, tr.,
1. purifier par des expiations : expiandum forum Romanum a nefarii sceleris vestigiis Cic. Rab. perd. 11, il faut purifier le forum des traces d'un crime abominable, cf. Phil. 1, 30 ; Verr. 2, 4, 26 ; Leg. 2, 22 ; Liv. 1, 26, 12
2. détourner par des cérémonies religieuses : dira detestatio nulla expiatur victima Hor. Epo. 5, 90, il n'est point de victime qui détourne l'effet d'une malédiction, cf. Cic. Div. 2, 139
3. expier, réparer, racheter : tua scelera di in nostros milites expiaverunt Cic. Pis. 85, tes crimes, les dieux les ont fait expier à nos soldats, cf. Cæs. C. 1, 7, 5 || [fig.] : virtute expiato incommodo Cæs. G. 5, 52, 6, le dommage étant réparé par le courage ; expiare errorem Plin. Min. Ep. 8, 10, 1, payer une erreur
4. apaiser, calmer, satisfaire : expiare manes Cic. Pis. 16, apaiser les mânes.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
expio Copy link
ⓘ

expiāte: perf part pass masc/neut voc sg · pres imperat act 2nd pl

expiātē: adverbial

EXPIO âre. [ἀφοσιόω] Plane Piare, Purgare, et purum castumque facere. […]
Page Scan
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
EXPIATE Copy link
• EXPIATE
aliquid luere, expiare; poenas alicujus rei dare, pendere, dependere, expendere, solvere; by death, with his life, luere morte, capite. Sometimes compensare aliquid cum aliqua re or aliqua re (to make a compensation or give an equivalent for it).